III SAB/Lu 1/13 - Wyrok

Data orzeczenia	2013-04-09	
Data wpływu	2013-01-09	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie	
Sędziowie	Ewa Ibrom /przewodniczący/
Jacek Czaja /sprawozdawca/
Jerzy Drwal	
Symbol z opisem	6129 Inne o symbolu podstawowym 612
658	
Hasła tematyczne	Ewidencja gruntów	
Skarżony organ	Starosta	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287;  art. 2 ust. 8, art. 20 ust. 1 i 2, art. 24 ust. 1 i 2; Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jerzy Drwal, Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi S. Z. na bezczynność Starosty L. w przedmiocie wydania wyrysu działek oddala skargę.	
Uzasadnienie
S.Z. w dniu [...] września 2011 r. złożył w Starostwie Powiatowym wniosek o wydanie wyrysu dla działek oznaczonych numerami : [...], [...] i [...], położonych w obrębie [...], gmina [...]. Po sprawdzeniu w rejestrze gruntów organ ustalił, że działki o takich numerach nie figurują w rejestrach. Informacji tej udzielono ustnie i na dowód tego sporządzono w dniu [...] września 2011 r. notatkę służbową. W dniu [...] września 2011 r. S.Z. złożył drugi wniosek, tym razem o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla działek o nr [...], [...] i [...], żądany wypis został wydany w dniu następnym.

Kolejnym wnioskiem z dnia [...] września 2011 r. skarżący wystąpił do Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego o udostępnienie danych operatu ewidencji gruntów w formie poświadczenia wyciągu głównego zawierającego dane osobowe właścicieli działek o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], które to dokumenty przekazano wnioskodawcy.

W dniu [...] listopada 2011 r. wpłynął do organu wniosek S.Z. o udostępnienie uwierzytelnionych kopii trzech aktów własności ziemi, które zostały przesłane w dniu [...] stycznia 2012 r., zgodnie z jego żądaniem. Następnie w dniu [...] maja 2012 r. skarżący złożył wniosek o udostępnienie danych z ewidencji gruntów, w wyniku którego Starostwo Powiatowe w dniu [...] czerwca 2012 r. przesyłało kopię mapy ewidencyjnej.

Skarżący wniósł zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na niezałatwienie przez Starostwo Powiatowe [...] wniosku z dnia [...] września 2011 r. o wydanie wyrysu dla działek nr [...], [...] i [...]. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. SKO przekazało sprawę - skargę na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez Starostę [...] - Radzie Powiatu [...] celem jej rozpatrzenia według właściwości. Uchwałą z dnia [...] września 2012 r. Rada Powiatu [...] przekazała Wojewodzie [...] do rozpatrzenia skargę S.Z..

Pismem z dnia [...] października 2012 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że z analizy dokumentacji otrzymanej ze Starostwa Powiatowego, jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wynika, że na każde złożone pismo skarżący otrzymywał odpowiedź w ustawowym terminie. Niestwierdzając bezczynności organu uznał, że zarzuty stawiane w zażaleniu są bezzasadne.

W skardze na bezczynność Starosty [...] S.Z. wniósł o zobowiązanie organu do wydania wyrysu dla działek nr [...], [...], [...] położonych we wsi [...], gmina [...] w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz o ukaranie dyscyplinarne pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie skarżącego organ administracji naruszył przepis art. 35 § 3 k.p.a., który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasady prowadzenia postępowania określone w art. 8 k.p.a. i art. 12 k.p.a.

Skarżący podniósł, że na jego wniosek został wydany wypis dla działek nr [...], [...], [...] położonych we wsi [...], gmina [...]. W świetle tego wypisu był współwłaścicielem działek, do których nie ma tytułu własności. Podstawę prawną własności działek zgodnie z wydanym wypisem stanowi Akt Własności Ziemi z dnia [...] grudnia 1975 r., który jednakże wyraźnie wskazuje, że skarżący jest współwłaścicielem działek nr [...], [...], [...] zatem w jego ocenie stan ujawniony w rejestrze gruntów nie jest zgodny ze stanem prawnym. Podkreślił, że Starostwo Powiatowe [...], nie poinformowało go o przyczynach i podstawie niezgodności stanu prawnego ww. działek z tytułem własności.

Zdaniem skarżącego Starostwo pozostaje w bezczynności od momentu złożenia wniosku o wyrys, tj. dnia [...] września 2011 r. Zaznaczył, że nie jest prawdą jakoby wycofał wniosek o wydanie wyrysu dla działek nr [...], [...], [...].

W dniu [...] czerwca 2012 r. Starostwo Powiatowe zwróciło się do Sądu Rejonowego [...] Wydział Ksiąg Wieczystych o przesłanie aktów własności ziemi dla działek nr [...] i [...] oraz wyrysu dla ww. działek, celem wyjaśnienia stanu prawnego. Takie działanie Starostwa Powiatowego zdaniem skarżącego stanowi dowód na umyślne działanie zmierzające do przewlekłości postępowania w danej sprawie, a nie do jej wyjaśnienia.

W ocenie skarżącego Starostwo Powiatowe w dniu [...] września 2011 r. było w posiadaniu dokumentów urzędowych i na ich podstawie powinno podjąć zgodne z prawem działania, tj. w ustawowym terminie wydać wyrys dla działek lub odmówić wydania wyrysu oraz poinformować o przyczynach przewlekłości postępowania w danej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie wskazując, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego Kartograficznego udzielił skarżącemu odpowiedzi, że stawiane zarzuty dotyczące bezczynności nie znajdują uzasadnienia, bowiem na każde złożone pismo skarżący otrzymywał odpowiedzi terminie przewidzianym art. 35 k.p.a. Organ wyjaśnił, że nie jest możliwe wydanie wyrysu dla działek oznaczonych numerami [...], [...] i [...], które uwidocznione są w akcie własności ziemi z dnia [...] grudnia 1976 r., bowiem na części tych działek o zmienionych numerach ([...]) zostały wydane inne akty własności ziemi na rzecz innych właścicieli i dopóki nie zostanie ustalone przez organ, kto jest właścicielem działek nie ma możliwości realizacji wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie, w określonym przez prawo terminie.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej jako k.p.a.) lub innych przepisach szczególnych, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.

Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu była zarzucona Staroście [...] przez skarżącego bezczynność w przedmiocie wydania wyrysu działek oznaczonych numerami: [...], [...] i [...], położonych w obrębie [...], gmina [...].

W ocenie sądu w rozstrzyganej sprawie zarzut bezczynności jest bezzasadny.

Zauważyć należy, że ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.) w przepisie art. 2 ust. 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.

Ewidencja gruntów i budynków zawiera informacje wskazane w art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy, a z mocy art. 24 ust. 1 i ust. 2 ustawy operat ewidencyjny, składa się z map, rejestrów i dokumentów zawierających informacje o gruntach, budynkach i lokalach, które są jawne, przy czym wypisy i wyrysy wydawane są na żądanie właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajduje się grunt, budynek czy względnie lokal osób fizycznych i prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, które mają interes prawny w tym zakresie, a także na żądanie zainteresowanych organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego (art. 24 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z § 51 ust. 1 rozporządzenia Minister Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) udostępnienie danych ewidencyjnych następuje w formie:

1) komputerowych wydruków mapy ewidencyjnej, rejestrów, kartotek, zestawień, wykazów i skorowidzów, o których mowa w § 22-32,

2) wypisów z rejestrów i kartotek,

3) wyrysów z mapy ewidencyjnej,

4) plików komputerowych,

5) informacji przekazywanych ustnie i wizualnie.

W sytuacji gdy do organu prowadzącego ewidencję wpłynie wniosek o wydanie wypisu i wyrysu z katastru nieruchomości, organ jest zobowiązany udostępnić żądane informacje w formie wypisu lub wyrysu. Udostępnienie wypisu lub wyrysu następuje w drodze tzw. czynności materialno-technicznej, a zatem nie wymaga wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji, czy też postanowienia.

Podkreślić w tym miejscu należy, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym zbiorem (rejestrem) informacji. Organ prowadzący ewidencje może zatem udostępnić tylko takie dane, które zostały do ewidencji wprowadzone, zgodnie z procedurami przewidzianymi w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

W rozpoznawanej sprawie jest oczywiste, że skoro w ewidencji gruntów i budynków nie figurują działki o numerach: [...], [...] i [...] to organ nie mógł wydać wnioskowanego wypisu i wyrysu. Oczywistym jest, że nie jest możliwym wydanie wypisu lub wyrysu dla działki, której nie ma w prowadzonym katastrze nieruchomości.

Na marginesie należy wskazać, że z notatki urzędowej sporządzonej przez Kierownika Filii Wydziału Geodezji D. R. w dniu [...] września 2011 r., wynika, że udzielił on wnioskodawcy ustnie informacji, że działki objęte wnioskiem o nr [...], [...] i [...] nie figurują w ewidencji gruntów. Poinformował również, że dla działek o nr [...], [...] i [...] koszt wykonania wyrysu wyniesie 144 zł zgodnie z załącznikiem 5 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r.. (Dz. U. Nr 37, poz. 333). Z dalszej części notatki wynika, że S.Z. złożył drugi wniosek, tym razem o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla działek o nr [...], [...] i [...] (k.2 akt adm. - notatka; k.3 akt adm. - wniosek). Żądany wypis został wydany w dniu następnym, tj. [...] września 2012 r. (k.5 akt adm. - potwierdzenie wydania dokumentu).

W ocenie sądu rozpoznawanej sprawie Starosta nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] września 2012 r. skoro w prowadzonej przez organ ewidencji gruntów i budynków działki o numerach: [...], [...] i [...] nie figurują, bowiem w toku zmian w ewidencji gruntów i budynków zmieniona została ich numeracja ([...]).

Skarżący tak w skardze, jak i we wnioskach składanych do Starosty [...] domaga się zgromadzenia dokumentacji, która wyjaśniłaby niezgodności stanu ujawnionego w rejestrze gruntów ze stanem prawnym wynikającym z aktu własności ziemi z dnia [...] grudnia 1976 r. będącego w posiadaniu skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że na części tych działek o zmienionych numerach ([...]) zostały wydane inne akty własności ziemi na rzecz innych właścicieli.

Podkreślić należy, że dane ewidencji gruntów obrazują stan prawny i faktyczny wynikający z posiadanych przez organ dokumentów określonych przepisami prawa materialnego. Ewidencja gruntów nie służy zatem wyjaśnianiu stanu prawnego nieruchomości. Nie w takim celu została utworzona.

Kwestia ewentualnych podstaw zmiany numeracji działek oraz zmian własnościowych ich dotyczących jest poza przedmiotem postępowania sądowego, w którym zgłoszono zarzuty dotyczące bezczynności Starosty w przedmiocie wydania wyrysu działek oznaczonych numerami: [...], [...] i [...], położonych w obrębie [...], gmina [...].

Z tych przyczyn w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.