drukuj    zapisz    Powrót do listy

6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odrzucono skargę, III SA/Kr 1335/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-11-28, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SA/Kr 1335/25 - Postanowienie WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2025-11-28 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magdalena Gawlikowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 220 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 22 lipca 2025 r., nr SKO.RD/4120/421/2025 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

Skarżący J. P. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 22 lipca 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 30 września 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą wezwanie skierowano na adres skarżącego i awizowano dwukrotnie, po raz pierwszy 9 października 2025 r. i po raz drugi, 17 października 2025 r. Następnie zwrócono ją do sadu z adnotacją, z której wynikało, że mimo dwukrotnej awizacji skarżący nie podjął przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływana jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z powyższego wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie nie wykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd.

Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego czego nie uczynił.

Sąd uznał przy tym, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi była prawidłowo awizowana. Adres doręczenia zgodny był z adresem podanym przez skarżącego. Na dowodzie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki umieszczono adnotację doręczyciela o pozostawieniu awiza w skrzynce oddawczej adresata 9 października 2025 r. i możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym. Urząd ten umieścił na kopercie pieczęć o awizowaniu 9 października 2025 r., powtórnym awizowaniu 17 października 2025 r. i zwrocie przesyłki 27 października 2025 r.

Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tj. 14 dnia od daty pierwszego awiza. Zatem w niniejszej sprawie skutek doręczenia wezwania o uiszczenie wpisu sądowego nastąpił 23 października 2025 r. Termin do uiszczania wpisu od skargi upłynął bezskutecznie.

Należy zauważyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokument urzędowy jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru (co w równej mierze odnosić należy do niepodjętej w terminie, a zwróconej do sądu przesyłki), jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot oraz zawiera prawidłowe kompletne adnotacje - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. m.in. postanowienie NSA z 5 marca 2025 r. I GZ 76/25 i powołane tamże postanowienia: z 20 listopada 2020 r., I FZ 179/20; z 30 września 2020 r., I FZ 159/20; z 13 maja 2020 r., I FZ 29/20; z 25 marca 2020 r., II FZ 117/20; z 18 grudnia 2019 r., II FZ 858/19). Z tej przyczyny kluczowym w niniejszej sprawie dowodem - z którego wynika fikcja doręczenia pisma procesowego - jest treść prawidłowo opisanej, zwróconej do Sądu przesyłki. Jak już Sąd zauważał powyżej, na kopercie z przedmiotową przesyłką umieszczono pieczęcie operatora pocztowego ze wskazaniem ww. dat awizacji pisma, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacja o umieszczeniu w skrzynce oddawczej adresata zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej.

Reasumując stwierdzić należy, że mimo skutecznego doręczenia wezwania, braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.

Biorąc powyższe pod uwagę, wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.



Powered by SoftProdukt