Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2008 r. sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Wojewody S. w przedmiocie wydania zaświadczenia w sprawie lokalizacji autostrady 1. zobowiązuje Wojewodę S. do wydania aktu rozstrzygającego wniosek skarżącego z dnia [...] r. w terminie 14 (czternastu) dni od dnia doręczenia akt sprawy, 2. zasądza od Wojewody S. na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W skardze z dnia [...] r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. R. zarzucił Wojewodzie S. bezczynność w sprawie załatwienia jego wniosku z dnia [...] r. W rzeczonym wniosku skarżący domagał się wydania przez Wojewodę S. zaświadczenia o przeznaczeniu działek nr [...] i nr [...] obręb M. k.m. [...] dod. [...] położonej w Z. przy ul. [...] oraz o załączenie do zaświadczenia stosownego wyrysu z decyzji lokalizacyjnej obrazującego położenie na tej nieruchomości linii rozgraniczającej teren przeznaczony pod budowę autostrady. W uzasadnieniu skargi podał, że do dnia jej wniesienia nie otrzymał ani zaświadczenia ani postanowienia o odmowie jego wydania. Wskazał także, że w dacie wniesienia skargi nie otrzymał również odpowiedzi na złożone przez niego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie do Ministra Budownictwa z dnia [...] r.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda S. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu [...] r. skarżącemu udzielono odpowiedzi na jego pismo wydając odbitkę ksero załącznika mapowego. Powyższe zostało potwierdzone notatką służbową sporządzoną przez inspektora prowadzącego sprawę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z treści wniosku złożonego w dniu [...] r. wynika, że skarżący domagał się wydania mu zaświadczenia w trybie art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. Stosownie do tego przepisu zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego, a zgodnie z § 3 tego artykułu powinno być ono wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż

w terminie siedmiu dni. W ocenie Sądu wydawanie zaświadczeń w opisanym trybie mieści się w katalogu aktów lub czynności objętych hipotezą art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nadto zauważyć należy, że w kontrolowanym postępowaniu legitymacja do wniesienia skargi na bezczynność organu wynikać może także z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. bowiem w świetle art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie.

Z treści skargi, odpowiedzi na skargę oraz nadesłanej na żądanie Sądu kopii pisma skarżącego z dnia [...] r. opatrzonego adnotacjami urzędowymi wynika, że skarżący nie otrzymał zaświadczenia o żądanej przez niego treści. W miejsce tego otrzymał on bowiem jedynie "odbitkę ksero załącznika mapy". Wobec powyższego wbrew twierdzeniom zamieszczonym w odpowiedzi na skargę nie ulega wątpliwości, że w kontrolowanym postępowaniu Wojewoda S. pozostaje w stanie bezczynności, nie wydał bowiem żądanego zaświadczenia ani też postanowienia o jakim jest mowa w art. 219 k.p.a. Na marginesie zauważyć przyjdzie, że w przesłanych Sądowi aktach sprawy brak jest także pisemnego potwierdzenia odbioru przez wnioskodawcę sporządzonej odbitki, czego nie może zastąpić adnotacja sporządzona przez pracownika organu.

W tym stanie rzeczy w oparciu o przepis art. 149 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. Wskazać należy, że początek biegu terminu do wykonania orzeczenia wynika z art. 286 § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania zaś Sąd rozstrzygał w oparciu o art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a.

SW