Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 465/20 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 stycznia 2020 r., nr 1401-IEE1.711.1.416.2019.2.KO w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 marca 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 465/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie S. W. (dalej: skarżący) od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2022 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2021 r.

Wyrokiem z dnia 2 marca 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 465/20, WSA oddalił skargę.

Pismem z 2 lipca 2021 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną na powyższy wyrok.

Postanowieniem z 26 stycznia 2022 r. WSA odrzucił skargę kasacyjną.

W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego – zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.), chyba że zachodzą okoliczności wskazane w § 2 lub § 3 powołanego przepisu. Podkreślił, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została podpisana przez skarżącego, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby był on osobą posiadającą uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Zażalenie na postanowienie z 26 stycznia 2022 r. wniósł skarżący.

Postanowieniem z 22 marca 2022 r., WSA odrzucił zażalenie skarżącego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio.

Skarżący wniósł własnoręcznie sporządzone zażalenie na postanowienie z dnia 16 marca 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego. Przy czym w takim przypadku odpowiednio stosuje się art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., w których to przepisach został określony katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z taką sytuacją zaś nie mamy do czynienia.

Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II OZ 970/11; z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 543/14; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powołany powyżej przepis wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo przez osobę wskazaną w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. Niesporządzenie zażalenia we wskazany sposób jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym konwalidowaniu i uzasadniającym odrzucenie zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 713/04, z 11 marca 2021 r., sygn. akt II GZ 41/21; z 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OZ 208/21).

O obowiązku sporządzenia przez pełnomocnika profesjonalnego skargi kasacyjnej, a następnie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący został przez Sąd I instancji pouczony. Mimo to, wbrew prawidłowemu pouczeniu udzielonemu przez WSA, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie, którym została odrzucona skarga kasacyjna. Skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego sporządzenia zażalenia w przedmiotowej materii, zgodnie z art. 175 § 2-3 p.p.s.a. Posiadanie uprawnień do samodzielnego wniesienia skargi kasacyjnej lub zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej musi być udokumentowane wraz ze złożeniem zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał przynależności do którejkolwiek kategorii podmiotów mogących samodzielnie wnieść skargę kasacyjną i zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pomimo obowiązku sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący dokonał tej czynności osobiście. Działanie takie, w świetle przedstawionych przepisów prawa, musiało skutkować odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego, co prawidłowo uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § p.p.s.a., orzekł jak w sentencji