Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu 11 maja 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu przyznania renty strukturalnej, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję z [...] czerwca 2016 r. Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu, w której utrzymano w mocy decyzję z [...] grudnia 2015 r. Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] o ustaleniu skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej w łącznej wysokości [...] zł. W petitum skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący wskazał, że występując o kwestionowane płatności oddał cały dorobek swojego życia synom. Aktualnie sytuacja skarżącego jest tragiczna. Przyznana mu emerytura rolnicza jest częściowo zajęta przez komornika. Do dyspozycji wraz z żoną, która także otrzymuje rentę rolniczą, pozostają skarżącemu bardzo skromne środki, co przy wieku oraz chorobach wywołanych ciężką wieloletnią pracą nie pozwoli na godne życie. Ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego pozbawi ich środków do życia i leczenia. Kwota, którą skarżący ma spłacić jest dla niego niemożliwa do uiszczenia. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani żadnego znacznego majątku, który mógłby zostać na to przeznaczony.

Z aktualnie zaprezentowanej sytuacji majątkowej oraz osobistej skarżącego - wynikającej z postępowania o prawo pomocy przed tut. Sądem - wynika, że skarżący nie otrzymuje już renty strukturalnej. Mieszka wraz z małżonką, która jest emerytką. Dom dzieli z synem co pozwala na podział części kosztów, jednak z żoną prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe. Skarżącemu przysługuje emerytura rolnicza z KRUS w wysokości [...] zł ([...] zł po potrąceniach komorniczych), a małżonce skarżącego emerytura w wysokości [...] zł. Stałe wydatki na utrzymanie wynoszą ok. [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r, poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy tym chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. m.in. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z 18 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 328/11, CBOSA). Okoliczność wystąpienia takich przesłanek sąd bada zasadniczo w oparciu o przedstawione we wniosku okoliczności, uprawdopodabniające zaistnienie tych przesłanek. Oznacza to, że na stronie skarżącej spoczywa wskazanie we wniosku okoliczności uwiarygodniających niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. m.in. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, CBOSA).

Podkreślić przy tym należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Na wnioskodawcy zatem spoczywa obowiązek jedynie uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienia NSA z 11 stycznia 2008 r., II OZ 1002/07, oraz z 16 kwietnia 2013 r., I GSK 409/13, CBOSA).

W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie skarżący, uwzględniając aktualne okoliczności wykazane na potrzeby ubiegania się o prawo pomocy, przedstawił takie okoliczności faktyczne, które mogą wskazywać na wystąpienie podniesionych przez niego przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.

Przestawiona przez skarżącego sytuacja osobista i finansowa uzasadnia wystąpienie niebezpieczeństwa spowodowania po jego stronie trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno skarżący, jak i jego małżonka są emerytami. Część świadczeń emerytalnych przeznaczają na leczenie i zakup leków. Biorąc pod uwagę wielkość emerytury skarżącego i jego małżonki oraz koszty miesięcznego utrzymania stwierdzić trzeba, że natychmiastowe obciążenie wnioskodawcy obowiązkiem wykonania zaskarżonej decyzji groziłyby pozbawieniem go środków koniecznych dla zaspokojenia podstawowych potrzeb.

W świetle tych okoliczności zachodzi przesłanka wskazana w treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. Groźba przymusowego wykonania nałożonej na skarżącego kary niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo spowodowania po jego stronie trudnych do przywrócenia skutków, poprzez pozbawienie go - oraz jego rodziny - podstaw codziennego utrzymania.

Mając powyższe na uwadze orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jak

w sentencji.