Wyrokiem z 29 czerwca 2017 r., I SA/Bk 193/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę A. Sp. j. w K. na interpretację indywidualną Burmistrza D. z 1 grudnia 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości.
Od powyższego wyroku spółka wniosła skargę kasacyjną, którą następnie cofnęła pismem z 30 sierpnia 2019 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art.193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 572 – 573, wyd. Wolters Kluwer Polska sp. z o. o., Warszawa 2009). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, gdyż ustawodawca zarówno jej wniesienie, jak i zakres rozpoznania uzależnił od woli wnoszącego skargę kasacyjną.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a.
