Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2026 r., sygn. akt V SAB/Wa 129/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. S. na bezczynność Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pisma postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2026 r., sygn. V SAB/Wa 129/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S. na bezczynność Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej w sprawie nieudzielenia odpowiedzi na pisma.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismo zawierające powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 31 grudnia 2025 r., a więc termin do podania numeru PESEL upływał z dniem 7 stycznia 2026 r..

Wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie, Sąd I instancji postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a skargę odrzucić.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do dalszego rozpoznania oraz stwierdzenie, że brak formalny został usunięty w terminie.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w dniu 5 stycznia 2026 r. nadał list polecony zawierający pismo procesowe, które zawierało jego numer PESEL, a więc brak formalny uzupełnił w terminie. Następnie skarżący wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało mu doręczone na błędny adres, tj. z oznaczeniem numeru lokalu "18" zamiast prawidłowego numeru "1". Omyłkę tą skarżący jednoznacznie sprostował w piśmie procesowym z dnia 5 stycznia 2026 r. skierowanym do WSA w Warszawie. Doręczenie przesyłki z sądu nastąpiło zdaniem skarżącego tylko dzięki interwencji listonoszki, która rozpoznała go po nazwisku, co nie może być uznane za prawidłowe doręczenie w rozumieniu przepisów postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący dodał, że odrzucenie skargi pomimo terminowego usunięcia braku formalnego stanowi przykład nadmiernego formalizmu.

Odpowiadając na zażalenie Naczelna Rada Lekarska wniosła o jego oddalenie.

Pismem z dnia 11 kwietnia 2026 r. skarżący podniósł, że wobec faktu skierowania pisma z dnia 5 stycznia 2026 r. (zawierającego numer PESEL) do organu nie można obciążać strony skutkami technicznego obiegu korespondencji między organem, a sądem. Skarżący stwierdził, że działając w ramach jednego postępowania sądowoadministracyjnego nie mógł być zobowiązany do różnicowania sposobu wnoszenia pism, jeśli nie wynika to z pouczeń Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi na bezczynność Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej, mianowicie do podania numeru PESEL. Sąd I instancji pismem z dnia 18 grudnia 2025 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wymienionego braku formalnego skargi i wyznaczył na to siedmiodniowy termin, informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. odrzuceniu skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono skarżącemu dnia 31 grudnia 2025 r., który w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku, do usunięcia którego został wezwany.

Numeru PESEL stanowi niezbędny warunek prowadzenia dalszego postępowania i rozpoznania skargi przez sąd administracyjny (zob. uchwała NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22).

Z punktu widzenia oceny prawidłowości działania Sądu I instancji nie ma znaczenia, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zaadresowano na adres przy ul. [...] 2/18, a nie przy ul. [...] 2/1. Adres, na który wysłano wezwanie do uzupełnienia braku formalnego (podanie numeru PESEL) Sąd I instancji ustalił na podstawie treści skargi, w nagłówku której jednoznacznie wskazano, że adresem skarżącego jest ten przy ul. [...] 2/18. Wskazanie adresu umożliwiającego prowadzenie korespondencji, a mianowicie pełnego i precyzyjnego stanowiło obowiązek skarżącego, a jego prawidłowe wykonanie stanowiło – jak w pełni zasadnie należałoby przyjąć – gwarancję skutecznego doręczenia korespondencji.

Niezależnie od tego skarżący dnia 31 grudnia 2025 r. potwierdził odebranie wezwania do uzupełnienia braku formalnego zaadresowanego na adres przy ul. [...] 2/18, co znajduje potwierdzenie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy. Z treści tego dokumentu wynika, że skarżący podpisał potwierdzenie odbioru korespondencji z podaniem daty 31 grudnia 2025 r.

Zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie podważa również argument opierający się na wysłaniu w dniu 5 stycznia 2026 r. przez skarżącego pisma zawierającego numer PESEL na adres organu. Pisma procesowe w postępowaniu sądowoadministracyjnym wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego, a nie za pośrednictwem organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi. Obowiązek wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi wynika z przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. Przepis ten dotyczy jednak wyłącznie skargi, a nie pozostałych pism procesowych. Wobec tego pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu do podania numeru PESEL, które skarżący wysłał do organu, nie może czynić zadość wykonaniu wezwania Sądu do uzupełnienia wymienionego braku formalnego skargi, albowiem nie zostało wysłane do Sądu, który wystąpił z wezwaniem.

W rekapitulacji należy więc stwierdzić, że skoro wobec braków formalnych skargi nie można było nadać jej prawidłowego biegu, co skutkowało wezwaniem strony – na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. – do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, to niewykonanie tego wezwania w wyznaczonym terminie, aktualizując przesłanki stosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkowało odrzuceniem skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.