We wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych B. B. podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł netto. Oświadczyła, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i jest pod opieka poradni specjalistycznych. Wyjaśniła, że czynsz za mieszkanie i stałe opłaty wynoszą [...] zł, leki [...] zł, spłata kredytu [...] zł, opłata dla osób pomagających w codziennych czynnościach oraz dojazdy taksówką do lekarzy ok. [...] zł. W części wniosku obejmującej majątek wymieniła mieszkanie oraz udział w działce i położonym na niej domu.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, że dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Z wyjaśnień skarżącej wynika, że posiada ona stały dochód w wysokości [...] zł netto i nie ma nikogo na utrzymaniu, ustalony natomiast wpis od skargi wynosi 200 zł i jest to jeden z najniższych wpisów jaki przewiduje rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymienione natomiast miesięczne wydatki nie wyczerpują uzyskiwanego dochodu. Już choćby z zestawienia powyższych kwot wynika, że uiszczenie wpisu od skargi nie może spowodować uszczerbku w utrzymaniu koniecznym skarżącej. Oceny powyższej nie zmienia fakt, że posiada ona zadłużenie (kredyt) bowiem co do zasady zobowiązania cywilnoprawne nie korzystają z pierwszeństwa przed obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych. Sytuacji materialnej skarżącej nie sposób porównywać z sytuacją osób posiadających dochód na granicy fizycznego przetrwania.
Uznać zatem należy, że skarżąca nie wykazała, aby nie była w stanie partycypować w kosztach postępowania wywołanych wniesieniem skargi. Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o w sentencji.
