Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1613/24 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu M. S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 24 maja 2024 r., znak SKO/I/IV/491/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 11 września 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1613/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw M. S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie (dalej "SKO") z dnia 24 maja 2024 r., w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z 9 lipca 2024 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z 3 lipca 2024 r. wezwano pełnomocnika wnoszącej sprzeciw do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez podanie numeru PESEL skarżącej. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony wnoszącej sprzeciw za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej (ePUAP) w dniu 23 lipca 2024 r. (UPD-k- 31 akt sądowych). Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 30 lipca 2024 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia zaskarżonego postanowienia, pełnomocnik nie wykonał powyższego zarządzenia. Z powyższych względów Sąd orzekł o odrzuceniu sprzeciwu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a.

Od powyższego postanowienia zażalenie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W treści zażalenia strona podniosła, że na skrzynkę odbiorczą (ePUAP) pełnomocnika nie wpłynęło wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przypadku sprzeciwu dodatkowo zastosowanie ma art. 64b § 1 p.p.s.a., w myśl którego do sprzeciwu stosuje się przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji wskazał, że brakiem formalnym sprzeciwu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., jest niepodanie numeru PESEL skarżącej, czego wymaga art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. Powyższe uchybienie stanowiło podstawę wydania zaskarżonego postanowienia.

Pełnomocnik skarżącej nie kwestionuje konieczności wykonania wezwania, zaprzecza natomiast, że takie wezwanie kiedykolwiek otrzymał.

Zauważyć należy, że zasady doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy e-PUAP określają przepisy ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j.: Dz.U. z 2020 r., poz. 346 ze zm., dalej: "ustawa o informatyzacji") oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 180, dalej: "rozporządzenie"). Według art. 3 pkt 20 ustawy o informatyzacji urzędowe poświadczenie odbioru to dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu lub przez niego doręczanym w sposób zapewniający rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające m.in. pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny lub który doręcza dokument, datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez adresata z użyciem mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo 2 – w odniesieniu do dokumentu doręczanego przez podmiot publiczny. Przez urzędowe poświadczenie odbioru rozumie się zarówno urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP), jak i urzędowe poświadczenie doręczenia (UPD). Tworzenie UPD przebiega następująco. Doręczenie wymaga przyjęcia przesyłki przez adresata dokumentu elektronicznego i dokonania potwierdzenia odbioru przez złożenie podpisu. Podpis elektroniczny, o którym mowa w § 15 rozporządzenia, może być złożony z wykorzystaniem certyfikatu kwalifikowanego lub danych potwierdzonych profilem zaufanym e-PUAP. Po opatrzeniu poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń bezpośrednio po zakończeniu procesu weryfikacji podpisu elektronicznego adresata udostępnia adresatowi do pobrania doręczany dokument elektroniczny wraz z podpisanym przez niego poświadczeniem doręczenia oraz udostępnia organowi doręczającemu podpisane poświadczenie doręczenia (§ 16 rozporządzenia). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła się powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.

Z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 31) wynika, że w dniach 9 i 17 lipca 2024 r. do pełnomocnika skarżącej przesłano zawiadomienia o możliwości odbioru skierowanego do niego pisma w formie dokumentu elektronicznego. Pismo to nie zostało odebrane w terminie 14 dni od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. W sprawie zastosowanie znalazła zatem instytucja fikcji doręczenia, ukształtowana przez treść art. 74a § 8 p.p.s.a., a więc pismo w postaci elektronicznej prawidłowo uznano za doręczone po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (23 lipca 2024 r.). Braki sprzeciwu, pomimo zgodnego z przepisami wezwania, nie zostały uzupełnione. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.