Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia S. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

W dniu 31 grudnia 2013r. S. S. O. – W. P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R. polegającą na nie udostępnieniu informacji publicznej w terminie wskazanym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, czym naruszono art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej. W skardze wyjaśniono, że w dniu 9 grudnia 2013r. S. przesłało drogą elektroniczną na adres [...] skierowany do Burmistrza Miasta R. wniosek o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie wykazu podmiotów, którym w latach 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 udzielono gwarancji i poręczeń oraz wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 500 złotych wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia oraz wykazu osób prawnych i fizycznych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym udzielono pomocy publicznej. Ponadto zwrócono się o przesłanie dokumentacji kontroli przeprowadzonych przez podmioty zewnętrzne w Gminie R. w latach 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 i regulaminu organizacyjnego. Wniesiono jednocześnie, aby odpowiedź przesłać na adres poczty elektronicznej z którego przesłano wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Do dnia 27 grudnia 2013r. S. nie otrzymało żądanych informacji.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz R. wniósł o jej oddalenie i jednocześnie wyjaśnił, że o wniosku z dnia 9 grudnia 2013 r. oraz jego treści dowiedział się dopiero ze skargi. Po jej otrzymaniu sprawdzono korespondencję kierowaną na adres [...] i nie odnaleziono tam wniosku, o którym wspomina skarga. W ocenie Wójta został on odrzucony przez filtr antyspamowy albo antywirusowy znajdujący się na serwerze lub w systemie informatycznym Urzędu Miejskiego w R. Na adres poczty elektronicznej na który przesłano wniosek, dziennie wpływa kilkadziesiąt informacji, w tym i takich, które nie są związane z działalnością organu administracji. Skutkuje to "zaśmiecaniem" poczty informacjami, których odbiór nie jest potwierdzany. Dlatego przesłanie korespondencji na adres [...] nie gwarantuje pewności dotarcia do adresata i zapoznania się z jej treścią. Skarżące S. chcąc mieć pewność skutecznego doręczenia wniosku drogą elektroniczną powinno skorzystać z elektronicznej skrzynki podawczej udostępnionej na portalu ePUAP. Zgodnie z ustawą z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2013 r. poz. 235) Gmina R. posiada taką skrzynkę, a jej adres jest udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej. Skoro zaś wniosek skarżącego S. skutecznie nie wpłynął na adres Urzędu Miejskiego w R. nie można zarzucić Burmistrzowi bezczynności w jego rozpatrzeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 10 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o udostępnieniu informacji publicznej ( Dz. U Nr 112, poz. 1198 ze zmianami ) informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek. Zarówno w orzecznictwie jak i literaturze prawniczej podkreśla się, że wobec braku jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku (poza utrwaleniem go w formie pisemnej) za wniosek pisemny uznawać należy również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną i to nawet wtedy, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 marca 2009r. ( I OSK 1277/08 ONSAiWSA 2010, nr.5, poz. 91 ) pogląd ten uzasadniony jest brakiem konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, a to ze względu na to, że żądając informacji nie musi się on wykazać jakimkolwiek interesem prawnym lub faktycznym, aby otrzymać informację. Cel ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz regulacja art. 10 ust. 2 ustawy, który przewiduje, że informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku, uzasadnia wywód, iż postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone ( tak też w wyrokach z 16 marca 2009r. I OSK 1277/08 i 30 listopada 2012r. I OSK 1991/12 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ). Za takim stanowiskiem przemawia również i to, że złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wszczyna postępowania administracyjnego opartego o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Stosowanie przepisów kpa w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce jedynie w ograniczonym zakresie wskazanym w art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 oraz wynikającym z regulacji art. 15 ust. 2 powołanej ustawy. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może mieć zatem dowolną postać, o ile wynika z niego w sposób jasny, co jest jego przedmiotem. Bez wątpienia natomiast warunkiem powstania po stronie organu obowiązku rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie art. 10 ustawy jest skuteczne doręczenie tego wniosku organowi. Tylko w przypadku złożenia wniosku do organu istnieje możliwość sprawdzenia czy organ ten pozostaje w bezczynności. Nie może bowiem domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej, nie więc ma możliwości zbadania czy organ faktycznie pozostaje w bezczynności w sytuacji, w której organ wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne nie otrzymał. Co więcej, samo nadanie wniosku o udostępnienie żądanych informacji publicznych drogą elektroniczną nie przesądza jeszcze o dopuszczalności skargi na bezczynność organu ( tak w postanowieniu NSA z dnia 22 maja 2012r. I OSK 973/12 opubl. w CBOSA ). W niniejszej sprawie skarżące s. zarzuciło organowi bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 9 grudnia 2013r., nadanego drogą elektroniczną, w którym zwróciło się o przesłanie żądanych informacji publicznych. Tymczasem Burmistrz R. w odpowiedzi na skargę podniósł, iż na jego adres poczty elektronicznej nie wpłynął przedmiotowy wniosek, stąd nie ma możliwości ustosunkowania się do niego. Podkreślić należy, że wniosku brak jest również w aktach administracyjnych sprawy, a skarżące s. nie przedstawiło go nawet po otrzymaniu odpowiedzi na skargę, co miało miejsce 16 stycznia 2013r. W związku z powyższym brak było podstaw do przyjęcia, że organ pozostawał w bezczynności. Stan ten ma bowiem miejsce wówczas, gdy w prawie określonym terminie podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie udzielił jej, nie wydał decyzji o odmowie jej udzielenia, nie wyjaśnia przyczyn braku możliwości udostępnienia informacji, nie informuje pisemnie wnioskodawcy, że nie posiada żądanej informacji lub jeśli objęta wnioskiem informacja nie ma charakteru informacji publicznej nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o tym fakcie.

Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę należało oddalić.