II GSK 331/07 - Postanowienie

Data orzeczenia	2007-11-21	
Data wpływu	2007-08-10	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Andrzej Kuba /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6463 Wzory przemysłowe	
Hasła tematyczne	Pełnomocnik procesowy	
Sygn. powiązane	VI SA/Wa 153/07	
Skarżony organ	Urząd Patentowy RP	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżone postanowienie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 34, art. 35, art. 36, art. 37 par. 1, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2001 nr 49 poz 509; art. 9 ust. 1; Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 727/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 727/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę J. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego.

W uzasadnieniu Sąd podał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 kwietnia 2007 r. pismem z dnia 30 kwietnia 2007 r. rzecznik patentowy J. D. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono J. D. dnia 10 maja 2007 r. W dniu 14 maja 2007 r. J. D. złożyła dokument, w którym J. M. udzielił pełnomocnictwa i upoważnił J. D. do reprezentowania zgłaszającego oraz do podejmowania i prowadzenia w jego imieniu przed Urzędem Patentowym RP, Izbą Odwoławczą przy Urzędzie Patentowym, sądami powszechnymi, NSA, organami międzynarodowymi i innymi organami orzekającymi w sprawach własności przemysłowej, działań wynikających z art. 9 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. Nr 49, poz. 509 ze zm.).

Sąd I instancji uznał, że krąg organów wyliczonych w pełnomocnictwie jest węższy niż ten, który wynika z uregulowania ustawowego, co oznacza, że działania określone w art. 9 ustawy o rzecznikach patentowych, tj. występowanie w charakterze pełnomocnika, J. D. może wykonywać jedynie przed tymi wyliczonymi w pełnomocnictwie organami. Wśród nich nie wymieniono wojewódzkich sądów administracyjnych ani sądów administracyjnych, a jedynie Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, J. D. nie jest umocowana do reprezentowania J. M. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W., a zatem nie mogła też wnieść skargi do tego Sądu. Fakt, że J. D., pomimo stosowanego wezwania, nie nadesłała właściwego pełnomocnictwa stanowi - w ocenie Sądu - o nieuzupełnieniu przez nią braków formalnych skargi.

W skardze kasacyjnej J. M. zaskarżył w całości powyższe postanowienie, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia:

1. niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie,

2. błędne wskazanie w wezwaniu do uzupełnienia skargi art. 35 p.p.s.a.,

3. naruszenie art. 36 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 9 ust. 1 ustawy o rzecznikach patentowych poprzez uznanie, że pełnomocnictwo przedłożone przez pełnomocnika wnioskodawcy nie spełnia wymogów pełnomocnictwa do prowadzenia poszczególnej sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W.

W uzasadnieniu strona wskazała, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa jakie elementy powinno zawierać pełnomocnictwo. Ogranicza się jedynie do wskazania w art. 36 rodzajów pełnomocnictwa. Zdaniem skarżącego, przedłożone pełnomocnictwo wskazujące sygnaturę nadaną konkretnej sprawie przez WSA w W. spełnia wymogi pełnomocnictwa do prowadzenia tej konkretnej sprawy w rozumieniu art. 36 pkt 2 p.p.s.a. Ponadto skarżący podniósł, że Sąd wzywając do uzupełnienia braków formalnych skargi błędnie przywołał art. 35 p.p.s.a. Przepis ten nie określa bowiem wymogów formalnych pełnomocnictwa, lecz krąg osób mogących być pełnomocnikami przed sądem administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem przez pełnomocników, przy czym przepis art. 37 § 1 wskazanej ustawy zobowiązuje pełnomocnika do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej.

Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taką szczegółową regulacją jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., według którego w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi podlega ona odrzuceniu.

Z akt sprawy wynika, że w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 kwietnia 2007 r. rzecznik patentowy J. D. w dniu 14 maja 2007 r. złożyła dokument, w którym J. M. udzielił pełnomocnictwa i upoważnił J. D. do reprezentowania zgłaszającego oraz do podejmowania i prowadzenia w jego imieniu działań wynikających z art. 9 ustawy o rzecznikach patentowych przed Urzędem Patentowym RP, Izbą Odwoławczą przy Urzędzie Patentowym, sądami powszechnymi, NSA, organami międzynarodowymi i innymi organami orzekającymi w sprawach własności przemysłowej. Powyższe pełnomocnictwo zostało złożone w zakreślonym przez Przewodniczącego terminie, tj. do dnia 17 maja 2007 r.

Na tle niniejszej sprawy zauważyć również należy, że w art. 36 p.p.s.a. przewidziano trzy rodzaje pełnomocnictwa: ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw i do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd I instancji pominął istotny w sprawie fakt, że w treści pełnomocnictwa nie wskazano wprawdzie wojewódzkiego sądu administracyjnego ani sądów administracyjnych jako tych, przed którymi rzecznik patentowy J. D. może reprezentować skarżącego, ale podano sygnaturę akt sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. (VI SA/Wa 727/07). W związku z tym, że jest to sygnatura akt sprawy, w której Przewodniczący zarządzeniem wezwał stronę do złożenia wskazanego wyżej pełnomocnictwa, należało uznać, że braki formalne skargi zostały usunięte w terminie.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że art. 35 p.p.s.a. stanowi wyczerpujące wyliczenie osób mogących pełnić funkcje pełnomocnika. Udział rzeczników patentowych w postępowaniu administracyjnym w charakterze pełnomocników, poza poszczególnymi przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidują przepisy szczególne. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o rzecznikach patentowych rzecznik patentowy występuje w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed Urzędem Patentowym, sądami i organami orzekającymi w sprawach własności przemysłowej.

J. D. uzupełniła braki formalne przez przedłożenie w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego ją do reprezentowania skarżącego, a zatem wykonała obowiązek nałożony na nią zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2007 r. Tym samym nie zaszły przesłanki do odrzucenia skargi wniesionej przez J. M. W świetle przedstawionych wyżej rozważań należy stwierdzić, że Sąd odrzucając skargę naruszył art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z tego względu, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.