I SA/Łd 436/13 - Wyrok

Data orzeczenia	2013-08-07	
Data wpływu	2013-04-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Bogusław Klimowicz /sprawozdawca/
Paweł Kowalski /przewodniczący/
Teresa Porczyńska	
Symbol z opisem	6119 Inne o symbolu podstawowym 611	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	II FSK 3549/13	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Skarbowej	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżoną decyzję	
Powołane przepisy	Dz.U. 1995 nr 142 poz 702; art. 5 ust. 3, art. 8c ust. 1 pkt 2; Ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników.	
Sentencja
Dnia 7 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędzia NSA Teresa Porczyńska Protokolant: Izabela Ścieszko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2013 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
I SA/Łd 436/13

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. odmówił spółce z ograniczoną odpowiedzialnością A. z siedzibą w Ł. nadania numeru identyfikacji podatkowej (NIP).

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgłoszenie identyfikacyjne spółki nie spełnia wymogów określonych dla tego zgłoszenia, gdyż nie podano numeru lokalu, w którym mieści się siedziba spółki.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania strony decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników i wskazał, że adres spółki powinien być konkretyzacją jej siedziby. Zgodnie z art. 10 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15.03.2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. Nr 77/1) miejscem siedziby działalności gospodarczej podatnika jest miejsce, w którym wykonywane są funkcje naczelnego zarządu przedsiębiorstwa. W tym celu uwzględnia się miejsce, w którym zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem, adres zarejestrowanej siedziby przedsiębiorstwa, i miejsce posiedzeń zarządu przedsiębiorstwa (art. 10 ust. 2). Natomiast sam adres pocztowy nie może być uznany za miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika (art. 10 ust. 3). Nadmienić przy tym należy, że wskazane wyżej rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 co do zasady znajduje zastosowanie na gruncie podatku od towarów i usług, jednakże można nim posiłkować się również w zakresie problematyki dotyczącej adresu siedziby podmiotu dla celów rejestracji i nadania NIP. Pojęcie "adres siedziby" spółki nie może pozostawać w oderwaniu od faktycznie wykonywanych pod tym adresem (w konkretnym lokalu lub nieruchomości) funkcji zarządczych. Załączona do zgłoszenia identyfikacyjnego umowa najmu stanowi w rzeczywistości umowę najmu "wirtualnego biura" i polega przede wszystkim na użyczeniu adresu w celu rejestracji spółki oraz odbioru korespondencji w jej imieniu.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. niedopuszczalne jest wskazanie adresu siedziby bez skonkretyzowania numeru lokalu, co jest niezbędne dla możliwości skutecznego doręczenia pism spółce, czy przeprowadzenia czynności sprawdzających, bądź kontroli podatkowych. Dla zidentyfikowania siedziby spółki niezbędne jest jednoznaczne zidentyfikowanie lokalu jej siedziby. Zgłoszenie identyfikacyjne NIP-2 złożone przez spółkę nie zawiera obligatoryjnego elementu, o którym mowa w art. 5 ust. 3 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, jakim jest adres siedziby. W tej sytuacji, zgodnie z art. 8c ust. 1 pkt 2 w/w ustawy naczelnik urzędu skarbowego wydaje decyzję o odmowie nadania NIP. Organ ten jest uprawniony do merytorycznego badania dokumentu stwierdzającego istnienie tytułu prawnego do lokalu, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorcy.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniosła o jej uchylenie, jak również uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji podnosząc zarzuty naruszenia prawa materialnego poprzez:

1. niewłaściwe zastosowanie art. 10 ust 1 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.,

2. błędną wykładnię art. 5 ust. 3 w związku z art. 8c ust. 1 pkt 3 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz

3. niewłaściwe zastosowanie art. 151 ustawy Ordynacja podatkowa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 6 czerwca 2013 r. Dyrektor przedstawił dodatkowe argumenty na poparcie swojego stanowiska i złożył dokumenty (protokoły oględzin) wskazujące na to, że na drzwiach tego samego pomieszczenia w budynku przy ul. [...] w Ł. w różnych dniach umieszczano oznaczenia wskazujące różne spółki, które miały mieć tam siedzibę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga jest zasadna.

Spółka z o.o. A. z siedzibą w Ł. zgłosiła do II Urzędu Skarbowego Ł.-G. (za pośrednictwem Sądu Rejonowego dla Ł. – Ś. w Ł.) zgłoszenie identyfikacyjne NIP-2. Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U z 2012 r., poz. 1314) zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych. Organy podatkowe odmówiły nadania NIP spółce stwierdzając, że dokonane zgłoszenie identyfikacyjne nie spełnia wymogów określonych dla tego zgłoszenia, gdyż nie zawiera dokładnego adresu siedziby spółki (nr lokalu). Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał ponadto, że pod wymienionym adresem nie są wykonywane funkcje zarządcze spółki a adres został jedynie użyczony w celu rejestracji spółki oraz odbioru korespondencji w jej imieniu.

Ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97) dokonano m.in. zmiany ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Wprowadzone zmiany (w tym uchylenie art. 5 ust. 4b) miały na celu uporządkowanie i uproszczenie zasad ewidencjonowania przedsiębiorców. Podmioty ubiegające się o nadanie NIP nie musza już przedkładać poza wnioskiem żadnych dodatkowych dokumentów, takich jak umowa spółki czy umowa potwierdzająca prawo do lokalu.

Ustawodawca w rozdziale drugim ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników szczegółowo uregulował postępowanie w sprawie nadania numeru NIP. Postępowanie w sprawie nadania tego numeru powinno sprowadzać się jedynie do sprawdzenia spełnienia tych warunków formalnych.

Wbrew stanowisku organów zgłoszenie identyfikacyjne spółki odpowiada wymogom art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. i zawiera w szczególności adres siedziby spółki. Z treści obowiązujących przepisów nie można wyprowadzić wniosku, że adres siedziby spółki musi zawierać oprócz miejscowości, ulicy i jej numeru również numer lokalu i to szczególnie w sytuacji, gdy na nieruchomości nie ma wyodrębnionych lokali użytkowych czy mieszkalnych.

Skarżący trafnie wskazuje, ze przepisy Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15.03.2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej nie mają zastosowania w sprawie nadania NIP. Określone w art. 10 tego Rozporządzenia "miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika" ma zastosowanie tylko na użytek stosowania art. 44 i 45 dyrektywy 2006/112/WE. W toku postępowania o nadanie NIP organy nie są uprawnione do badania, czy pod wskazanym adresem wykonywane są funkcje zarządcze spółki. Również okoliczność, że pod wskazanym adresem maja siedzibę także inne spółki nie może mieć wpływu na kwestię nadania numeru NIP stronie skarżącej (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie C-527/11 w sprawie Valsts ieņēmumu dienests v. Ablessio SIA, Lex nr 1288400).

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje podnoszona przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. okoliczność, że mogą występować trudności z doręczaniem pism spółce. To spółka ma wskazać prawidłowy adres swojej siedziby i zapewnić odbiór korespondencji pod tym adresem. Niedopełnienie obowiązków w tym zakresie naraża spółkę na skutki wynikające z treści art. 151a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2012 r. poz. 749 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze należało ocenić, że zgłoszenie identyfikacyjne spółki odpowiadało wymogom art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Brak więc było podstaw do wydania decyzji odmawiającej nadania NIP na podstawie art. 8c ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt1 lit. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

mak