Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2020 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] decyzją nr [...]

z dnia [...] października 2019 r., na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 i art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429) zwanej dalej u.d.i.p., w zw. z art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 zpóźn. zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku [...] W. C. z dnia [...] października 2019 r. odmówił udostępnienia informacji publicznej w postaci rozkazów wydanych w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w [...] w latach 2016-2018.

W uzasadnieniu organ wskazał, że [...] W. C. w dniu [...] października

2019 r. zwrócił się z pismem adresowanym do Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] o umożliwienie zapoznania się z "rozkazami za 2016, 2017 i 2018 r. wydanych w WSG w [...]". Organ wskazał, że wniosek ten został potraktowany jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podał, że pismem z dnia [...] października 2019 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania, w terminie 3 dni, przesłanki szczególnie istotnej dla interesu publicznego, jednocześnie pouczając

o konsekwencjach nieuzupełnienia braku. Organ w piśmie wskazał, że udostępnienie żądanych rozkazów w łącznej liczbie około 400, znajdujących się w zszytych zbiorach zawierających również dokumenty innego rodzaju, nie mogłoby nastąpić bez dokonania dokładnej analizy ich treści oraz rozszycia teczek w celu wykonania kopii wielu dokumentów wymagających anonimizacji w związku z ograniczeniem wynikającym

z art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Organ podał, że w odpowiedzi na to wezwanie pismem z tego samego dnia [...] W. C. nie wskazał na jakąkolwiek przesłankę związaną z interesem społecznym, natomiast podtrzymał wniosek o zapoznanie się z rozkazami wskazanymi w pierwotnym piśmie, dodatkowo wskazując na art. 3 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy jako podstawę prawną żądania.

Uzasadniając odmowę udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej

Prezes Sądu Garnizonowego na wstępie wskazał, jak w orzecznictwie sądowoadministracyjnym rozumiane jest pojęcie informacji przetworzonej. Podał następnie, że rozkazy wydane w latach 2016-2018 w WSG w [...], których udostępnienia (wglądu) zażądał wnioskodawca znajdują się w 3 zszytych

i ponumerowanych zbiorach dokumentów (teczkach):

I. "Akty normatywne prezesa sądu rok 2016" - zbiór liczący 280 kart pogrupowanych

w 5 kategoriach: 1. rozkazy dzienne prezesa WSG w [...] - 135 rozkazów na 186 kartach, 2. decyzje prezesa WSG w [...], 3. notatki uzgodnień, 4. rozkaz organizacyjny prezesa WSG w [...], 5. zarządzenia prezesa WSG w [...].

II "Akty normatywne prezesa sądu rok 2017" - zbiór liczący 247 kart pogrupowanych

w 3 kategoriach: 1. rozkazy dzienne prezesa WSG w [...] - 146 rozkazów na 211 kartach, 2. decyzje prezesa WSG w [...], 3. zarządzenia prezesa WSG

w [...].

III. "Akty normatywne prezesa sądu rok 2018" - zbiór liczący 439 kart pogrupowanych w 5 kategoriach: 1. rozkazy dzienne prezesa WSG w [...] - 134 rozkazów na 186 kartach, 2. zarządzenia prezesa WSG w [...], 3. rozkazy organizacyjne prezesa WSG w [...], 4. decyzje organizacyjne prezesa WSG w [...], 5. porozumienie w sprawie realizowania umowy o wspólnej działalności socjalnej.

Organ wskazał, że realizacja wniosku [...] W. C. dotyczącego udostępnienia ponad 400 rozkazów wymagałaby wyodrębnienia i uważnego przeanalizowania treści blisko 600 kart (w tym dwustronnych), na jakich się one znajdują, spośród niemal 1.000 kart stanowiących sumę kart zgromadzonych w 3 teczkach, a to z uwagi na konieczność respektowania ograniczenia dostępu do informacji publicznej wynikającego z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zakresie prywatności osób fizycznych nie pełniących funkcji publicznych. Organ wskazał, że nie wymaga przy tym dowodzenia znany również wnioskodawcy, z racji stanowisk zajmowanych przezeń na przestrzeni wielu lat i obecnie w WSG w [...], fakt, iż w rozkazie dziennym zamieszcza się niezbędne dla celów ewidencyjnych dane dotyczące pracowników cywilnych zatrudnionych w sądzie w związku z zaistnieniem okoliczności o charakterze np. finansowym czy zdrowotnym, które bezsprzecznie odnoszą się do ich prywatności. W konsekwencji wszystkie rozkazy zawierające tego rodzaju dane musiałyby zostać poddane procesowi anonimizacji, który nie mógłby sprowadzić się jedynie do kwestii skutecznego - poprzez wykonywanie kolejnych kserokopii - zakrycia owych danych wprost, lecz musiałby również objąć tę część pozostałej treści danego rozkazu, która pozwalałaby na identyfikację pracownika. Niezależnie od tego, czasowemu usunięciu ze zbiorów podlegałyby inne rodzajowo dokumenty w nich się znajdujące, a nieobjęte wnioskiem. Wszystkie teczki musiałyby zatem zostać najpierw rozszyte, następnie poszczególne grupy dokumentów posegregowane, po czym żądane we wniosku dokumenty poddane analizie.

Prezes Sądu stwierdził, że nie ulega wobec powyższego wątpliwości,

że udostępnienie informacji objętej wnioskiem w żądanej przezeń formie wiązałoby

się ze znacznym nakładem pracy upoważnionych do przetwarzania danych osobowych pracowników: kierownika sekretariatu bądź jego zastępcy. W ocenie organu, tak pracochłonne zaangażowanie jednego lub też obu wymienionych pracowników do realizacji wniosku wiązałoby się z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania sądu, już choćby tylko w zakresie kierowania przez tychże codzienną pracą innych pracowników.

W ocenie organu powyższe wskazuje, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Organ stwierdził, że wnioskodawca nie odpowiedział na wezwanie i nie wskazał na jakąkolwiek okoliczność powiązaną z interesem społecznym. Organ podał, jak w orzecznictwie sądowoadministracyjnym rozumie się spełnienie przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Stwierdził, że w sprawie nie występuje żaden interes publiczny w uzyskaniu przez wnioskodawcę żądanych informacji przetworzonych.

Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania W. C., utrzymał w mocy decyzję Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] z dnia [...] października 2019 r.

W uzasadnieniu, odnosząc się do wniosku o wyłączenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w [...][...] R. K. od załatwienia sprawy, wskazał, że powołana przez stronę przesłanka może dotyczyć, w myśl art. 24 § 3 k.p.a., jedynie pracownika organu administracji publicznej, bowiem przepisy art. 24 k.p.a. odnoszą się tylko do pracownika organu, nie mają natomiast zastosowania do osoby piastującej funkcję monokratycznego organu. Piastun organu nie działa w sprawie jako pracownik organu, o podstawach wyłączenia organu stanowi art. 25 § 1 k.p.a. Strona nie może żądać wyłączenia organu z innych przyczyn niż wymienione w tym przepisie, nawet jeśli jej zdaniem mogą zachodzić wątpliwości co do bezstronności organu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2885/15, opubl. LEX nr 2239991). Organ wskazał, że wymienione w tym przepisie przesłanki w niniejszej sprawie nie występują.

W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy podzielił ustalenia organu

I instancji, co do tego, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Za zasadną uznał organ odwoławczy tezę organu I instancji

o konieczności przeanalizowania pod powyższym kątem ponad 400 rozkazów zawartych na blisko 600 kartach i dokonania ich anonimizacji oraz usunięciu ze zbiorów innych rodzajowo, a nieobjętych wnioskiem dokumentów, co implikuje uznanie żądanej przez wnioskodawcę informacji publicznej za przetworzoną. Prezentowana przy tym przez prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] wykładnia pojęcia "informacji przetworzonej", której definicji legalnej ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera, jest trafna, zwłaszcza w świetle przywołanego w zaskarżonej decyzji orzecznictwa sądów administracyjnych, których poglądy organ II instancji podziela. Podjęcie jednak przez pracowników Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] niezwykle pracochłonnego w tej sytuacji wysiłku dla przetworzenia informacji żądanych przez wnioskodawcę musiała poprzedzać analiza wystąpienia w sprawie przesłanki sine qua non - czy ich udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy). Organ podał, że wskazany przepis ma w istocie przeciwdziałać lawinie wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych lub komercyjnych i zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierzają wykorzystać dla ochrony szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. W niniejszej sprawie mimo wezwania organu I instancji wnioskodawca nie powołał się na jakąkolwiek okoliczność powiązaną z interesem społecznym. Nie uczynił tego również w swoim odwołaniu złożonym od przedmiotowej decyzji. W przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Organ odwoławczy stwierdził, że takich okoliczności się nie dopatruje.

Decyzja Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. stała się przedmiotem skargi W. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniósł, że rozkazy, z którymi chce się zapoznać nie podlegają konieczności przetworzenia. Skarżący wskazał, że wniosek dotyczy istniejących rozkazów, które w zakresie funkcjonowania Wojskowego Sądu Garnizonowego są po pierwsze jawne, po drugie dotyczą spraw związanych z funkcjonowaniem jednostki, a po trzecie odnoszą się do funkcjonariuszy publicznych piastujących stanowiska w WSG w [...].

Nadto rozkazy te i treści tam ujęte nie podlegają prawnej ochronie jako dokumenty o określonej zastrzeżonej kategorii. Skarżący podkreślił, że w jego zainteresowaniu nie są kwestie dotyczące "prywatności'' zarówno oficerów jak

i pracowników cywilnych sądu, co mylnie podnosi organ zobowiązany, a kwestie finansowe i tak dotyczą środków publicznych. Skarżący podniósł, że nie jest zainteresowany jak poszczególne osoby wydatkowały otrzymane kwoty (nagrody, dodatki specjalne, premie, zapomogi) - co i tak nie wynika z treści rozkazu. Podobnie

i sprawy zdrowotne, gdzie w rozkazie ujmuje się jedynie fakt przebywania danej osoby na zwolnieniu, bez podania jakichkolwiek danych szczególnej kategorii.

Skarżący podniósł też m.in., że po otrzymaniu decyzji odmawiającej skierował pismo do WSG w [...], co niestety nie było już przedmiotem odniesienia się organu II instancji. Skarżący na marginesie wskazał, że wystąpił na tożsamych zasadach o udostępnienie rozkazów za 2019 r. i otrzymał stanowisko pozytywne, co pozostaje wewnętrznie sprzeczne z analogiczną kwestią dotyczącą rozkazów za lata 2016-2018.

Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji. Organ dodatkowo wskazał, że pismo strony z dnia [...] października 2019 r., sporządzone już po wydaniu decyzji przez organ I instancji, niczego nie zmienia. Prezes podniósł nadto, że kwestia udostępnienia skarżącemu rozkazów wydanych w WSG w [...] za 2019 r. nie dotyczy realiów niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

Zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego ani prawa procesowego. Trafnie też organ odwoławczy wskazał,

że w sprawie nie zachodziła podstawa do zastosowania art. 25 k.p.a., a zatem wyłączenia organu od załatwienia sprawy. Zgodnie z tym przepisem, organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych: 1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem

w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3; 2) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim

w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3. Zasadnie organ II instancji stwierdził przy tym, że w odniesieniu do piastuna organu nie ma zastosowania art. 24 k.p.a.

(v. uchwała NSA z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt I OPS 13/09, wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 1186/12, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Pojęcie informacji publicznej przetworzonej nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona to m.in. taka informacja, która w chwili złożenia wniosku

w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (v. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14); jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (v. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13, LEX

nr 1368968; wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX

nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt I OSK 747/14), której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań (v. wyroki NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369).

W ocenie Sądu trafnie zarówno Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego

w [...], jak i Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w [...] stwierdzili,

że w sprawie tej zachodziła konieczność przetworzenia informacji publicznej

i w związku z tym wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. W sytuacji, gdy udostępnienie informacji prostych wymaga, tak jak w niniejszej sprawie, analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów i ich przekształcenia (m.in. poprzez zanonimizowanie), to działanie takie, z uwagi na czasochłonność i w związku

z tym zakłócenie normalnego toku pracy instytucji, jak wykazano to niniejszej sprawie, stanowi podstawę przyjęcia, że żądana we wniosku informacja stanowi informację publiczną przetworzoną. Sąd nie podzielił twierdzenia skargi, że zapoznanie się z żądaną informacją publiczną nie wymaga dokonania przez organ czynności wskazanych w decyzji.

W sprawie tej organ wykazał, że realizacja wniosku dotyczącego udostępnienia ponad 400 rozkazów wymagałaby wyodrębnienia i uważnego przeanalizowania treści blisko 600 kart (w tym dwustronnych), na jakich się one znajdują, spośród niemal 1.000 kart stanowiących sumę kart zgromadzonych w 3 teczkach. Organ wykazał przy tym,

że konieczna byłaby analiza i anonimizacja danych osób fizycznych nie pełniących funkcji publicznych z uwagi na ochronę prawa do prywatności. Okoliczność,

że skarżący nie jest zainteresowany kwestiami wchodzącymi w zakres prawa do prywatności, co wskazano w skardze, nie zmienia trafności stanowiska organu wyrażonego w decyzji. Sąd dysponując dokumentacją przedłożoną przez organ nie znalazł podstaw do podważenia stanowiska o konieczności jej przetworzenia w sposób wskazany w decyzji dla potrzeb udostępnienia. Niewątpliwie dokonanie wszystkich czynności wskazanych w decyzji, koniecznych dla udostępnienia żądanej informacji publicznej z okresu trzech lat, wiązałoby się ze znacznym nakładem pracy, co także wskazano w decyzji. Organ wykazał, że zaangażowanie do tej czynności kierownika sekretariatu bądź jego zastępcy, lub też obu tych pracowników wiązałoby się z uszczerbkiem dla prawidłowego funkcjonowania sądu. Okoliczność udostępnienia skarżącemu rozkazów za 2019 r., co wskazano w skardze, pozostaje bez znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia organu w tej sprawie.

Zdaniem Sądu nie ma przy tym wątpliwości, że skarżący nie wykazał na wezwanie organu, aby udostępnienie mu żądanej informacji publicznej przetworzonej było szczególnie istotne dla interesu publicznego, o czym jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona podlega udostępnieniu w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Za prawidłowe Sąd uznał ustalenie organu, że w sprawie tej nie została spełniona przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym. Niewątpliwie jednak obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), nie zaś interes indywidualny (v. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, zatem działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (v. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 2721/13).

Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych

z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych jako całości. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. 2016 r., str. 81).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/16 wskazał, że zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć,

że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Pogląd ten w pełni podziela Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę.

W art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. mowa jest o kwalifikowanym interesie publicznym. Istotne jest zatem nie tylko wykazanie, że informacja jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale przede wszystkim, że informacja ta stwarza konkretną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania Państwa, czy danej instytucji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie.

Zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Uzasadnienia decyzji zawierają wszystkie wymagane prawem elementy i przekonująco wskazują, z jakich powodów żądana we wniosku informacja publiczna nie podlega udostępnieniu na żądanie wnioskodawcy.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w zw. z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem C0V1D-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), orzekł jak w wyroku.