Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca) Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska Protokolant starszy specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w P. na czynność Zarządu Powiatu Kłodzkiego w przedmiocie odmowy przyznania i wypłaty dotacji oświatowej za grudzień 2025 r. I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Powiatu Kłodzkiego na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 12 stycznia 2026 r. C. "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej jako: skarżąca, strona skarżąca, spółka) wniosła skargę na czynność Zarządu Powiatu Kłodzkiego (dalej jako: organ, organ dotujący), polegającą na odmowie przyznania i wypłaty dotacji za miesiąc grudzień 2025 r. na rzecz D. "[...]" (dalej jako: D., [...]), którego organem prowadzącym jest spółka.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 16 grudnia 2025 r. organ poinformował spółkę, że odmawia jej prawa do wypłaty dotacji na wychowanków domów wczasów dziecięcych za miesiąc grudzień 2025 r. w kwocie 24.352,59 zł. W uzasadnieniu stanowiska organ wskazał, że w czasie ferii dzieci nie spełniają obowiązku szkolnego oraz nie pobierają nauki, nie jest realizowana obowiązkowa podstawa programowa. Okres ferii letnich i zimowy to czas odpoczynku, a przekazywanie ocen dyrektorowi i rodzicom za ten okres jest niezasadne.

W skardze Spółka zarzuciła naruszenie:

- art. 29 ust. 1 i 2 w związku z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 439, dalej jako: u.f.z.o.) poprzez ich błędne zastosowanie i nieprzyznanie oraz niewypłacenie na rzecz skarżącej dotacji za grudzień 2025 r. na wychowanków wykazanych po 22 grudnia 2025 r., podczas gdy dotacja ta winna być przyznana i wypłacona,

- § 71 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 30 marca 2023 r. w sprawie niektórych publicznych placówek systemu oświaty (Dz. U. poz. 651, dalej jako: rozporządzenie) poprzez jego błędną wykładnię, która polega na przyjęciu, że podstawowym celem funkcjonowania domów wczasów dziecięcych, jako placówek jest organizowanie i prowadzenie kształcenia dzieci i młodzieży lub uzupełnianie tego kształcenia w istocie wyłącznie w formach szkolnych oraz w czasie trwania zajęć w roku szkolnym,

- § 76 ust. 1 rozporządzenia poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że wychowanek D. w związku z tym przepisem musi w czasie pobytu w placówce uczestniczyć w zajęciach szkolnych, gdy tymczasem chodzi tu jedynie o instrumentalną gwarancję realizacji obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki w czasie zajęć w roku szkolnym, a skutkiem tego było niewłaściwe zastosowanie tego przepisu do kwestii wykraczających poza hipotezę normy prawnej,

- § 77 rozporządzenia poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że choć D. prowadzi działalność przez cały rok szkolny i w jego organizacji pracy nie przewiduje się ferii szkolnych, to organizowanie i prowadzenie kształcenia lub jego wspieranie i uzupełnianie "poza okresem faktycznych zajęć szkolnych" - co odpowiada celom i zadaniom wyznaczonym przez § 71 rozporządzenia - nie mieści się w zakresie objętym dotowaniem na podstawie u.f.z.o.,

- przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na ustalenie dotacji, a mianowicie art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako k.p.a.) poprzez nieprzyczynienie się organu do starannego i zgodnego z przepisami prawa przeprowadzenia postępowania w przedmiocie przyznania dotacji za grudzień 2025 r., podważenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i naruszenie słusznego interesu skarżącej, bez uzasadnionej ku temu podstawy faktycznej oraz prawnej.

W związku z wyżej postawionymi zarzutami, spółka wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności w zakresie odmowy przyznania i wypłaty dotacji za grudzień 2025 r. na wychowanków wykazanych po 22 grudnia 2025 r. oraz o uznanie jej uprawnienia do wypłaty nieprzyznanej dotacji wraz z odsetkami za opóźnienie, liczonymi zgodnie z art. 48 ust. 1 u.f.z.o. tj. do wypłaty dotacji w prawidłowej wysokości, a także wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia swych praw.

Ponadto skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci informacji o planowanej liczbie wychowanków w grudniu 2025 r. oraz informacji o faktycznej liczbie wychowanków w grudniu 2025 r. - na okoliczność ustalenia wysokości należnej skarżącej dotacji za grudzień 2025 r., którą organ powinien przyznać i wypłacić oraz dzienników zajęć wychowawczych na okoliczność prowadzenia kształcenia w miesiącu grudniu, czego organ dotujący nie zbadał i nie wziął pod uwagę w związku z § 77 rozporządzenia, który stanowi, iż domy wczasów dziecięcych są placówkami nieferyjnymi, działają przez cały rok szkolny i nie ma w nich przewidzianych przerw w ich działalności.

W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że jest organem prowadzącym niepubliczną placówkę oświatową D. o której mowa w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r - Prawo oświatowe (tj. Dz. U. 2025 r. poz. 1043 ze zm., dalej u.p.o.). Spółka przedstawiła, że prowadzona przez nią placówka wpisana jest do ewidencji szkół i placówek publicznych prowadzonych przez Starostę Kłodzkiego. Wskazała również, że działalność domów wczasów dziecięcych nie jest w żaden sposób ograniczona w czasie oraz wyjaśniła, że przez pobieranie nauki należy rozumieć uczenie się, kształcenie, edukowanie i szkolenie, a przez kształcenie należy rozumieć całą działalność składającą się na proces zdobywania przez jednostkę umiejętności, wiedzy oraz rozumienia otaczającego świata. Kształcenie w ocenie skarżącej obejmuje proces nauczania jak i uczenia się. Strona skarżąca zwróciła uwagę na szerokie rozumienie pojęcia kształcenia ustawicznego, czyli uczenia się przez całe życie.

W dalszej części uzasadnienia skarżąca powołała się na treść § 77 rozporządzenia, w którym wskazano, że dom wczasów dziecięcych prowadzi działalność przez cały rok kalendarzowy i w jego organizacji nie przewiduje się ferii szkolnych. Dodatkowo wyjaśniła, że ich działalność jest oparta na statucie domu wczasów dziecięcych, z którego również wynika, iż funkcjonuje przez cały rok, bez przerw feryjnych przez co nie mają do niego zastosowania przepisy rozporządzenia w sprawie organizacji roku szkolnego, czyli przerw w nauce określanych jako ferie zimowe i letnie, ponieważ dom wczasów dziecięcych jest placówką całoroczną, nieferyjną - rok szkolny trwa od 1 września do 31 sierpnia roku następnego. W ocenie skarżącej rozporządzenie w sprawie organizacji roku szkolnego nie ma zastosowania do działalności domów wczasów dziecięcych, gdyż ma zastosowanie do placówek feryjnych, czyli do takich w których są przewidziane ferie szkolne. W organizacji domów wczasów dziecięcych nie przewidziano jednak ferii zimowych i letnich. Skarżąca zauważyła również, że w przepisach nie ma zapisów o niedopuszczalności kształcenia równoległego w czasie ferii szkolnych. Nieuprawnione jest zatem ograniczanie pojęcie "kształcenia" wyłącznie do działań podejmowanych w roku szkolnym, w związku z nauką szkolną. Taki pogląd w ocenie skarżącej sugeruje, że dzieci i młodzież bez szkoły nie są w stanie pozyskiwać wiedzy i doświadczenia. Spółka podniosła, że prowadziła zajęcia lekcyjne w grudniu 2025 r., na dowód czego załączyła dzienniki zajęć lekcyjnych i opiekuńczych grup, które przebywały po 22 grudnia 2025 r. w D., i które to grupy były wychowankami wykazanymi w Systemie Informacji Oświatowej (SIO) oraz w Informacji o faktycznej liczbie wychowanków za grudzień 2025 r., które w ocenie strony skarżącej nie zostały wzięte pod uwagę przez organ.

Skarżąca powołała się również na dwa orzeczenia sądów administracyjnych: wyrok NSA z dnia 17 października 2024 r. sygn. akt I GSK 1034/24 oraz wyrok NSA z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt I GSK 1049/24.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że z przepisów u.f.z.o. i u.p.o. wynika, że dotacja dla domu wczasów dziecięcych przysługuje za pobieranie nauki przez ucznia (co należy rozpatrywać wprost jako realizacja programu nauczania - w tym przypadku, gdy wychowanek nie może uczestniczyć w lekcjach w swojej macierzystej szkole i spełnia ten obowiązek w innym miejscu). W okresie wakacyjnym uczeń nie pobiera nauki, nie realizuje programu nauczania, gdyż program nauczania może być realizowany w szkole, która realizuje takie zajęcia w ściśle określonym czasie wskazanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Konstrukcja przepisów u.f.z.o. regulującej dotowanie domu wczasów dziecięcych dookreśla, że dotacja na wychowanka domu wczasów dziecięcych w wysokości równej przewidzianej kwocie potrzeb oświatowych na takiego wychowanka dla powiatu (art. 29 ust. 1) przysługuje na tego wychowanka, który jako uczeń pobiera naukę poza miejscem stałego zamieszkania (art. 29 ust. 2).

Następnie organ argumentował, że z § 77 rozporządzenia wynika, że domy wczasów dziecięcych prowadzą działalność przez cały rok szkolny, ale przepis ten nie decyduje o tym, że automatycznie w okresie wypoczynku należna jest dotacja dla takiej jednostki. Według organu, to przepis rangi ustawy decyduje, że organ dotuje każdego wychowanka, który jest jednocześnie uczniem i pobiera naukę poza miejscem stałego zamieszkania, a art. 92a u.p.o. wskazuje, że w okresie ferii letnich i zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju lub za granicą, w szczególności w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku organizowany jest wypoczynek dla dzieci i młodzieży.

Dalej organ stwierdził, że w dokumentacji złożonej przez stronę w postaci dzienników wynika, że uczniowie w trakcie pobytu nie otrzymali ocen ani osiągnięć, zatem w okresie 28-31 grudnia 2025 r., co potwierdza tylko, że pobyt zorganizowany w okresie ferii letnich nie spełnia wszystkich wymogów narzuconych przez ustawodawcę i potwierdza, że to nie jest pobieranie nauki podlegające dotowaniu. Wystawianie i przekazywanie ocen do szkoły macierzystej wychowanka jest kolejnym warunkiem do spełnienia, aby można uznać pobieranie nauki, o którym mowa w art. 29 ust. 1 i 2 u.f.z.o.

Odnośnie dziennika dla grupy opisanej klasa VI-II Branżowa z pieczątką szkoły podstawowej, organ wskazał, że nie wskazano planu dla młodzieży ze szkoły branżowej oraz nie wskazano szkoły, do której uczęszczały i uczniowie szkoły podstawowej nie realizowały tygodniowego planu nauczania dołączonego do dziennika. Dziennik opisany klasa I-III szkoły podstawowej nie zawiera tygodniowego planu zajęć dydaktycznych. Trzeci dziennik opisany jako klasa IV-VI zawiera tygodniowy plan nauczania, jednak z analizy dokumentu wynika, że dzieci te nie realizowały w okresie 28-31 grudnia 2025 r. zajęć z tego planu. Zdaniem organu brak spójności w prowadzonej dokumentacji oraz jednoznacznego potwierdzenia, że dzieci i młodzież pobierały naukę zgodnie z przyjętym planem nauczania, nie upoważnia organu do dopuszczenia takiego dowodu i uznania skargi strony.

Organ wskazał również, że jest mu znane stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zauważył jednak, że w orzecznictwie sądów administracyjnych jest rozbieżność i powołał wyrok WSA we Wrocławiu o sygn. akt III SA/Wr 264/24.

Na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2026 r. Sąd oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze, uznając, że nie są one konieczne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres kontroli sądowej obejmuje orzekanie w sprawach wskazanych w art. 3 § 2-3 p.p.s.a. Granice orzekania wyznacza art. 134 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Spór w sprawie dotyczy zasadności stwierdzenia przez organ, że w okresie ferii (wolnym od zajęć dydaktyczno-wychowawczych) nie może odbywać się proces kształcenia dzieci i młodzieży w rozumieniu § 71 ust. 1 rozporządzenia, a w konsekwencji uznania, że nie ma podstaw, aby strona w spornym okresie grudnia 2025 r. otrzymała dotację.

W powyższej kwestii wypowiadał się już Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 12 marca 2025 r. sygn. akt I GSK 225/24 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, CBOSA) i przedstawioną tam argumentację Sąd w pełni aprobuje i przyjmuje za własną. Wyrok ten zapadł w stanie prawnym obowiązywania rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie publicznych placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania (Dz.U. 2017 r., poz. 1606 ze zm.), ale zachowuje aktualność w stanie prawnym sprawy. Sąd w składzie obecnym podziela stanowisko wyrażone w powołanym wyroku i do tez w nim zawartych odwoła się w uzasadnieniu.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 u.f.z.o., niepubliczne placówki, o których mowa w art. 2 pkt 7 i 8 u.p.o. otrzymują na każdego wychowanka dotację z budżetu powiatu w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego wychowanka w części oświatowej subwencji ogólnej dla powiatu. W art. 29 ust. 2 u.f.z.o. przewidziano, że wysokość dotacji, o której mowa w ust. 1, dla niepublicznych placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania, będących domami wczasów dziecięcych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie 123 ust. 1 pkt 1 u.p.o. jest ustalana jako iloczyn kwoty przewidzianej na takiego wychowanka w części oświatowej subwencji ogólnej dla powiatu oraz liczby dni pobytu tego wychowanka w tej placówce pomniejszonej o jeden dzień i podzielonej przez liczbę dni w roku budżetowym.

Z treści art. 29 ust. 1 u.f.z.o. wynika, że dotacja oświatowa jest wypłacana na wychowanka. Warunkiem wypłaty dotacji jest zatem wykazanie w deklaracji osób rzeczywiście będących wychowankami D.. W przepisie art. 29 ust. 2 u.f.z.o. wskazano, że dotacja ta przyznawana jest na wychowanka przebywającego w D., a funkcjonowanie takiego domu zostało zdefiniowane w przepisach rozporządzenia.

Jak wynika z brzmienia § 71 rozporządzenia, dom wczasów dziecięcych jest placówką przeznaczoną do okresowego pobytu dzieci i młodzieży w celu organizowania i prowadzenia kształcenia dzieci i młodzieży lub wspierania i uzupełniania tego kształcenia, połączonego z jednoczesnym wspieraniem ich fizycznego i psychicznego rozwoju oraz wzmocnieniem ogólnej kondycji psychofizycznej i kształtowaniem zachowań prozdrowotnych, z wykorzystaniem lokalnych warunków klimatycznych (ust. 1) A ust. 2 stanowi, że dom wczasów dziecięcych prowadzi działalność dla uczniów szkół podstawowych dla dzieci i młodzieży, liceów ogólnokształcących dla dzieci i młodzieży, techników, branżowych szkół I stopnia i szkół specjalnych przysposabiających do pracy.

W § 73 ust. 1 rozporządzenia zostało zdefiniowane pojęcie "wychowanka", w którym wskazano, że wychowankami domu wczasów dziecięcych są dzieci i młodzież przebywający w domu wczasów dziecięcych w celu, o którym mowa w § 71 ust. 1, i niekorzystający z pobytu w domu wczasów dziecięcych w ramach:1) wypoczynku, o którym mowa w art. 92a-92t u.s.o. 2) krajoznawstwa i turystyki organizowanych przez publiczne i niepubliczne szkoły i placówki, do których uczęszczają, inne niż dom wczasów dziecięcych, w którym przebywają. Natomiast w ust. 2 sprecyzowano, że okres pobytu wychowanka w domu wczasów dziecięcych nie może być krótszy niż 5 dni i dłuższy niż 12 tygodni.

Z definicji domów wczasów dziecięcych nie wynika, aby placówka taka nie mogła działać także w okresach wakacji lub ferii. Funkcjonowanie domów wczasów dziecięcych także w okresach wakacyjnych lub ferii potwierdza dyspozycja § 77 rozporządzenia, w którym wyraźnie przewidziano, że dom wczasów dziecięcych prowadzi działalność przez cały rok kalendarzowy. W organizacji pracy domu wczasów dziecięcych nie przewiduje się ferii szkolnych.

Przepis § 77 rozporządzenia wprost wskazuje, że realizacja zadań, dla których przewidziano utworzenie D. nie jest ograniczona jedynie do okresu roku szkolnego, lecz wykracza poza jego ramy. Oznacza to, że realizacja zadań, dla których powołano D. trwa przez cały rok. Świadczy o tym zwrot normatywny "prowadzi działalność", który powinien być odnoszony do takiej działalności dla której utworzono D., czyli działalności przewidzianej w § 71 ust. 1 rozporządzenia.

Jednocześnie dla otrzymania dotacji warunkiem koniecznym jest, aby w placówce była realizowana działalność o której mowa w § 71 ust. 1 rozporządzenia.

Podstawowym celem utworzenia D., zgodnie z § 71 rozporządzenia, jest organizowanie i prowadzenie kształcenia dzieci lub młodzieży lub wspierania i uzupełniania tego kształcenia. Przewidziano zatem dwa obszary zadań dla realizacji których funkcjonują D. Pierwszym z nich jest organizowanie i prowadzenie kształcenia, a drugim - wspieranie i uzupełnianie tego kształcenia. W przepisie tym mamy do czynienia z alternatywą zwykłą (o czym świadczy użyty spójnik "lub"). To zaś oznacza, że prowadzone w D. zajęcia będą realizowały cel, dla którego zostały powołane i tym samym będzie im przysługiwała dotacja, jeżeli będzie realizowany co najmniej jeden obszar, o którym mowa w powyższym przepisie. Wystarczającym będzie wobec tego, że w D. prowadzone będą zajęcia mające na celu wspieranie i uzupełnianie kształcenia. Prowadzenie zajęć w tym obszarze nie jest uzależnione od trwania roku szkolnego. Każdy uczeń może skorzystać z takiej formy dokształcania w dowolnie wybranym przez siebie terminie (bądź wybranym przez rodziców). Nie wymaga szerszego uzasadnienia, gdyż jest oczywistym, że brak jest zakazu uzupełniania swojej wiedzy poza rokiem szkolnym. Jeżeli jakiś uczeń zamierza uzupełnić swoje kształcenie w okresie wakacji lub ferii, czyli w czasie wolnym od zajęć szkolnych może to uczynić, a D. swoją ofertą umożliwiają takie działanie.

Jak stwierdził NSA w powyższym wyroku, oba cele, tj. zarówno kształcenie (jego organizowanie i prowadzenie), jak też wspieranie i uzupełnianie kształcenia, podlegają dotowaniu w myśl art. 29 ust. 1 i 2 u.f.z.o.

Powyższe oznacza, że, wbrew argumentacji organu, w okresie wakacji (wolnym od zajęć dydaktyczno – wychowawczych) może odbywać się proces kształcenia dzieci i młodzieży w rozumieniu § 71 ust. 1 rozporządzenia, a w konsekwencji, że D. w takim przypadku realizuje cel, dla którego został powołany.

W powołanym wyroku, którego argumentację Sąd podziela, NSA wskazał, że odmowa przyznania dotacji mogłaby nastąpić jedynie wówczas, gdyby organ w przeprowadzonym postępowaniu ustalił, że skarżący udostępnia swój obiekt, ewentualnie pracowników, celem zapewnienia wypoczynku w rozumieniu art. 92a-92t u.s.o. dla osób przebywających w D.

W niniejszej sprawie organ w odpowiedzi na skargę, obok błędnego stanowiska o niemożności pobierania nauki w okresie wakacyjnym, podjął się jednocześnie analizy dokumentacji przedłożonej przez stronę. Organ kwestionuje m.in. zapisy dziennika dla grupy opisanej klasa VI-II Branżowa z pieczątką szkoły podstawowej. Organ wskazał, że nie wskazano planu dla młodzieży ze szkoły branżowej oraz nie wskazano szkoły, do której uczęszczały i uczniowie szkoły podstawowej nie realizowały tygodniowego planu nauczania dołączonego do dziennika. Dziennik opisany klasa I-III szkoły podstawowej nie zawiera tygodniowego planu zajęć dydaktycznych. Trzeci dziennik opisany jako klasa IV-VI zawiera tygodniowy plan nauczania, jednak z analizy dokumentu wynika, że dzieci te nie realizowały w okresie 28-31 grudnia 2025 r. zajęć z tego planu. Zdaniem organu brak spójności w prowadzonej dokumentacji oraz jednoznacznego potwierdzenia, że dzieci i młodzież pobierały naukę zgodnie z przyjętym planem nauczania, nie upoważnia organu do dopuszczenia takiego dowodu i uznania skargi strony.

W ocenie Sądu organ w sprawie nie dokonał faktycznej oceny charakteru pobytu dzieci w spornym okresie w D., a jedynie ograniczył się do zanegowania możliwości wypłaty dotacji dla D. w okresie wakacyjnym. Przedstawiona przez organ argumentacja sprowadza się do uogólnionego stanowiska, bez przeprowadzenia rzeczywistego postępowania dowodowego, w ramach którego organ ma obowiązek zgromadzić niezbędny materiał dowodowy i poddać go ocenie. Jednocześnie Sąd nie jest władny do wypełniania powyższego obowiązku za organ i przeprowadzania w tym zakresie stosownej oceny, dlatego wnioski dowodowe strony zawarte w skardze, dotyczące przeprowadzenia przez Sąd dowodów z przedłożonych dokumentów mających obrazować charakter pobytu dzieci w D. w przedmiotowym okresie, zostały na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalone.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobligowany będzie uwzględnić wykładnię przepisów prawa materialnego zajętą w wyroku oraz dokonać szczegółowej analizy, które z wykazanych przez stronę dzieci w grudniu 2025 r., ujęte we wniosku o udzielenie dotacji, przebywały w D. w celu określonym w § 71 ust. 1 rozporządzenia i jednocześnie nie korzystały z pobytu w tym ośrodku w ramach wypoczynku, o którym mowa w art. 92a-92t u.s.o. lub w ramach krajoznawstwa i turystyki, organizowanych przez publiczne i niepubliczne szkoły i placówki, do których uczęszczają, inne niż dom wczasów dziecięcych, w którym przebywają. Organ winien przeprowadzić niezbędne postępowanie wyjaśniające w tym dokonać analizy zgłoszeń poszczególnych grup dzieci i młodzieży w ramach pobytów w D., oraz dokonać analizy zajęć jakie były realizowane podczas ich pobytu. Analiza nie może sprawdzać się wyłącznie do stwierdzenia, że dzieci nie realizowały planu zajęć bez oceny charakteru zajęć.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art.146 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a.