Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: - odmówić przywrócenia terminu -

Postanowieniem z dnia 19 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1357/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że skarżąca nie zapłaciła wpisu od skargi w terminie siedmiu od daty doręczenia odpisu zarządzenia Przewodniczącego w sprawie wezwania do uiszczenia tej opłaty. Sąd ustalił, że odpis wskazanego zarządzenia doręczono A. B. w dniu 15 września 2009 r., na zasadzie art. 73 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Odpis postanowienia z dnia 19 października 2009 r. doręczono skarżącej w dniu 26 października 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 53 akt sądowych).

W dniu 30 października 2009 r. A. B. złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Skarżąca stwierdziła, że nieuiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym terminie spowodowane zostało zbiegiem niekorzystnych okoliczności. Wskazała, iż w okresie od 7 do 28 września 2009 r. przebywała za granicą. Poczta awizowała przesyłkę w czasie jej nieobecności. Po powrocie do kraju oczekiwała na kolejne awizo, tymczasem otrzymała odpis postanowienia Sądu z dnia 19 października 2009 r. A. B. podniosła też, że wpis od skargi mógł uiścić jej ojciec, jednakże błędnie zinterpretował zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu. W treści zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2009 r. wzywającego do uiszczenia wpisu A. B. i E. S. wskazywano, iż "uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia".

Wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r., A. B. uiściła należną opłatę sądową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak wynika ze znajdującej się na karcie nr 33 akt sądowych koperty oraz dołączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia wzywającego A. B. do uiszczenia wpisu była dwukrotnie awizowana - pierwszy raz w dniu 1 września 2009 r., a drugi raz w dniu 9 września 2009 r. Po upływie, określonego w art. 73 § 1 ppsa, czternastodniowego terminu złożenia przesyłki w urzędzie pocztowym [...], zwrócono ją do nadawcy (Wojewódzkiego Sadu Administracyjneg w Warszawie) z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

W tych okolicznościach, zarządzeniem z dnia 25 września 2009 r. (karta nr 33 akt sądowych), wezwanie do uiszczenia wpisu uznano za doręczone A. B. w dniu 15 września 2009 r., na zasadzie art. 73 § 1 - 3 ppsa.

Uiszczenie wpisu w dniu 30 października 2009 r. niewątpliwie nastąpiło więc po upływie siedmiodniowego terminu, przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej.

Zgodnie z art. 86 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle zaś art. 87 § 1 i 2 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Na wstępie należy wskazać, że skarżąca zachowała przewidziany w art. 87 § 1 ppsa termin siedmiu dni - od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu - do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Sąd przyjął, że przyczyna ta ustała w dniu doręczenia A. B. odpisu postanowienia z dnia 19 października 2009 r. o odrzuceniu jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r., to jest w dniu 26 października 2009 r. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżąca wskazała wprawdzie, że wróciła z zagranicy w dniu 28 września 2009 r., jednakże podniosła jednocześnie, iż od tego momentu oczekiwała na drugie awizo doręczyciela, oraz że uiszczenie należnej opłaty sądowej nastąpiłoby w terminie, gdyby nie błędna interpretacja przez ojca – A. B. - treści zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, skierowanego do niego oraz do matki A. B. – E. S. Z tych względów należało uznać, że przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi przez A. B. ustała w dniu doręczenia jej odpisu postanowienia, z którego treści powzięła informację o tym, iż pozostałym dwóm skarżącym w przedmiotowej sprawie (E. S. i A. B.) doręczono odrębne wezwanie do uiszczania solidarnie wpisu od skargi, oraz o tym, że uiszczenie wpisu przez A. B. nie zwalnia A. B. z tego obowiązku.

Złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 30 października 2009 r. nastąpiło więc w terminie określonym przez art. 87 § 1 ppsa.

Odnosząc się do argumentacji A. B. podniesionej na okoliczność braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, należy przede wszystkim wskazać, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05 LEX nr 192260). Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. Literatura i orzecznictwo do przeszkód, uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp.

A. B., jako przyczynę nieopłacenia skargi w zakreślonym terminie wskazuje pobyt za granicą w okresie od 7 do 28 września 2009 r. Podnosi, że poczta dostarczyła awizo w czasie jej nieobecności, a po powrocie do kraju oczekiwała powtórnego zawiadomienia doręczyciela. Informacje umieszczone na kopercie, w której przesłano skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego z dnia 25 sierpnia 2009 r. oraz na zwrotnym potwierdzeniu przesyłki pocztowej wskazują tymczasem, że pierwsze awizo miało miejsce już w dniu 1 września 2009 r., zatem jeszcze przez wyjazdem skarżącej za granicę.

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza po pierwsze, że wyjazd z kraju nie jest czynnością, która usprawiedliwiałaby dokonanie czynności procesowej z uchybieniem terminu. Po złożeniu skargi do Sądu, należyta staranność skarżącej wymagała, by w związku z wyjazdem za granicę podjęła kroki, które umożliwiłyby prawidłowe i terminowe dokonywanie przez nią czynności w spostęowaniu sądowoadministracyjnym. Mogła na przykład ustanowić ojca – A. B. - pełnomocnikiem procesowym lub osobą uprawnioną do odbioru pism sądowych na czas nieobecności w kraju. Po drugie, nawet jeżeli przyjąć, że z jakichś względów wyjazd za granicę mógłby ekskulpować skarżącą, np. w związku z tym, iż był nieprzewidywalny, nagły i konieczny, to w sytuacji, gdy wyjazd ten nastąpił sześć dni po pierwszym awizowaniu przesyłki pocztowej zawierającej odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, brak jest podstaw, by przyjąć, że usprawiedliwia on nieterminowe uiszczenie należnej opłaty.

Także nieprawidłowa interpretacja treści zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2009 r. przez ojca skarżącej (A. B.) nie może wyłączać winy A. B. w nieterminowym uiszczeniu należnej opłaty sądowej.

Skarżącymi w sprawie są E. S., A. B. i A. B. Zarządzenie, na skutek którego A. B. dokonał wpłaty wpisu w kwocie 100 (stu) złotych tytułem wpisu od skargi nie było skierowane do A. B. Ojciec skarżącej (A. B.) nie działa też w sprawie jako jej pełnomocnik. Ewentualna błędna interpretacja treści zarządzenia wzywającego do uiszczenia solidarnie wpisu E. S. i A. B. przez którekolwiek z adresatów tego zarządzenia nie ma więc znaczenia dla oceny staranności A. B. w dokonaniu czynności w postępowaniu, do której skutecznie wezwano ją odrębnym zarządzeniem.

Z powyższych względów uznano, że brak jest podstaw do uwzględniania wniosku A. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.