Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (sprawozdawca) Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. i J. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego pozwolenia na użytkowanie obiektu - w zakresie wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od rozpoznania sprawy sygn. akt II SA/Rz 271/05 p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.

Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt II OW 8/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie został wyznaczony do rozpoznania wniosku H. K. i J. K. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie od orzekania w sprawie sygn. akt II SA/Rz 271/05 ze skargi H. K. i J. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego pozwolenia na użytkowanie obiektu.

We wniosku o wyłączenie sędziów z dnia 22 stycznia 2009 r. (karta 262 akt sygn. II SA/Rz 271/05) skarżące wskazały na rażące naruszanie wobec nich zasady obiektywizmu, rażącą nierzetelność w rozpatrywaniu spraw i naruszanie elementarnych praw procesowych w interesie strony przeciwnej. Brak rzetelności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przejawia się w ocenie skarżących na naruszaniu obowiązku starannego badania materiału dowodowego oraz wniosków dowodowych, wydawaniem orzeczeń na podstawie "zwykłej kserokopii i oświadczeniach w dacie trwania postępowań karnych co do prawdziwości treści w nich zawartych, w poświadczaniu nieprawdy co do stanu faktycznego i prawnego w wydawanych orzeczeniach. Ponadto skarżące podniosły, iż Sąd nie rozważa należycie przedstawionych argumentów, fałszuje część historyczną wydawanych orzeczeń w zakresie zarzutów i argumentów strony. Wyłączenia sędziów skarżące domagają się również dlatego, iż naruszane są ich prawa procesowe poprzez odmawianie stronie prawa do komentowania dowodu w aktach sprawy, niedopuszczanie strony do głosu na rozprawie z jednoczesnym odstąpieniem od protokołowania wypowiedzi strony. Sędziwie WSA w Rzeszowie zdaniem skarżących wyszydzają je podczas rozpraw, co narusza ich prawo do rozpoznania sprawy przez obiektywny sąd. Ponadto Sąd ten jest stronniczy, bowiem nie bierze pod uwagę wiarygodnych i prawomocnych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, działając tym samych na korzyść strony przeciwnej. Wskazując przesłanki wyłączenia sędziów, skarżące wskazały sprawy (II SA/Rz 1858/00, II SA/Rz 34/03, II SA/Rz 1507/03, II SA/Rz 357/05, II SA/Rz 271/05), których sposób rozpatrzenia świadczy o stronniczości i nierzetelności sędziów orzekających w WSA w Rzeszowie.

Z oświadczeń sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, złożonych w związku z wnioskiem skarżących wynika, iż brak jest podstaw do ich wyłączenia, ponieważ nie zachodzą okoliczności, stanowiące przyczynę wyłączenia sędziego o której mowa w art. 18 i 19 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisu art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Stosownie do art. 20 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodobniając przyczyny wyłączenia. Wniosek ten powinien zatem wskazywać okoliczności lub dowody uprawdopodobniające istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy.

Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżących, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa nie jest on zasadny. We wniosku tym skarżące nie wskazały przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów. W ocenie Sądu twierdzenia skarżących o nierzetelności, stronniczości i braku obiektywizmu sędziów są jedynie wynikiem wydania orzeczeń w sprawach sygn. akt II SA/Rz 1858/00, II SA/Rz 34/03, II SA/Rz 1507/03, II SA/Rz 357/05, II SA/Rz 271/05 niezgodnych z oczekiwaniami skarżących i nie mogą przesądzać o zasadności wniosku, skoro strona niezadowolona z orzeczenia mogła je kwestionować w drodze skargi kasacyjnej. Podkreślić trzeba, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. ich wyłączenie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie strony co do wadliwego, niewłaściwego orzekania sędziów (postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, Lex 440113). Sformułowane przez stronę skarżącą zarzuty w żadnym razie nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów orzekających w sprawie.

W sprawie nie zachodzą też przyczyny określone w art. 18 § 1 p.p.s.a. powodujące wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić wniosek.