Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2023 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu A Spółka z o.o. z siedzibą w W. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2022 r. sygn. akt SKO Gd/4220/22 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala sprzeciw.

Sprzeciw P. Spółki z o.o. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt SKO Gd/4220/22, wniesiony został w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Wnioskiem z dnia 20 lutego 2017 r. P. Sp. z o.o. zwróciło się do Wójta Gminy Tczew o wydanie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. "Eksploatacja oraz przeróbka piasku ze złoża "[...]", na działkach nr [...]-[...], obręb [...] i na działkach nr [...], obręb [...]. Załączniki do złożonego wniosku stanowiły karta informacyjna przedsięwzięcia, poświadczona kopia mapy ewidencyjnej, wypis z ewidencji gruntów, zaświadczenie o przeznaczeniu terenu złoża w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy Tczew oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej.

Pismem z dnia 2 marca 2017 r. organ pierwszej instancji zobowiązał wnioskodawcę do uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia poprzez przedstawienie w formie opisowej i graficznej oddziaływania akustycznego dla najbliżej położonego budynku. Wnioskodawca przedstawił uzupełnienie przy piśmie z dnia 12 kwietnia 2017 r.

Następnie organ kierując się wytycznymi Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gdańsku, postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 r. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Pismem z dnia 29 czerwca 2018 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Gdańsku zobowiązał organ pierwszej instancji do uzupełnienia przedłożonego przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu na środowisko w zakresie 16 punktów. Wnioskodawca przesłał uzupełnienie raportu przy piśmie z dnia 26 lipca 2018 r.

Pismem z dnia 9 października 2018 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Gdańsku ponownie wezwał organ pierwszej instancji do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko w zakresie 10 punktów. Na jego podstawie organ pierwszej instancji sporządził i doręczył wnioskodawcy wezwanie. Uzupełnienie raportu strona przesłała przy piśmie z dnia 19 listopada 2018 r. Dokument ten został przesłany przy piśmie z dnia 26 listopada 2018 r. do organu ochrony środowiska celem uzgodnienia.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2019 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Gdańsku uzgodnił realizację przedsięwzięcia oraz określił warunki jego realizacji, a do akt sprawy złożono materiały związane z planowanym ustanowieniem użytków ekologicznych na działkach sąsiadujących z miejscem planowanej inwestycji.

Rada Gminy Tczew podjęła uchwały o ustanowieniu 3 użytków ekologicznych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji:

1/ Uchwałę Nr XXXIII/281/2021 Rady Gminy Tczew z dnia 12 marca 2021 r. w sprawie utworzenia użytku ekologicznego " Szczerbięcińskie sieweczki" (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego Pomór, z 2021 poz. 1167) w miejscowości Szczerbięcin, obręb ewidencyjny 0019 Szczerbięcin, gmina Tczew, powiat tczewski, województwo pomorskie, na działce o numerze ewidencyjnym [...]

21 Uchwałę Nr XXXIII/282/2021 Rady Gminy Tczew z dnia 12 marca 2021 r. w sprawie utworzenia użytku ekologicznego "Szczerbięcińskie Jeziorko Strzebli" (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2021 r. poz. 1168) w miejscowości Szczerbięcin, obręb ewidencyjny 0019 Szczerbięcin, gmina Tczew, powiat tczewski, województwo pomorskie, na działce o numerze ewidencyjnym [...].

3/ Uchwałę Nr XXXIII/282/2021 Rady Gminy Tczew z dnia 12 marca 2021 r. w sprawie utworzenia użytku ekologicznego "Szczerbięcińskie mokradła" (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2021 r. poz. 1169) w miejscowości Szczerbięcin, obręb ewidencyjny 0019 Szczerbięcin, gmina Tczew, powiat tczewski, województwo pomorskie, na nieruchomości oznaczonej jako działki o numerze ewidencyjnym [...] i [...], położonych na działce o numerze ewidencyjnym [...] oraz obszar o powierzchni 3908 m2 położony na działce ewidencyjnej [...].

Wójt Gminy Tczew decyzją z dnia 14 lipca 2022 r. odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Eksploatacja oraz przeróbka piasku ze złoża "[...]", położonego na dz. nr [...]-[...], obręb [...] i na działce nr [...]-[...], obręb [...].

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że położone w S. tereny podmokłe oraz rozlewisko powstałe wskutek niedrożności rowów melioracyjnych, czyli tzw. "rozlewisko", nie zostały uwzględnione w złożonym przez inwestora wniosku, wymagane jest zatem jego uzupełnienie o potencjalny wpływ żwirowni na nowopowstałe formy ochrony przyrody, ze szczególnym uwzględnieniem hydrologii oraz występujących tam chronionych gatunków zwierząt oraz siedlisk. Organ wskazał, że tereny te zostały objęte ochroną w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody jako użytki ekologiczne, na podstawie uchwał Rady Gminy Tczew: nr XXXIII/288/2021 z dnia 12 marca 2021r., nr XXXIII/283/2021 z dnia 12 marca 2021 r. i nr XXXIII/281/2021 z dnia 12 marca 2021 r. Ochrona czynna wyżej wymienionych w tych uchwałach użytków ekologicznych obejmuje m.in. zachowanie naturalnych warunków wodnych, w tym poziomu wód podziemnych, obowiązuje tam też zakaz prowadzenia odwadniania. Tymczasem w przypadku przedsięwzięcia, jakim jest żwirownia, istnieje duże prawdopodobieństwo ingerencji w stosunki wodne w okolicy, co stałoby w sprzeczności z założeniami ochrony użytków ekologicznych, zasadne zatem jest zdaniem Wójta powtórzenie i pogłębienie m.in. ekspertyzy hydrogeologicznej, gdyż w Raporcie nie wzięto pod uwagę np. strat wody związanych z ewapotranspiracją wód gruntowych, odsłoniętych podczas eksploatacji złoża spod powierzchni wody. Jest to zdaniem organu istotne, ponieważ pod powierzchnią ziemi parowanie właściwie nie występuje, natomiast otwarte lustro wody paruje intensywnie. Ponadto południowo-wschodnia część działki nr [...], na której udokumentowano złoże, jest obecnie aktywnie odwadniana, o czym świadczy sieć prawdopodobnie świeżych rowów, niewidocznych jeszcze na zdjęciu satelitarnym, załączonym w "raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W uzupełnieniu oceny oddziaływania na środowisko należałoby również uwzględnić wpływ tych działań na zmiany lokalnych stosunków wodnych. Organ zaznaczył przy tym, że weryfikacja raportu jest jednym z elementów oceny oddziaływania na środowisko, a przedstawiona w nim ocena nie musi być tożsama z wynikiem postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę zmianę sytuacji - w tym m.in. ustanowienie nowych form ochrony przyrody - organ uznał, że raport nie jest rzetelny i nie zawiera pełnej informacji.

Organ zwrócił uwagę na to, że nie zostały złożone przez wnioskodawcę jakiekolwiek wnioski dowodowe pozwalające na wyjaśnienie wątpliwości powziętych przez organ, a zasygnalizowanych wyraźnie w piśmie z dnia 14 kwietnia 2022 roku. Pomimo zapoznania się z aktami sprawy i posiadania wiedzy o istniejących konfliktach społecznych, jakie może wywołać planowane przedsięwzięcie, wnioskodawca nie podjął jakiejkolwiek akcji dowodowej pozwalającej na ich wyjaśnienie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku rozpoznając odwołanie P. Sp. z o.o., decyzją z dnia 10 listopada 2022 uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W ocenie Kolegium decyzja Wójta Gminy Tczew jest przedwczesna w kontekście zmiany stanu faktycznego, jaki miał miejsce w ciągu 5 lat od dnia złożenia wniosku o ustalenie środowiskowych uwarunkowań, czyli od początku 2017 r. Uzgodnienie realizacji przedsięwzięcia poprzez zatwierdzenie kilkukrotnie zmienianego raportu o oddziaływaniu na środowisko dokonane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gdańsku pochodzi ze stycznia 2019 r. i siłą rzeczy nie obejmuje zmian stanu faktycznego sprawy, które miały miejsce później - w szczególności utworzenia w 2021 r. użytków ekologicznych stanowiących formę ochrony przyrody na działkach sąsiadujących z nieruchomościami, na których inwestycja miała docelowo zostać zrealizowana oraz konsekwencji ich ustanowienia. Co więcej, dla nieruchomości sąsiednich zostały wydane warunki zabudowy dla zabudowy jednorodzinnej. Okoliczności te miały miejsce już po sporządzeniu i niejako "zatwierdzeniu" raportu o oddziaływaniu na środowisko przez organ ochrony środowiska, do którego doszło w styczniu 2019 r., w związku z tym nie zostały w nim przedstawione i ocenione. Nie zmienia to jednak faktu, że na skutek ich zaistnienia sporządzony ponad 4 lata temu dokument utracił co najmniej częściowo swoją aktualność. Oznacza to konieczność co najmniej jego aktualizacji przez uprawnione osoby a być może nawet sporządzenia zupełnie nowego raportu, który następnie powinien zostać ponownie uzgodniony z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Rozstrzygnięcie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań nie może nastąpić na podstawie dokumentu, który w sposób oczywisty utracił swoją aktualność.

Biorąc to pod uwagę Kolegium uznało, że decyzja organu pierwszej instancji jest przedwczesna, gdyż nie wezwał on wnioskodawcy w sposób prawidłowy do aktualizacji względnie poprawienia lub przedstawienia nowego raportu, nie wskazał jakie konkretnie okoliczności powinny zostać wyjaśnione i nie wyznaczył na to stosownego terminu.

Jakkolwiek niewątpliwie organ pierwszej instancji dostrzegł powyższe okoliczności i pośrednio zakomunikował je stronie w treści pisma z dnia 14 kwietnia 2022 r., to w ocenie Kolegium zostało ono sformułowane niefortunnie i jako takie nie stanowiło wezwania do dokonania tych czynności z określeniem ich zakresu oraz terminu. Ponadto organ pierwszej instancji wskazał w swym rozstrzygnięciu m.in. na to, że konieczne jest powtórzenie i pogłębienie m.in. ekspertyzy hydrogeologicznej, nie zakomunikował jednak tego faktu stronie przed wydaniem rozstrzygnięcia.

Reasumując Kolegium uznało, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

P. Sp. z o.o. w sprzeciwie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2022 r., nr SKO Gd/4220/22, zarzuciło organowi naruszenie:

art. 138 §2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi pomimo braku przesłanek do zastosowania wskazanego przepisu;

art. 138 §1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie, pomimo że sprawa została wyjaśniona przez organ I instancji w stopniu wystarczającym dla potrzeb jej rozstrzygnięcia;

art. 66 i nast. ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2022 r. poz. 1029), dalej: Ustawa, poprzez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na uznaniu, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko posiada "termin ważności", po którym nie może być użyty w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia oraz, iż podlega on aktualizacjom po jego uzgodnieniu i zaopiniowaniu przez wskazane w Ustawie organy;

4. art. 42, art. 44, art. 45 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2022 r. poz. 916) oraz wydanych na podstawie tych przepisów uchwał Rady Gminy Tczew z dnia 12 marca 2021 r. o numerach XXXIII/281/2021, XXXIII/282/2021 i XXXIII/283/2021 poprzez ich nieprawidłową interpretację polegającą na uznaniu, że ustanowienie użytku ekologicznego na jakimś obszarze gminy (na konkretnej działce) i wprowadzenie na nim ograniczeń co do sposobu korzystania z znajdujących się tam nieruchomości, ma wpływ na inne nieruchomości, niewymienione w uchwale o ustanowieniu użytku ekologicznego.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2022 r. W uzasadnieniu sprzeciwu stwierdzono m.in., że nie ma podstaw prawnych, by domagać się od wnioskodawcy dalszych aktualizacji raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, bądź też nawet, jak sugerowało Kolegium, sporządzenia nowego raportu. Zwrócono również uwagę na to, że Wójt Gminy Tczew należał do Stowarzyszenia [...], będącego głównym przeciwnikiem inwestycji planowanej przez spółkę, co mogło mieć wpływ na jego rozstrzygnięcie. Podniesiono również, że jak wynika z treści art. 42 i następnych ustawy o ochronie środowiska, a także z uchwał Rady Gminy Tczew z dnia 12 marca 2021 r. ustanawiających trzy użytki ekologiczne, zostały one ustanowione na innych działkach ewidencyjnych, niż te, na których ma być zlokalizowane planowane przedsięwzięcie. Nieprawdą jest również okoliczność wskazywana w uzasadnieniu decyzji Kolegium, jakoby którakolwiek z działek, na których został ustanowiony użytek ekologiczny, bezpośrednio sąsiadowała z działkami przeznaczonymi na planowane przedsięwzięcie. W ocenie spółki raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wykonany na jej zlecenie uwzględniał szczegółową ekspertyzę hydrologiczną, a kwestie te były również przedmiotem zastrzeżeń RDOŚ i znalazły częściowo swoje odzwierciedlenie w treści postanowienia z dnia 31 stycznia 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika zatem, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano przedmiotem wniesionego sprzeciwu P. Sp. z o.o. uczyniło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt SKO Gd/4220/22 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn.: "Eksploatacja oraz przeróbka piasku ze złoża "[...]", położonego na dz. nr [...]-[...], obręb [...] i na działce nr [...]-[...], obręb [..].

Sprzeciw został wniesiony na podstawie art. 64a p.p.s.a., zgodnie z którym od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Wskazać należy również, iż zgodnie z art. 64b p.p.s.a. w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji przepisu art. 33 nie stosuje się. Ponadto, co istotne rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.).

Przechodząc do oceny zasadności przedmiotowego sprzeciwu wskazać na wstępie należy, że zgodnie z treścią art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Określone w powyżej powołanym przepisie uprawnienia kasatoryjne organu odwoławczego mają charakter wyjątkowy i stanowią odstępstwo od przyjętej ogólnej zasady, orzekania przez ten organ, co do istoty sprawy. Przy czym wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasatoryjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. jest uzasadnione jedynie w przypadku stwierdzenia, że doszło do wydania decyzji z naruszeniem przepisów postępowania oraz że zakres sprawy konieczny do wyjaśnienia ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Co więcej wydając decyzję kasatoryjną, organ odwoławczy jest zobligowany do wskazania, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, co wprost wynika ze zdania drugiego wyżej przywołanego przepisu art. 138 § 2 k.p.a. (por. Przybysz Piotr Marek Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany. LEX/el 2021, art. 138). Inaczej mówiąc organ odwoławczy może wydać decyzję kasatoryjną jedynie wtedy, gdy postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem norm prawa procesowego, a więc gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w takim zakresie, że miało to istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Przy czym rozstrzygnięcie kasatoryjne może zapaść wyłącznie w sytuacji, gdy wątpliwości organu odwoławczego, co do stanu faktycznego sprawy, nie da się wyeliminować w trybie art. 136 k.p.a. Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym w kompetencjach organu odwoławczego mieści się uzupełnienie, w niewielkim zakresie postępowania dowodowego, poprzez przeprowadzenie określonego dowodu, co również wyłącza dopuszczalność wydania decyzji kasatoryjnej. Organ odwoławczy ma bowiem nie tylko obowiązek dokonania kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji, ale co do zasady ma również rozpatrzyć całość sprawy i orzec merytorycznie. Na organie odwoławczym ciążą przy tym te same co na organie I instancji obowiązki w zakresie wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, zgodnie z wymogami art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 7 maja 2019 r., IIOSK 1140/19; wyrok WSA w Kielcach z 15 lutego 2018 r., II SA/Ke 26/18; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego sprzeciw od decyzji kasatoryjnej, co już wcześniej wskazano, jest dokonanie prawidłowości takiej decyzji pod kątem zasadnego skorzystania przez organ odwoławczy z uprawnienia wynikającego z art. 138 § 2 k.p.a. Kontrola ta nie może natomiast obejmować sformułowania końcowej oceny materialnoprawnej związanej z istotą sprawy, gdyż formułowanie wniosków w tym zakresie byłoby przedwczesne i niedopuszczalne. Zasadniczo więc, rozpoznając sprzeciw, sąd administracyjny nie powinien dokonywać bezpośrednio wykładni prawa materialnego, tym niemniej, jeśli zakres postępowania wyjaśniającego determinują przepisy stanowiące podstawę rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie, kwestie materialnoprawne nie mogą być przez sąd administracyjny w ogóle zignorowane (por. wyrok NSA z 10 września 2019 r., I OSK 1932/19; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Rozpoznając wniesioną w tej sprawie skargę Sąd uznał, że nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie naruszono prawa materialnego ani procesowego, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. z 2022 r., poz. 1029) – dalej jako "ustawa", jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:

1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1;

2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;

4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Z powyższego przepisu wynika zatem jednoznacznie, że decyzja kończąca postępowanie, w toku którego była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko winna brać pod uwagę ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Aby opracowanie to w każdym przypadku zawierało informacje niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania, w art. 66 ustawy określono elementy, które powinien zawierać każdy raport o oddziaływaniu na środowisko. Raport ten pozostając środkiem dowodowym podlegającym ocenie w świetle pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie zgodnie z zasadami postępowania dowodowego wspólnymi dla pozostałych dowodów. Dlatego też o zmianach, uzupełnieniach i wyjaśnieniach składanych do raportu należy zawiadamiać każdorazowo uczestników postępowania i szeroką opinię publiczną oraz organy uzgadniające i wyrażające opinię w przedmiocie planowanego przedsięwzięcia zgodnie z dyspozycją art. 77 ust. 1 tej ustawy" (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2011 r., II SA/Gd 312/11, LEX nr 898190).

Zgodnie natomiast z art. 66 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz zawierać opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzy ekologicznych w rozumieniu tej ustawy.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 916) formami ochrony przyrody są użytki ekologiczne. Zgodnie z art. 42 tej ustawy użytkami ekologicznymi są zasługujące na ochronę pozostałości ekosystemów mających znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej - naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, kępy drzew i krzewów, bagna, torfowiska, wydmy, płaty nieużytkowanej roślinności, starorzecza, wychodnie skalne, skarpy, kamieńce, siedliska przyrodnicze oraz stanowiska rzadkich lub chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów, ich ostoje oraz miejsca rozmnażania lub miejsca sezonowego przebywania.

W ocenie Sądu zasadnie organ odwoławczy wskazał, iż w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji istnieją elementy środowiska objęte ochroną w formie użytków ekologicznych utworzone na mocy uchwał Rady Gminy Tczew z dnia 12 marca 2021 r.: Nr XXXIII/281/2021 w sprawie utworzenia użytku ekologicznego " Szczerbięcińskie sieweczki", Nr XXXIII/282/2021 w sprawie utworzenia użytku ekologicznego " Szczerbięcińskie Jeziorko Strzebli" oraz Nr XXXIII/283/2021 w sprawie utworzenia użytku ekologicznego "Szczerbięcińskie mokradła". Natomiast sporządzony w sprawie Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie uwzględnia powyższej okoliczności, co umknęło uwadze organu I instancji.

Prawidłowo zatem organ odwoławczy uznał, iż w przedmiotowej sprawie decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Sporządzony w sprawie Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko winien zostać uzupełniony o opis wymienionych wyżej elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody, a także o informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 w powyższym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a. oddalił sprzeciw.