Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie WSA Wiesław Kuśnierz WSA Waldemar Michaldo Protokolant Julia Mejer po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi L. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną skargę oddala

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego ("NUS"), jako organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec L. M. na podstawie własnego tytułu wykonawczego obejmującego zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów z innych źródeł za 2016 r.

W toku prowadzonego postępowania w dniu 29 maja 2019 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A. Zawiadomienie o zajęciu wraz odpisem tytułu wykonawczego doręczono skarżącemu w dniu 3 czerwca 2019 r.

W dniu 14 czerwca 2019 r., zobowiązany złożył skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu rachunku bankowego. W uzasadnieniu skarżący przytoczył fakty dotyczące postępowań w sprawie przyznania świadczeń chorobowych (w związku z chorobą zawodową), zarzucając ZUS w K. łamanie praworządności, ignorancję prawomocnych wyroków oraz naruszenie godności człowieka, która jest dobrem osobistym chronionym przez prawo.

NUS postanowieniem z dnia 12 lipca 2019 r. wydanym na podstawie art. 54 §1 i §5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2018 r. poz. 1314 ze zm., dalej: "u.p.e.a.") oddalił skargę.

Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu DIAS przywołał treść art. 54 §1 i stwierdził, że zaskarżona czynność stanowi w myśl art. 1a pkt 2 u.p.e.a. czynność egzekucyjną, tj. stanowi działanie organu egzekucyjnego zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Środkiem egzekucyjnym zastosowanym w przedmiotowej sprawie jest zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego uregulowane w art. 80 do art. 86 u.p.e.a. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o zajęciu zostało sporządzone na prawidłowym formularzu i podpisane przez upoważnionego pracownika organu egzekucyjnego oraz zawiera wszystkie niezbędne elementy określone w u.p.e.a. Zawiadomienie o dokonanym zajęciu organ egzekucyjny prawidłowo doręczył zobowiązanemu oraz bankowi. Organ podkreślił, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynność egzekucyjną ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie orzeka się ani o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. DIAS w K. stwierdził w związku z tym, że w postępowaniu zażaleniowym zainicjowanym przez zobowiązanego na podstawie art. 54 u.p.e.a. rozpatrywanie innych podniesionych przez stronę zarzutów, poza zakwestionowanym zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego wykracza poza zakres rozpatrywania przedmiotowej skargi.

W skardze na powyższe postanowienie skarżący podał, że "gdyby władza wykonawcza nie ignorowała wyroków wydanych przez WSA w Krakowie popartym wyrokiem NSA w Warszawie nie doszłoby do zaistniałej sytuacji".

Odpowiadają na skargę, DIAS w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego. Środek ten ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego (por. wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2015r. sygn. akt II FSK 778/13; wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015r. sygn. akt II FSK 1688/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 października 2015r. sygn. akt III SA/Wa 3396/14, wyrok NSA z dnia 24 października 2014r. sygn. akt II GSK 1377/13, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne - stanowiącym w istocie fragment postępowania egzekucyjnego - ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne co do zasady nie ma zatem wpływu na możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Uwzględnienie skargi wywiera skutki jedynie w zakresie czynności, na którą ją wniesiono (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 69/08, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zwrócić należy ponadto uwagę, że przedmiotem skargi na czynność egzekucyjną mogą być tylko zarzuty formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ egzekucyjny oraz ewentualnego naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1688/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd stwierdza w związku z tym, że organ nadzoru prawidłowo dokonał oceny zajęcia wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego przez pryzmat przepisów określających wymagania formalnoprawne danej czynności egzekucyjnej. Należy wyraźnie podkreślić, że również Sąd w ramach kontroli wydanych przez organy egzekucyjne postanowień w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną nie może badać takich okoliczności, które mogą być przedmiotem innych postępowań. Twierdzenia skarżącego dotyczące przyznania świadczeń z tytułu choroby zawodowej wykraczały poza ramy postępowania prowadzonego w trybie art. 54 u.p.e.a. Postępowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie prowadzonego jest na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z innych źródeł za 2016 r. W sprawie, organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny określony w art. 1a pkt 12 lit. a tiret 4 u.p.e.a., tj. egzekucję z rachunków bankowych. Sąd stwierdza, że czynność ta nie naruszała prawa. Działanie organu egzekucyjnego było bowiem zgodne z regulacją zawartą w art. 80 u.p.e.a., ponadto zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego zawierało wszystkie elementy określone w przepisie art. 67 § 2 u.p.e.a. Przedmiotowe zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 3 czerwca 2019 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego. Słusznie więc DIAS w K. nie stwierdził uchybień w zaskarżonej czynności organu egzekucyjnego. Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które podważałyby prawidłowość działań organu egzekucyjnego

Mając na uwadze ww. okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.