drukuj    zapisz    Powrót do listy

6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny 6110 Podatek od towarów i usług, Celne postępowanie Celne prawo, Dyrektor Izby Celnej, Oddalono zażalenie, I GZ 265/06 - Postanowienie NSA z 2006-12-06, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I GZ 265/06 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2006-12-06 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Urszula Raczkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
III SA/Wr 445/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2007-04-26
I GSK 994/07 - Wyrok NSA z 2008-07-22
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt III SA/Wr 445/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2006 r., Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: 1. oddalić zażalenie, 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w ten sposób, że wyrazy "22 marca 2006 r." zastąpić wyrazami "7 lipca 2006 r."

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 22 września 2006 r., sygn. akt III SA/Wr 445/06, po rozpatrzeniu wniosku W. G. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z 7 lipca 2006 r. Nr [...], w przedmiocie określenia należności celnych i podatkowych w związku ze stwierdzonym brakiem zakończenia procedury tranzytu, dotyczącym samochodu osobowego marki Volkswagen Passat.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący w skardze na powyższą decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania ze względu na "niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania nieodwracalnych skutków, powodujących bezprzedmiotowość niniejszej skargi w zakresie roszczenia o zwrot zajętego przez Urząd Celny pojazdu Volkswagen Passat, z uwagi na przeznaczenie przez Organ Celny w/w pojazdu do sprzedaży na poczet bezpodstawnego zadłużenia (...) i wszczęcie postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuły wykonawcze z dnia 3 lipca 2006 r." Sąd stwierdził, że wskazana przez skarżącego argumentacja nie uzasadnia udzielenia mu tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie skarżący powołał się ogólnikowo na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowanie nieodwracalnych skutków, a jednocześnie w żaden sposób nie udokumentował, ani nie uprawdopodobnił tego stanu rzeczy, w szczególności nie przedstawił swej sytuacji majątkowej.

Rozważając ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że fakt prowadzenia przez organ czynności egzekucyjnych (nawet przez dokonanie zajęcia rzeczy), celem wyegzekwowania należności wynikających z decyzji administracyjnej nie stanowi wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania tej decyzji. Sąd podkreślił, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne a więc świadczenia odwracalne i skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi będzie zwrot należności wraz z odsetkami. Sąd wskazał także, iż w postępowaniu z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest władny dokonać merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji.

W. G. złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2006 r. Z uzasadnienia zażalenia wynika, że zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, gdyż z pisma Izby Celnej we Wrocławiu z 9 czerwca 2006 r. wynika, iż w ramach postępowania egzekucyjnego "dokonana zostanie sprzedaż pojazdu stanowiącego przedmiot postępowania w niniejszej sprawie", co w przypadku ewentualnego wzruszenia decyzji spowoduje nieodwracalny skutek w postaci braku możliwości zwrócenia samochodu skarżącemu, będącemu jego właścicielem. Skarżący podkreślił, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) dalej zwana: p.p.s.a,. nie stanowi by obligatoryjną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji było udokumentowanie sytuacji majątkowej wnioskodawcy, gdyż w jego ocenie jest to przesłanka alternatywna do przesłanki "trudnych do odwrócenia skutków."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi do sądu, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności w dwóch przypadkach jeżeli:

1. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub

2. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynika, że, sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku jeśli wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi mogłoby spowodować znaczną szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak też wówczas gdy będzie trudne przywrócenie stanu poprzedniego, istniejącego przed spełnieniem świadczeń publicznoprawnych, do których zobowiązywała zaskarżona decyzja.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę Sądu I instancji, że żadna z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zachodzi.

Jeśli chodzi o przesłankę pierwszą to musiałaby być to szkoda znaczna, która nie mogłaby być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Okoliczności wskazujących na takie niebezpieczeństwo skarżący nie przywołał we wniosku, nie wynikają one także z akt sprawy.

W zażaleniu, skarżący kwestionuje zaskarżone postanowienie akcentując, iż chodzi o przesłankę drugą. Stwierdza, że brak było podstaw do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, które ma polegać na tym, że może zostać sprzedany zajęty na poczet należności celnych i podatkowych samochód a wówczas uzyskane środki przeznaczone zostaną na pokrycie tych należności.

Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że skutki wykonania decyzji w przedmiocie należności celnych i podatkowych nie są nieodwracalne, bo wzruszenie decyzji powoduje zwrot wyegzekwowanego świadczenia. Bezpośrednim skutkiem wykonania decyzji nie jest także możliwość sprzedaży zajętego na poczet należności celnych samochodu, bowiem nie taki jest przedmiot rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji i wobec tego jej wykonanie takich bezpośrednich skutków rodzić nie może, choć można byłoby mówić o skutku pośrednim, gdyby był to jedyny sposób wyegzekwowania należności. Nie jest jednak przekonywujące twierdzenie skarżącego, że wyegzekwowanie należności celnych i podatkowych może nastąpić jedynie w drodze sprzedania zajętego na poczet tych należności samochodu, skoro wymieniony tego twierdzenia w żaden sposób nie udokumentował, w szczególności nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej. Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że fakt prowadzenia czynności egzekucyjnych, nawet związany z zajęciem rzeczy, celem wyegzekwowania należności pieniężnej − sam w sobie − nie stanowi wystarczającej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji z powodu ewentualności zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Oczywistą omyłkę w sentencji zaskarżonego postanowienia dotyczącą daty decyzji Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu (podano: "22 marca 2006 r.", a winno być: "7 lipca 2006 r.") sprostowano z urzędu na mocy art. 156 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt