Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. M. i T.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 98/11 o odrzuceniu skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. wezwał A.M. reprezentowanego przez adwokata do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...], pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 stycznia 2011 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego przy piśmie z dnia 31 grudnia 2010 r. nadesłał 4 egzemplarze odpisów pism zatytułowanych skarga, jednak ich treść nie była w zgodna z treścią wniesionej uprzednio skargi.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 27 kwietnia 2011 r. ponownie zobowiązał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez nadesłanie 4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 maja 2011 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu wskazane przez Sąd braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Z kolei, pismem z dnia 11 maja 2011 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o nadesłanie kserokopii skargi w celu sporządzenia jej odpisów lub wykonanie ich 4 odpisów przez Sąd na koszt strony, względnie o zmianę terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stwierdził, że skarga oraz nadesłanie przez niego odpisy różnią się, zaś obecnie nie dysponuje on tekstem skargi (karta nr 29 – akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 98/11 skargę A.M. odrzucił.

W uzasadnieniu postanowienia odwołując się do treści art. 58 § 1 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) wskazał, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stwierdził, że skoro skarżący był prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i w wyznaczonym przez Sąd terminie nie nadesłał 4 odpisów skargi, to skarga ta podlegała odrzuceniu.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego A.M. i T.M. reprezentowani przez adwokata i zaskarżając je w całości zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 46 i art. 47 P.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi z powodu nie uzupełnienia braków formalnych skargi, w sytuacji gdy w terminie do jej uzupełnienia strona wnosiła o sporządzenie na jej koszt 4 odpisów skargi, zaś w kolejnym wezwaniu Sądu pierwszej instancji dotyczącym złożenia pełnomocnictwa, konieczności uzupełnienia brakujących odpisów skargi nie wskazano.

Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podał, w dniu 11 maja 2011 r. zwrócił się do Sądu pierwszej instancji o wykonanie odpisów skargi na koszt strony, gdyż dokument odpowiadający treści skargi został przez niego utracony. Z kolei, wezwanie Sądu pierwszej instancji z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie złożenia oryginalnego lub prawidłowo poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa, uznał za uwzględnienie wniosku z dnia 11 maja 2011 i skuteczne uzupełnienie tych braków. W konsekwencji wywiódł, że skarga A.M. nie zawierała braków formalnych w rozumieniu 46 i art. 47 P.p.s.a. i nie podlegał odrzuceniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, a jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, także po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W sytuacji, gdy stwierdzony zostanie brak jakiegokolwiek wskazanego wyżej wymogu, to stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący ma obowiązek wezwania strony, której pismo obarczone jest tym brakiem formalnym, do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W sprawie bezspornym jest, iż pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Nadesłane przez pełnomocnika skarżącego pisma, nie odpowiadały treści złożonej w tej sprawie skargi i w konsekwencji nie mogły być uznane jako jej odpisy. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji ponownie wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem (karta nr 28 – akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że ponowne wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 maja 2011 r. (karta nr 32 – akt sądowych), zaś w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

W związku z powyższym, skoro strona skarżąca pomimo (dwukrotnego) wezwania, braków formalnych skargi nie uzupełniła, to Sąd pierwszej instancji zasadnie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, iż wniesiona w tej sprawie skarga podlegała odrzuceniu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego na ocenę zaskarżanego postanowienia nie może mieć wpływu to, iż pełnomocnik skarżącego po ponownym wezwaniu wystąpił do Sądu o wykonanie 4 odpisów skargi. Zauważyć należy, iż we wspomnianym wniosku z dnia 11 maja 2011 r. oświadczył, iż wezwanie z dnia 20 stycznia nie zostało przez niego wykonane w sposób prawidłowy, gdyż złożone odpisy nie odpowiadają treści skargi. Bez znaczenie dla oceny zaskarżonego postanowienie jest również treść pisma Sądu pierwszej instancji z dnia 25 maja 2011 r., w którym to zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez założenie oryginalnego lub prawidłowo poświadczonego za zgodność pełnomocnictwa. Wezwanie to nie odnosiło się bowiem do brakujących odpisów skargi tj. do okoliczności, która legła u podstaw zaskarżonego postanowienia.

W ocenie Naczelnego Sąd Administracyjnego niedopuszczalne jest przerzucanie na Sąd ustawowych obowiązków strony skarżącej dotyczących wymogów formalnych skargi, zwłaszcza, jeżeli jest ona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Jeżeli zaś tekst skargi został przez pełnomocnika skarżącego utracony, to w tej sytuacji jego obowiązkiem było podjęcia działań zmierzających do pozyskania kopii skargi w terminie umożliwiającym uzupełnienie braków formalnych w terminie zakreślonym przez Sąd w wezwaniu.

W tej sytuacji podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 i art. 47 P.p.s.a. nie mogły odnieść oczekiwanego przez autora skargi kasacyjnej skutku. Z kolei, odnosząc się do naruszenia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wskazać należy, iż stosownie do treści tego przepisu Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Przepis ten nie został w tej sprawie naruszony.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.