III SA/Łd 1080/21 - Wyrok

Data orzeczenia	2022-04-20	
Data wpływu	2021-11-26	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Teresa Rutkowska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6262 Radni
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)	
Hasła tematyczne	Samorząd terytorialny	
Skarżony organ	Rada Powiatu	
Treść wyniku	Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w całości	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 329; art. 147 par. 1, art. 200 i art. 205 par. 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2020 nr 0 poz 920; art. 22 ust. 2; Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - t.j.
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483; art. 2 i art. 7;  Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.	
Sentencja
Dnia 20 kwietnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi , Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz Asesor WSA Anna Dębowska Protokolant: asystent sędziego Krystyna Adamczewska-Reguła po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2022 roku na rozprawie sprawy ze skargi Wójta Gminy Żelechlinek na uchwałę Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 27 września 2021 roku Nr XLIV/269/2021 w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości, 2. zasądza od Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim na rzecz Wójta Gminy Żelechlinek kwotę 780 ( siedemset osiemdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. [pic]	
Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą nr XLIV/269/2021 z 27 września 2021 r., podjętą na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. 2020r., poz. 920, z 2021r., poz. 1038), Rada Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie przez Wójta Gminy Żelechlinek stosunku pracy z Radną Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim T.S. zatrudnioną w Urzędzie Gminy Żelechlinek.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą uchwałę złożył Wójt Gminy Żelechlinek, zarzucając jej:

1. naruszenie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz.920 z późn.zm.) przez jego niewłaściwą wykładnię polegającą na uznaniu, że decyzja Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną T.S. pozostawiona została swobodnemu uznaniu rady i ma charakter arbitralny,

a także przez podanie w uzasadnieniu uchwały jako podstawy odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy zdarzeń związanych

z wykonywaniem przez radną mandatu, w sytuacji gdy skarżący wskazuje na zupełnie inne podstawy, czym naruszono interes prawny skarżącego;

2. nadużycie prawa i przez to naruszenie art. 8 Kodeksu pracy.

W oparciu o wskazane zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowanie według norm przepisanych.

Z nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt sprawy wynika, że w dniu 27 sierpnia 2021 roku do Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim wpłynął wniosek Wójta Gminy Żelechlinek, z dnia 25 sierpnia 2021 roku z prośbą o wyrażenie zgody na rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z T.S. – radną Rady Powiatu Tomaszowskiego - zatrudnioną w Urzędzie Gminy w Żelechlinku na stanowisku do spraw ewidencji działalności gospodarczej, ochrony przeciwpożarowej, obrony cywilnej, zarządzania kryzysowego oraz archiwum.

We wniosku Wójt wskazał, że przyczyną rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia jest ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, co spełnia przesłankę z art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. kodeks pracy. Naruszenie polegało na wykorzystaniu stanowiska pracy do celów prywatnych w godzinach pracy. Pracownica bez zgody pracodawcy, który jest administratorem sieci zainstalowała dla potrzeb prywatnych na obsługiwanym stanowisku komputerowym program Team Viewer, czym naraziła pracodawcę na ujawnienie zgromadzonych przez pracodawcę danych podmiotom nieuprawnionym

i spowodowała ryzyko odpowiedzialności pracodawcy wobec osób, których dane były zgromadzone. Czyn ten narusza obowiązek pracownika do szczególnej staranności przy przetwarzaniu danych osobowych i dbałości o ich niedostępność dla podmiotów nieuprawnionych. O powyższym zdarzeniu został powiadomiony Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Zostało złożone do Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 267 § 2 Kodeksu karnego. W związku z powyższym zasadne stało się rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy. Wójt podkreślił, że rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z pracownikiem nie jest związane z wykonywaniem przez nią mandatu radnego Rady Powiatu Tomaszowskiego.

W dniu 9 września 2021 roku do Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim wpłynęło pismo Radnej z dnia 8 września 2021 roku, w którym wniosła o podjęcie uchwały o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Radna wskazała, iż w Urzędzie Gminy w Żelechlinku była zatrudniona przez dwadzieścia siedem lat. Pracodawca, łamiąc przepisy ustawy o samorządzie powiatowym, bez zgody Rady Powiatu, rozwiązał z nią umowę o pracę w dniu 27 sierpnia 2021 roku. Powołując się na treść art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym podniosła, że bezprzedmiotowym jest merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku pracodawcy z uwagi na fakt, iż czynność o zgodę na wykonanie której wnosił, została już dokonana. W jej ocenie złożenie wniosku po rozwiązaniu umowy o pracę stanowi o braku szacunku dla przepisów prawa oraz samej Rady i nie powinna ona wyrazić zgody, ponieważ stanowiłoby to potwierdzenie oczywistej bezprawności działań pracodawcy. Działanie pracodawcy naruszyło zarówno przepisy ustawy o samorządzie powiatowym, jak i kodeksu pracy. Stwierdziła, że przytoczone we wniosku zdarzenie nie stanowiło podstawy do rozwiązania umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym. Przyznała, że korzystając z przerwy w pracy, korzystając z programu Team Viewer, udostępniła pulpit swojej prywatnej poczty osobie, która miała pomóc jej odblokować konto. Z perspektywy czasu ocenia to działanie jako błędne, ale z całą pewnością nie upoważniało to pracodawcy do rozwiązania umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym. Po pierwsze, ww. oprogramowanie udostępnia osobie z zewnątrz dostęp do danych widocznych jedynie na ekranie monitora, a więc w tym przypadku tylko do jej prywatnej poczty. Przez cały czas miała kontrolę nad komputerem i nie udostępniała danych służbowych. Po drugie, pracownik nie powinien ponosić konsekwencji niewłaściwie przygotowanego przez pracodawcę miejsca pracy. Podstawowym sposobem zabezpieczenia bezpieczeństwa systemu komputerowego jest uniemożliwienie instalowania potencjalnie niebezpiecznych programów na komputerze użytkownika poprzez nienadawanie mu uprawnień równych administratorowi. Pracodawca nie zabezpieczył należycie sieci informatycznej, zainstalowanie ww. oprogramowania, przy właściwie zabezpieczonej sieci, wymagało uprawnień administratora. Ona jako zwykły użytkownik sieci nie powinna mieć możliwości zainstalowania niepożądanego oprogramowania. Następnie Radna podniosła, że eskalacja działań pracodawcy - maksymalne nagłośnienie sprawy (w tym na Radzie Gminy), w zestawieniu z działaniami Wójta w stosunku do niej, od czasu gdy była jego kontrkandydatem w wyborach, a spotęgowanych w okresie ostatniej kadencji rady potwierdza, że zdarzenie będące powodem rozwiązania umowy o pracę było tylko pretekstem, aby poniżyć ją w oczach lokalnej społeczności, a tym samym zdyskredytować jako radną powiatu. Strona nadmieniła, że jako długoletni pracownik urzędu gminy nie miała wcześniej żadnych przewinień, które mogłyby skutkować upomnieniem lub naganą pracodawcy. Przez dwadzieścia pięć lat uzyskiwała bardzo dobrą ocenę pracowniczą. W ostatnich dwóch latach, po uzyskaniu mandatu radnej, pracodawca wystawił jej ocenę dobrą, a kiedy zwróciła się do niego o uzasadnienie oceny - odmówił, twierdząc, że nie złożyła wniosku w odpowiednim terminie.

Jako uzupełnienie wyjaśnień Radna przekazała Przewodniczącej Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Powiatu Tomaszowskiego swoje pismo, które skierowała do Wójta Gminy Żelechlinek w 2019 r. w sprawie dróg powiatowych leżących na terenie gminy.

Wpłynęło także pismo z 21 września 2021 r. podpisane przez 5 radnych Rady Gminy Żelechlinek, w którym podkreślono, że T.S. jest wieloletnim i zaangażowanym pracownikiem Urzędu Gminy, a Wójt Gminy jawnie wyrażał swoje niezadowolenie z uzyskania przez nią mandatu i krytykował podczas sesji Rady Gminy, że nie potrafi niczego własnej gminie załatwić.

W załączonych aktach administracyjnych znajduje się również protokół z posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, które odbyło się w formie hybrydowej w dniu 22 września 2021 roku, podczas którego wyjaśnienia złożyła radna T.S. oraz informatyk zatrudniony w Starostwie. W protokole stwierdzono, że Wójt został poinformowany o posiedzeniu i poinformował, że nie weźmie w nim udziału. Załączono także protokół ze zdalnego posiedzenia Komisji z dnia 24 września 2021 r., na którym przyjęto projekt uchwały z uzasadnieniem.

Uchwała nr XLIV/269/2021 odmawiająca wyrażenia zgody na rozwiązanie przez Wójta Gminy Żelechlinek stosunku pracy z T.S. - Radną Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim podjęta została na sesji w dniu 27 września 2021 r.( protokół k- 39-43 akt sądowych).

W uzasadnieniu do uchwały przedstawiono treść pism jakie wpłynęły do Rady Powiatu. Wskazano, że na posiedzeniu Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Radna wyjaśniła, że prawdziwą i jedyną przyczyną wypowiedzenia stosunku pracy były zdarzenia związane z wykonywaniem przez nią mandatu Radnej Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim. Wójt wielokrotnie dyskredytował ją w obecności współpracowników oraz radnych Rady Gminy Żelechlinek, a podstawą negatywnego stosunku było wykonywanie mandatu Radnej Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim. Krytyczne nastawienie Wójta do Radnej miało swój początek w 2006 roku, kiedy była kontrkandydatką na urząd Wójta Gminy w Żelechlinku. Nasilenie niedopuszczalnego i nagannego stosunku do niej zachowania nastąpiło po uzyskaniu przez nią mandatu Radnej Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim. Wójt wielokrotnie podczas sesji Rady Gminy w Żelechlinku, zebrań sołectw i zebrań pracowniczych negatywnie oceniał działania T.S., jako radnej Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim, dyskredytując ją w oczach zebranych. Zdarzenie, którego dopuściła się Radna w dniu 30 lipca 2021 roku w swoim miejscu pracy, polegało na tym, że podczas przerwy w pracy, przy wykorzystaniu programu Team Viewer udostępniła na komputerze służbowym pulpit z otwartą prywatną pocztą elektroniczną osobie, która miała pomóc odblokować konto BitBay. Została wprowadzona w błąd przez osobę, która zadzwoniła do niej w celu wyłudzenia pieniędzy. Postraszona przez swego rozmówcę, w stanie wzburzenia i pod wpływem silnych emocji wykonała instrukcje podane przez niego i zainstalowała oprogramowanie Team Viewer na służbowym komputerze. Radna padła ofiarą usiłowania oszustwa, próby wyłudzenia pieniędzy. Złożyła w Komisariacie Policji w Czerniewicach stosowne zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa.

Rada wskazała, że Wójt Gminy Żelechlinek został zawiadomiony o terminie posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, miał możliwość osobistego wzięcia udziału w posiedzeniu, jak również otrzymał link pozwalający na udział zdalny. Wójt Gminy Żelechlinek nie skorzystał z tej możliwości, jak również nie przedłożył żadnej dokumentacji na okoliczności wskazane we wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną. W rozmowie telefonicznej z Przewodniczącą Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, wyjaśnił, że wszystkie wyjaśnienia zostały zawarte we wniosku.

Rada Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim stwierdziła, powołując treść art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym, że z przepisu tego, ze zdania drugiego wynika, że Rada ma bezwzględny obowiązek odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy w przypadku, gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Rada poczyniła własne ustalenia i doszła do przekonania, że wyłączną przyczyną rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z Radną były zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnej. Okoliczność zainstalowania oprogramowania Team Viewer była li tylko pretekstem do oświadczenia pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia. Jednorazowe użycie, podczas przerwy w pracy komputera do celów prywatnych pod wpływem silnego wzburzenia, strachu spowodowanego obawą o własne finanse, bez możliwości kalkulacji zysków i strat, nie może usprawiedliwiać rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z tej przyczyny. Rada stwierdziła, że pracodawca nie wykazał żadnymi dokumentami okoliczności powołanych we wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy, w szczególności nie wykazał negatywnych skutków działania pracownika, czy przeprowadzono analizę ryzyka naruszenia ochrony danych osobowych, jakie środki zaradcze zostały zaproponowane, jakie działania zostały podjęte w stosunku do pracownika. Uczestniczący w czasie posiedzenia Komisji, informatyk, wyjaśnił, że instalacja programu Team Viewer, w sytuacji, gdy na ekranie komputera, jak w przedmiotowym przypadku, była widoczna jedynie strona poczty internetowej, przy zamkniętych innych, plikach, aplikacjach i programach, których uruchomienie wymaga wprowadzenia loginu i hasła, nie stwarzała realnego zagrożenia uzyskania dostępu do danych znajdujących się na dysku komputera przez osoby nieuprawnione. Ponadto wskazał, że prawidłowe zabezpieczenia komputerów przez pracodawcę nie powinno umożliwić zainstalowanie programu TeamViewer.

Analizując zgromadzony materiał dowodowy, Rada Powiatu uznała, że okoliczności, które legły u podstaw rozwiązania stosunku pracy z radną, były związane ze sprawowaniem i wykonywaniem mandatu radnego. Organ podniósł, że zgodnie ze zdaniem pierwszym powołanego wyżej przepisu ustawy o samorządzie powiatowym, zgoda rady powiatu na rozwiązanie stosunku pracy powinna być udzielona uprzednio, czyli jeszcze przed złożeniem odpowiedniego oświadczenia przez pracodawcę pracownikowi. Zgoda rady nie może być wyrażona następczo. Brak wystąpienia przez pracodawcę radnego do rady powiatu o uzyskanie zgody na rozwiązanie stosunku pracy spowoduje skutek z art. 45 § 1 k.p. który stanowi, że w razie ustalenia, iż wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia,

a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Zgodnie więc z tym przepisem pracownik-radny, któremu rozwiązano stosunek pracy bez uzyskania zgody rady, ma możliwość odwołania się do sądu pracy. Niezgodne z prawem (bezprawne) będzie takie wypowiedzenie umowy o pracę, które zostało dokonane, w przypadku pracownika będącego równocześnie radnym, bez zgody rady, której radny jest członkiem. W sytuacji więc, gdy sąd pracy stwierdzi brak uchwały rady wyrażającej zgodę na wypowiedzenie stosunku pracy - powinien wypowiedzenie takie uznać za bezskuteczne.

Rada stwierdziła, że okoliczności rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z radną, wynikające ze zgromadzonego materiału dowodowego, prowadzą do wniosku, że nie doszło do ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, podnosząc, że samo naruszenie obowiązków pracowniczych nie jest wystarczające do niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę z winy pracownika. Organ wyjaśnił, że dla oceny stanu faktycznego istotnym są następujące okoliczności: oprogramowanie Team Viewer umożliwia podgląd osobie z zewnątrz danych widocznych jedynie na ekranie monitora, Radna miała otwartą jedynie prywatną pocztę elektroniczną. Przez cały czas Radna miała kontrolę nad komputerem i nie udostępniała danych służbowych. Nie był zatem zagrożony interes pracodawcy. Nadto, radny - pracownik nie powinien ponosić konsekwencji niewłaściwie przygotowanego przez pracodawcę miejsca pracy. Pracodawca powinien stosować takie zabezpieczenia sprzętu komputerowego używanego służbowo, aby nikt poza administratorem, nie mógł zainstalować na komputerze żadnych potencjalnie niebezpiecznych programów. Pracodawca Radnej nie dopełnił obowiązków ciążących na nim w tym zakresie, nie dochował tym samym należytej staranności. Ponadto przy ocenie czy doszło do ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych należy również brać pod uwagę okoliczności i motywacje pracownika, w przedmiotowym przypadku działanie pracownika miało charakter nagły, podyktowany silnym stresem i zagubieniem pracownika, który zorientował się, że jest ofiarą oszustwa. Rada podkreśliła również, że przedmiotowa sytuacja miała charakter incydentalny, tymczasem pracodawca, bez podjęcia próby wyjaśnienia jej przyczyn i ustalenia czy wystąpiło realne zagrożenie udostępnienia danych osobom nieuprawnionym, natychmiastowo ocenił, że pracownik dopuścił się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych i okoliczności te nagłośnił w przestrzeni publicznej. Powyższe wskazuje, że zaistniała sytuacja była jedynie pretekstem, do podjęcia decyzji o rozwiązaniu umowy z pracownikiem, a rzeczywistym powodem rozwiązania umowy było negatywnie oceniane przez pracodawcę wykonywanie przez pracownika funkcji Radnej.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, Wójt Gminy Żelechlinek wniósł, jak wskazano na wstępie, o stwierdzenie nieważności uchwały oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że we wniosku skierowanym do Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z T.S. radną Rady Powiatu, zatrudnioną w Urzędzie Gminy w Żelechlinku wskazał przyczynę rozwiązania umowy o pracę, a mianowicie ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Naruszenie polegało na wykorzystaniu przez stronę stanowiska pracy w godzinach pracy w dniach 29-30 lipca 2021 r. do celów prywatnych. W tym czasie pracownica bez zgody i wiedzy pracodawcy, który jest administratorem sieci, uruchomiła dla potrzeb prywatnych na obsługiwanym stanowisku komputerowym program Team Viewer, czym naraziła pracodawcę na ujawnienie zgromadzonych przez pracodawcę danych osobowych i spowodowała ryzyko odpowiedzialności pracodawcy wobec osób, których dane były przez niego zgromadzone. Czyn ten narusza obowiązek pracownicy do szczególnej staranności przy przetwarzaniu danych osobowych i dbałości o ich niedostępność dla podmiotów nieuprawnionych. O powyższym zdarzeniu został powiadomiony Urząd Ochrony Danych Osobowych oraz zostało złożone zawiadomienie do Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim o popełnieniu przez stronę przestępstwa z art. 267 § 2 Kodeksu karnego. We wniosku Wójt Gminy Żelechlinek wskazał, że rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z pracownicą nie jest związane z wykonywaniem przez nią mandatu radnego Rady Powiatu. Jednocześnie przedstawił uzasadnienie decyzji pracodawcy, w którym między innymi powołał się na wyjaśnienia pracownicy, w których potwierdziła że w godzinach pracy udostępniła osobie postronnej dostęp poprzez ww. oprogramowanie do zgromadzonych danych na obsługiwanym stanowisku komputerowym - do celów niezwiązanych z wykonywaniem obowiązków pracowniczych. Z uwagi na wysokie ryzyko udostępnienia osobom niepowołanym danych znajdujących się na stanowisku komputerowym pracownicy, niezwłocznie po powzięciu informacji o zaistniałym incydencie dysk komputera został zabezpieczony i poddany sprawdzeniu przez uprawniony podmiot, wykonujący u pracodawcy zadania inspektora ochrony danych. Dysk ten został poddany badaniu, celem opracowania raportu pozyskania danych. W raporcie z badania dysku jednoznacznie wskazano, że oprogramowanie zostało pobrane przez pracownicę czterokrotnie, przy czym pierwszy raz w dniu 29 lipca 2021 r. Pracownica zataiła powyższą informację zarówno przed pracodawcą, jak i przed Radą Powiatu. Dodatkowo raport pokazuje historię przeglądania przez pracownicę stron internetowych, co jednoznacznie pozwoliło pracodawcy na ocenę braku realizacji obowiązków służbowych przez pracownicę, w tym wykorzystywanie czasu i stanowiska pracy do celów prywatnych. Skarżący podkreślił dalej, że pracownica nie poinformowała pracodawcy o zaistniałym zdarzeniu. Dopiero w sytuacji, gdy napotkała trudności z dostępem do własnego prywatnego konta, w dniu 30 lipca 2021 r. około godz. 15:15 poprosiła o pomoc informatyka zatrudnionego u pracodawcy i wówczas ujawnione zostały jej działania sprzeczne z obowiązującymi u pracodawcy zasadami ochrony danych i regulaminem pracy oraz z zakresem powierzonych pracownicy obowiązków. Pierwsze działania podjęte przez pracodawcę były ukierunkowane na zabezpieczenie danych. W tym celu niezwłocznie w obecności pracownicy odłączono komputer z sieci oraz nawiązano kontakt z Inspektorem Ochrony Danych Osobowych. Opisywane działania miały miejsce w piątek - 30 lipca 2021 r. około godz. 16. We wtorek 3 sierpnia 2021 r. w obecności Wójta Gminy Żelechlinek pracownica została poproszona przez Inspektora Ochrony Danych Osobowych o złożenie wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie. Składając oświadczenie poświadczyła, że incydent miał miejsce 30 lipca 2021 r., nie wspomniała natomiast o czynnościach podjętych w dniu 29 lipca 2021 r., które wynikają z raportu pozyskania danych z dysku. Analiza oświadczenia oraz zaistniałej sytuacji nie pozostawiała wątpliwości, że pracownica dopuściła się naruszenia ochrony danych osobowych zgromadzonych na jej stanowisku pracy. Pracodawca na podstawie analizy danych, które znajdowały się na dysku, wysłał zawiadomienia do osób, których dane zgromadzone były przez Urząd Gminy w Żelechlinku na danym stanowisku pracy. Do dnia 10 sierpnia 2021 r. zostały wysłane zawiadomienia do 285 osób. Z tego powodu pozostali pracownicy wykonywali zadania w wydłużonym czasie pracy, przygotowując zawiadomienia, dokonując analizy naruszenia, gdy tymczasem pracownica, która spowodowała naruszenie od dnia 4 sierpnia 2021 r. nieprzerwanie do dnia rozwiązania umowy o pracę, przebywała na zwolnieniu lekarskim.

Skarżący podniósł, że Rada Powiatu dokonała jednostronnej oceny nie czynu pracownicy, a działań Wójta Gminy Żelechlinek, przedstawiając go jako pracodawcę działającego bez upoważnienia wynikającego z przepisów prawa oraz dyskredytującego pracowników. Rada Powiatu nie wzięła pod uwagę jedynej i bezpośredniej przyczyny rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia tj. ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. W uzasadnieniu uchwały przywołano co prawda "zdarzenie, którego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych dopuściła się radna w dniu 30 lipca 2021 roku w swoim miejscu pracy, jednak w konkluzji uzasadnienia, jako przyczynę odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie umowy o pracę z pracownicą, wskazano przyczynę nie znajdującą potwierdzenia w żadnych faktach - wykonywanie przez pracownicę obowiązków radnej Rady Powiatu. Skarżący podniósł dalej, że kluczowe w opisywanej sprawie jest to, że pracownica przyznała się do uruchomienia oprogramowania oraz poświadczała nieprawdę w zakresie czasu trwania sesji.

W uzasadnieniu uchwały Rada Powiatu powołuje się na wyjaśnienia przedstawione przez pracownicę, w których zarzuca pracodawcy eskalację działań i maksymalne nagłośnienie sprawy. Tymczasem to "nagłośnienie sprawy" w wykonaniu pracodawcy polegało na wykonywaniu obowiązków, których spełnienia oczekują mieszkańcy gminy, a w tym: zawiadomienia o zaistniałym naruszeniu ochrony danych wszystkich osób zainteresowanych, zamieszczenia treści zawiadomienia o zaistniałym naruszeniu na stronie internetowej Urzędu Gminy w Żelechlinku, jak również odbierania telefonów z prośbą o wytłumaczenie sytuacji. Podczas sesji Rady Gminy Żelechlinek w dniu 31 sierpnia 2021 r. poinformowano radnych o zdarzeniu oraz o podjętych działaniach naprawczych. Wszystkie opisane działania miały charakter informacyjny i były nie tyle oczekiwane, co wręcz wymagane przez mieszkańców gminy. Gmina Żelechlinek jest małą społecznością, wobec czego informacja o potencjalnym udostępnieniu danych osobowych stała się szybko powszechna.

W przypadku naruszeń w ochronie danych osobowych, procedury wymagają ich zgłoszenia oraz współpracy z Urzędem Ochrony Danych. Na obalenie podnoszonego przez pracownicę zarzutu dyskredytowania jej jako radnej powiatowej, skarżący wskazał, że nigdy wcześniej przez pracownicę nie były takie naruszenia zgłaszane. Pracownica nie była karana karami regulaminowymi, otrzymywała bardzo dobrą lub dobrą ocenę pracy, przy czym ocena dobra zgodnie z procedurami przyjętymi w jednostce oznacza, że pracownik prawie zawsze wykonuje przypisane mu obowiązki służbowe. Fakty te nie wskazują na dyskryminowanie pracownicy. Odnosząc się do zarzutu negatywnego stosunku Wójta Gminy Żelechlinek do wykonywania przez pracownicę mandatu radnej Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim, można jednoznacznie stwierdzić, że pomimo różnic ideologicznych oraz odmiennych zdań w zakresie rozwiązywania problemów gminnych nigdy nie zaistniała sytuacja, w której Wójt Gminy Żelechlinek utrudniałby wykonywanie mandatu przez Pracownicę. Pracownica otrzymywała zwolnienia z pracy na czas udziału w sesjach i komisjach Rady Powiatu bądź wykonywania innych zadań związanych z mandatem. Co zaś do udziału pracownicy w wyborach Wójta Gminy Żelechlinek w 2006 roku trudno w tej sytuacji przyjąć, jako uzasadnione twierdzenie pracownicy, jakoby decyzja ta była spowodowana szykaną Wójta Gminy w Żelechlinku za udział pracownicy jako kontrkandydata w wyborach Wójta Gminy Żelechlinek w 2006 r. Skarżący podniósł, że jest to zarzut kompletnie nietrafiony i pozbawiony jakichkolwiek podstaw. Pracownica po wyborach w 2006 r. pracowała nadal w Urzędzie Gminy w Żelechlinku. Jak wynika z akt osobowych, była traktowana tak jak inni pracownicy, otrzymywała podwyżki wynagrodzenia i nagrody. Po wygraniu wyborów Wójt Gminy Żelechlinek uszanował wyborców, którzy oddali głos na jego kontrkandydatkę. Niestety Pracownica wielokrotnie powtarzała, nawet w ostatnim czasie, że wybory w 2006 roku zostały sfałszowane. Skarżący wskazał, że obecny Wójt Gminy Żelechlinek sprawuje swoją funkcję od 1995 roku.

Skarżący odnosząc się do zarzutu braku udziału w Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim, której przedmiotem był wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie z radną umowy o pracę, i nie przedłożenia żadnej dokumentacji na potwierdzenie okoliczności wskazanych we wniosku, wskazał, że nie skorzystał z tej możliwości, gdyż zaproszenie na posiedzenie komisji zostało przesłane mailem w dniu, w którym posiedzenie komisji miało miejsce. Rzekomo Przewodnicząca komisji uzgadniała z Wójtem Gminy Żelechlinek jego udział w posiedzeniu przedmiotowej komisji, co nie jest prawdą. Przewodnicząca zatelefonowała do Wójta Gminy Żelechlinek niedługo przed posiedzeniem komisji, kiedy wykonywał obowiązki służbowe poza siedzibą Urzędu Gminy w Żelechlinku i nie miał już możliwości uczestniczyć w posiedzeniu. Rada Powiatu przyjęła za wystarczające i zasadne twierdzenia pracownicy obciążające winą za zaistniałą sytuację Urząd Gminy w Żelechlinku i Wójta Gminy Żelechlinek. Rada Powiatu przekroczyła swoje kompetencje dokonując oceny działania Wójta jako pracodawcy, którego zadaniem jest wykonywanie zadań w ramach przysługujących praw i obowiązków.

Skarżący wyjaśnił też, że sytuacja, która została stwierdzona w dniu 30 lipca 2021 r. nie zakończyła się z chwilą zgłoszenia naruszenia. Przez błędne działanie pracownicy, do którego się przyznała, Wójt Gminy Żelechlinek musi podjąć szereg działań pozwalających na odbudowanie zaufania do Urzędu. Przeprowadzono proces analizy ryzyka, której brak zarzuca Rada Powiatu, a która nie jest czynnością krótkotrwałą i musi być wykonana w sposób rzeczowy i rzetelny.

W ocenie skarżącego uchwała narusza art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym przez błędną jego wykładnię i powołując wybrane orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazał, że nie ma żadnych powodów, aby rada gminy wkraczała w kompetencje sądu pracy i oceniała zasadność przyczyn rozwiązania stosunku pracy z radnym, z wyłączeniem jedynie sytuacji, gdy ma to związek z oceną, czy rzeczywista przyczyna rozwiązania stosunku pracy nie jest jednak związana z wykonywaniem mandatu radnego. Pomijając próbę Rady Powiatu dyskwalifikowania i eliminacji rzeczywistej przyczyny rozwiązania z pracownicą umowy o pracę przez pracodawcę, skarżący wskazał na zasadniczą sprzeczność w uzasadnieniu Uchwały, w którym Rada Powiatu "ponad wszelką wątpliwość ustaliła, że okoliczności, które legły u podstaw rozwiązania stosunku pracy z radną, były związane ze sprawowaniem mandatu radnego", a jednocześnie nie przywołała żadnego dowodu na tę okoliczność. W ocenie skarżącego Uchwała Nr XLIV/269/2021 Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 27 września 2021 r. w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy narusza interes prawny skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim wniosła o odrzucenie skargi wniesionej przez Urząd Gminy w Żelechlinku wobec braku zdolności sądowej skarżącego oraz wobec braku interesu prawnego skarżącego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały. W przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, Rada wniosła o oddalenie skargi. Wniosła także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych.

W uzasadnieniu pisma wskazała, że skarga została wniesiona przez Urząd Gminy, który nie mieści się w żadnej z kategorii podmiotów wskazanych w art. 25 p.p.s.a. Skarga wniesiona przez podmiot nie mający zdolności sadowej winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 ust. 5 p.p.s.a.

W ocenie Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim, skarżący nie wskazał aby zaskarżona uchwała naruszała jego interes prawny, o jakim mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, nie przedstawił też uzasadnienia, z którego można by wywodzić, że interes skarżącego został naruszony. Nie można uznać, że skarżący ma interes prawny w zaskarżeniu uchwały, skoro, choć z naruszeniem prawa, umowa o pracę z Radną została już rozwiązana i pracodawca nie ma już w tym zakresie dalszych uprawnień. Barak interesu prawnego we wniesieniu skargi stanowi przeszkodę do skutecznego wniesienia skargi, zgodnie z art. 58 ust. 5a p.p.s.a.

Zdaniem Rady, była ona uprawniona do rozważenia okoliczności, które według pracodawcy były przyczyną wystąpienia z wnioskiem i oceny, czy przyczyna wskazana we wniosku była na tyle doniosła, że uprawniała pracodawcę do złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy w trybie natychmiastowym, czy też wystąpiły inne okoliczności, na które powołała się Radna, które były rzeczywistą podstawą rozwiązania umowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrolą tą, z mocy art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a.") objęte są m.in: pkt 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 920 ze zm. ), dalej u.s.p. Przepis ten stanowi, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmowi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Zgodnie z art. 87 ust. 1 u.s.p. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Kontrolę zgodności z prawem przedmiotowej uchwały zainicjowała wniesiona w trybie art. 87 ust. 1 u.s.p. skarga Wójta Gminy w Żelechlinku jako kierownika Urzędu Gminy zatrudniającego Radną Rady Powiatu.

Na wstępie rozważań zaznaczyć należy, że zaskarżona uchwała pozostaje w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 87 ust. 1 u.s.p. we właściwości sądu administracyjnego. Podjęta przez Radę Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim uchwała jest aktem ze sfery władztwa publicznego, który odnosi się do praw i obowiązków radnej Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim, dotyczy więc czynności organów administracji publicznej w sprawie z zakresu administracji publicznej. Tak więc, choć w istocie konsekwencją podjętej uchwały mogą być skutki cywilnoprawne ze sfery prawa pracy, to nie można przyjąć, że podejmując uchwałę o odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną rada powiatu nie korzysta ze swego imperium (tak w wyroku NSA z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 870/12, Lex numer 1216780).

Ponieważ w odpowiedzi na skargę Rada Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim wniosła w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi na podstawie

art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. z uwagi na brak legitymacji skarżącego Wójta Gminy Żelechlinek do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie (w piśmie strony błędnie podano art. 58 § 1 ust. 5 p.p.s.a. i art. 58 ust. 5a p.p.s.a.),

w pierwszej kolejności należy odnieść się do wniosku najdalej idącego.

W postępowaniu przed sądem administracyjnym merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi zawsze poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy zostanie wniesiona przez uprawniony podmiot z zachowaniem wymogów formalnych. W niniejszej sprawie, wbrew stanowisku Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim, warunki te zostały spełnione.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 i 5a p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli: jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.); oraz jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a.).

W ocenie Sądu brak jest podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a jako skargi wniesionej przez Urząd Gminy w Żelechlinku, czyli jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Z treści skargi jednoznacznie wynika bowiem, że skargę wnosi Wójt Gminy działający jako kierownik zakładu pracy jakim jest Urząd Gminy w Żelechlinku. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 25 § 1 p.p.s.a. zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa) mają nie tylko osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej. Zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej (art. 25 § 2 p.p.s.a.). Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 25 § 3 p.p.s.a.). Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób (art. 25 § 4 p.p.s.a.).

W związku z tym należy podkreślić, że brak osobowości prawnej nie jest równoznaczny z brakiem zdolności sądowej, gdyż jak wynika z cytowanego przepisu, zdolność sądową mają także samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, a taką jest urząd gminy.

Jednak przede wszystkim, w niniejszej sprawie w skardze, jako podmiot skarżący został wskazany Urząd Gminy w Żelechlinku reprezentowany przez Wójta Gminy, a skarga została podpisana przez Wójta Gminy Żelechlinek. Dlatego nie ulega wątpliwości, iż skarga została wniesiona Wójta Gminy Żelechlinek, który występuje w tej sprawie jako pracodawca i kierownik Urzędu Gminy w Żelechlinku. Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym ( art. 33 ust. 1,3, 5 ) wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy, jest kierownikiem urzędu i wykonuje uprawnienia zwierzchnika służbowego w stosunku do pracowników urzędu oraz kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Z powyższych względów nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi

w niniejszej sprawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. ( podobnie NSA w wyroku z dnia 23 lutego 2021 r. sygn. III OSK 2841/21). Przywołane w odpowiedzi na skargę postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. II FSK 826/13 rozstrzygało kwestię legitymacji do uzyskania statusu osoby zainteresowanej w sprawach z zakresu interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego, w sytuacji, gdy o taką interpretację wystąpił Urząd Miejski, a obowiązki z zakresu zobowiązania podatkowego w związku ze zorganizowanym konkursem miała Gmina Miasto G. Stanowisko NSA wyrażone w tym postępowaniu przywołane więc zostało nietrafnie.

Ponieważ skarga została wniesiona przez Wójta Gminy, nietrafione są także rozważania dotyczące braku interesu prawnego Urzędu Gminy w jej wniesieniu.

Zamierzonego skutku nie mogło odnieść również stanowisko Rady Powiatu

w Tomaszowie Mazowieckim zmierzające do wykazania braku interesu prawnego Wójta Gminy we wniesieniu skargi z uwagi na fakt, że w dacie wydania zaskarżonej uchwały interes prawny nie istniał, bowiem Wójt Gminy Żelechlinek w tym samym dniu, tj. 27 sierpnia 2021 r., w którym wystąpił do Rady Powiatu z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozwiązanie umowy o pracę z radną, złożył radnej oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę, wskazując jako podstawę rozwiązania umowy art. 52 § 1 pkt 1 k.p. Tym samym, w ocenie Rady Powiatu, Wójt Gminy Żelechlinek zrealizował swoje prawo do rozwiązania umowy o pracę z radną i wygasł jego interes w uzyskaniu zgody.

W ocenie Sądu, Wójt Gminy posiada interes prawny do wniesienia skargi w rozumieniu art. 87 ust. 1 u.s.p. mimo wcześniejszego zrealizowania swojego prawa do rozwiązania umowy o pracę z Radną Rady Powiatu.

Art. 87 § 1 u.s.p. przyznaje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej. Na kanwie wskazanego przepisu i tożsamej regulacji zawartej w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wypracowane zostało w judykaturze stanowisko, zgodnie z którym strona skarżąca musi w omawianym przypadku wykazać, że zaskarżona uchwała wpływa na sferę materialnoprawną strony, pozbawiając pewnych uprawnień gwarantowanych przepisami prawa materialnego albo uniemożliwiając ich realizację (por. wyrok NSA z 20 stycznia 2010r., sygn. akt I OSK 1016/09, wyrok WSA w Gdańsku z 22 października 2008r., sygn. akt II SA/Gd 492/08, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 16 września 2010r., sygn. II SA/Go 476/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA").

Nie ulega wątpliwości, że przepis art. 22 ust. 2 u.s.p. wymaga uprzedniej zgody Rady Powiatu na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, co oznacza, że pracodawca ma obowiązek wystąpienia do rady o podjęcie stosownej uchwały i uzyskania jej zgody, zanim wypowie radnemu umowę o pracę. Prawidłowość i skuteczność oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę nie jest jednak przedmiotem oceny, ani Rady rozpatrującej wniosek pracodawcy, ani sądu administracyjnego, do którego została zaskarżona uchwała Rady.

Uchwała Rady Powiatu o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie rozstrzyga o tym, że radny ma być zwolniony, a jedynie usuwa przeszkodę rozwiązania stosunku pracy i pozwala na rozwiązanie stosunku pracy z radnym przez pracodawcę, do którego należy ocena przyczyn wypowiedzenia, a w razie rozwiązania stosunku pracy rozstrzyganie sporu należy do właściwości sądu pracy. W niniejszej sprawie, Wójt Gminy Żelechlinek w dniu 26 sierpnia 2021 r. skierował do Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie z radną stosunku pracy, zaś już 27 sierpnia 2021 r., złożył radnej oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę, wskazując jako podstawę rozwiązania umowy art. 52 § 1 pkt 1 k.p. Rozwiązanie umowy o pracę w tym trybie, zgodnie

art. 52 § 2 k.p., nie może bowiem nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy o pracę. Podjęcie przez Radę Powiatu uchwały w przedmiocie wniosku Wójta Gminy Żelechlinek nie było jednak bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu, fakt rozwiązania umowy o pracę z radną przed uzyskaniem stanowiska Rady w tym zakresie nie oznacza, iż obowiązek pracodawcy wystąpienia z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozwiązanie umowy o pracę wygasł, czy też podjęcie uchwały jest w tym przypadku bezprzedmiotowe. Skoro zaś uchwała została podjęta, to może też być skutecznie zaskarżona. W wyroku w sprawie II SAB/Rz 56/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobowiązał Radę do podjęcia w takiej sytuacji uchwały w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy z radnym wskazując, że obowiązek rady powiatu w zakresie procedowania w przedmiocie wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym jest uzależniony wyłącznie od złożenia stosownego wniosku przez pracodawcę. Sąd rozpoznający niniejszą skargę stanowisko takie podziela.

W niniejszej sprawie Rada Powiatu podjęła stosowną uchwałę mimo wiedzy o rozwiązaniu z radną umowy o pracę. Nie znalazła podstaw do uznania bezprzedmiotowości postępowania. Skoro zaś uchwała o odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radną stosunku pracy została podjęta, pracodawca, nawet jeżeli wypowiedział już umowę o pracę, ma interes prawny w jej zaskarżeniu.

Skoro zaskarżona uchwała pozbawia go możliwości rozwiązania stosunku pracy z radną, to niewątpliwie ingeruje w stosunek prawny łączący skarżącego – Wójta Gminy Żelechlinek z Radną i może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sporu zawisłego przed sądem powszechnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że pracodawcy, który złożył wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym może służyć - w okolicznościach konkretnej sprawy - skarga na uchwałę odmawiającą zgody na rozwiązanie stosunku pracy (por. wyrok NSA z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 870/12, Lex numer 1216780, a także wyrok WSA w Olsztynie z 27 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 1114/29, dostępny w CBOSA).

Nie ulega wątpliwości, że w wyniku zdarzenia spowodowanego przez radną, które zostało wskazane jako podstawa rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, toczy się nie tylko postępowanie w sądzie pracy, ale też przed Inspektorem Ochrony Danych Osobowych, Wójt jako kierownik Urzędu Gminy ma interes prawny w uzyskaniu korzystnych rozstrzygnięć w obu tych postępowaniach.

Wójt Gminy jako pracodawca ponosi też osobistą odpowiedzialność jako administrator danych osobowych w Urzędzie Gminy. Ocena jego działań w tym zakresie może więc mieć znaczenie dla jego odpowiedzialności za ochronę danych osobowych i dla oceny prawidłowości rozwiązania stosunku pracy z radną. Odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z Radną Rady Powiatu ze wskazaniem, że wniosek jest umotywowany politycznie, a skutki zdarzenia są wynikiem zaniechań pracodawcy w zakresie zabezpieczenia systemu może być oceniana jako naruszająca interes prawny Wójta Gminy jako kierownika Urzędu Gminy. Dlatego Sąd uznał, że posiada on interes prawny bezpośredni, konkretny i realny w zaskarżeniu uchwały .

Mając na uwadze powyższe, Sąd wskazuje, że w rozpoznawanej sprawie brak było także podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. z uwagi na wniesienie jej przez podmiot pozbawiony w tym zakresie legitymacji procesowej. Wniesienie skargi na ww. uchwałę Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim przez Wójta Gminy Żelechlinek było więc skuteczne.

Przechodząc następnie do oceny merytorycznych zarzutów podniesionych w skardze należało uznać, że są one uzasadnione w stopniu uzasadniającym stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

Zarówno w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie nie budzi wątpliwości, że

art. 22 ust. 2 u.s.p. wprowadza szczególną ochronę stosunku pracy radnych, gwarantującą większą, niż w przypadku pracowników objętych jedynie ochroną powszechną gwarancję trwałości zatrudnienia. (...) Uzyskanie przez pracodawcę zgody na rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem legitymującym się mandatem radnego ma charakter obligatoryjny, choć nie ulega wątpliwości, że w przypadkach, w których do rozwiązania stosunku pracy radnego ma dojść na podstawie art. 52 k.p., tj. w trybie natychmiastowym, bez wypowiedzenia, uzyskanie takiej zgody od właściwej rady może być znacznie utrudnione z uwagi na konieczność zachowania przez pracodawcę miesięcznego terminu od dowiedzenia się o przyczynie uzasadniającej rozwiązanie umowy w tym trybie.

Poprzez art. 22 ust. 2 u.s.p. (analogiczny w treści jest art. 25 ust. 2 u.s.g. oraz art. 27 ust. 2 u.s.w.) ustawodawca powierzył radzie funkcję kontrolną, uprawniającą do ingerencji w indywidualny stosunek pracy łączący pracodawcę z pracownikiem-radnym. W ten sposób przyznał pracownikom-radnym szczególną ochronę, której celem jest zapewnienie radnemu swobody w wykonywaniu mandatu, a nie tworzenie szczególnych przywilejów w zakresie trwałości stosunku pracy. Powinno się wyraźnie oddzielić sferę interesów radnego, jako funkcjonariusza publicznego, posiadacza mandatu i członka organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, od sfery interesów pracowniczych radnego pracownika. Dlatego, zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 2 zd.2 u.s.p. bezwzględna odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy ma mieć miejsce w przypadku, gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. A więc w sytuacji, gdy pracodawca zamierza rozwiązać z radnym stosunek pracy z przyczyn związanych z wykonywaniem mandatu, ustawodawca nakazuje radzie odmówienia zgody na rozwiązanie stosunku pracy. W tym kontekście rada do której wpłynął wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym umowy o pracę musi oceniać przytoczone we wniosku okoliczności. Przy zamiarze rozwiązania stosunku pracy z innych przyczyn, tj. niezwiązanych z wykonywaniem mandatu, jakiekolwiek by one nie były, ochrona radnego ma charakter relatywny (tak w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2016 r., w sprawie II OSK 847/16, dostępny w CBOSA oraz powołana w nim uchwała SN 7 sędziów z dnia 24 listopada 1992 r., sygn. I PZP 55/92, OSNC 1993 r., nr 7-8, poz. 116).

Gdy chodzi o pozostałe przypadki rozwiązania stosunku pracy tj. niezwiązane z wykonywaniem mandatu przez radnego, poglądy co do zakresu swobody rady są zróżnicowane.

W myśl jednego z poglądów, celem art. 22 ust. 2 u.s.p. nie jest udzielenie bezwarunkowej ochrony w sferze uprawnień radnego w płaszczyźnie regulowanej przepisami prawa pracy, i pozbawienie pracodawcy możliwości rozwiązania stosunku pracy z radnym (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2019 r., II SA/ Wa 1253/18). Art. 22 ust. 2 u.s.p. (analogiczny w treści art. 25 ust. 2 u.s.g.) wprowadzony został w celu zapewnienia swobodnego sprawowania przez radnego mandatu, nie jest to jednak podstawa do stwierdzenia, że pracodawca bezwzględnie nie może rozwiązać stosunku pracy z radnym (por. wyrok NSA z dnia 15.01.2019 r. sygn. akt II OSK 449/17).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 923/18 stwierdził, że art. 25 ust. 2 u.s.g. (analogiczny w treści art. 22 ust. 2 u.s.p.) powinien być wykładany w ten sposób, że rada gminy nie może odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, oraz że związku z tym rada gminy jest uprawniona do oceny zasadności podstaw rozwiązania z radnym stosunku pracy tylko w takim zakresie, w jakim jest konieczny do wykazania, że podane przez pracodawcę przyczyny są pozorne, zaś rzeczywistymi przyczynami są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, art. 25 ust. 2 u.s.g., w którym stanowi się po pierwsze, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem, a po drugie, że rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, nie należy odczytywać w ten sposób, że w sytuacji opisanej w zdaniu drugim tego przepisu rada ma obowiązek odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy, zaś w innych przypadkach jest to pozostawione jej uznaniu. Powyższe prowadziłoby do nieuzasadnionego uprzywilejowania radnych kosztem ich pracodawców, gdyż rada gminy mogłaby odmówić zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy, gdy to rozwiązanie nie ma żadnego związku z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego. Uprzywilejowanie radnych w zakresie możliwości rozwiązania z nimi stosunku pracy jest uzasadnione jedynie wtedy, gdy to rozwiązanie ma związek ze sprawowaniem mandatu radnego. W związku z tym drugie zdanie art. 25 ust. 2 u.s.g. należy odczytywać jako wskazanie okoliczności uzasadniających odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Taka wykładnia uwzględnia też to, że radny, jak każdy inny pracownik, będzie mógł przed sądem pracy wykazywać, że powody rozwiązania z nim stosunku pracy, niezwiązane z wykonywanym mandatem radnego są niezgodne z prawem i nieuzasadnione. Tym samym, nie ma żadnych powodów, aby rada gminy wkraczała w kompetencje sądu pracy i oceniała zasadność przyczyn rozwiązania stosunku pracy z wyłączeniem jedynie sytuacji, gdy ma to związek z oceną, czy rzeczywista przyczyna rozwiązania stosunku pracy nie jest jednak związana z wykonywaniem mandatu radnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 czerwca 2018 r., II OSK 923/18, Lex numer 2557201, dostępny także w CBOIS). Takie stanowisko wyraził też WSA w Łodzi w wyroku z 4 sierpnia 2020 r. sygn. III SA/Łd 1097/19 ( wyroki dostępne na stronie www.nsa.gov.pl).

Dalej idący pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 grudnia 2020 r. sygn. akt II OSK 2620/20, wskazując na tle art. 25 ust. 2 u.s.g., że "powołany przepis nie określa żadnych warunków ani kryteriów, jakimi miałaby kierować się rada gminy przy podejmowaniu decyzji o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego lub jej odmowie. Nie zobowiązuje on również rady do uzasadnienia swojego stanowiska. Nie ogranicza prawa rady do sprzeciwu wobec zamiaru pracodawcy rozwiązania stosunku pracy z radnym tylko do sytuacji, gdy przyczyną tego zamiaru są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu przez radnego, lecz jedynie zobowiązuje radę do odmowy wyrażenia zgody w takim przypadku, pozostawiając pozostałe decyzje jej swobodnemu uznaniu./.../ Sformułowany w art. 25 ust. 2 zdanie drugie ustawy obowiązek rady gminy odmowy zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, nie może być jednak rozumiany w taki sposób, że rada może odmówić wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym tylko wtedy, gdy podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W sytuacji opisanej w tym przepisie rada powinna (musi) odmówić wyrażenia zgody, co nie oznacza wcale, że w innych sytuacjach nie może tej zgody odmówić . Wprost przeciwnie. Decyzję o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym pozostawiono dyskrecjonalnej ocenie samej rady, która swobodnie decyduje, czy zgody takiej udzielić, czy też nie. Tylko w jednej sytuacji opisanej w art. 25 ust. 2 zdanie drugie u.s.g. rada nie może swobodnie decydować o wyrażeniu albo niewyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, lecz musi odmówić udzielenia tej zgody. We wszystkich pozostałych sytuacjach swobodna uznaniowa decyzja należy tylko do niej" Przytoczony pogląd jest zgodny linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, czego potwierdzeniem jest postanowienie tego Sądu z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt II PK 145/19 ( LEX nr 3077134). Przyjęcie tego drugiego poglądu, potwierdzonego także przez Sąd Najwyższy, w ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą skargę nie zmienia tego, że uzasadnienie uchwały musi wskazywać na prawdziwe okoliczności

i być oparte na faktach.

W wielu orzeczeniach sądów administracyjnych, które zostaną wskazane poniżej, podkreśla się, że uchwała wyrażająca zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym musi być odpowiednio uzasadniona. Najważniejszym elementem uzasadnienia takiej uchwały jest część przedstawiająca okoliczności faktyczne, które w szczególności powinny wskazywać te fakty, które rada gminy uznała za decydujące dla wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym lub jej odmowy, a także przyczyny dla których inne okoliczności stanu faktycznego nie zostały uznane za relewantne dla rozstrzygnięcia (Wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r., II OSK 336/12). Uchwała rady gminy (rady powiatu) w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie może być podjęta w sposób abstrahujący od motywów podanych przez pracodawcę, jak również winna ona być uzasadniona w sensie obiektywnie weryfikowalnych argumentów, jak również mieć oparcie w stanie faktycznym dotyczącym powodów rozwiązania stosunku pracy (Wyrok WSA w Łodzi z dnia 29 listopada 2017 r,, III SA/Łd 841/17).

Rzeczą sądu jest dokonanie oceny zgodności z prawem podjętej uchwały na podstawie jej uzasadnienia, ale również nadesłanych przez organ akt sprawy.

Wskazane w uzasadnieniu uchwały, jako podstawa odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, okoliczności muszą być rzeczywiste prawdziwe i znajdować oparcie w przedstawionych materiałach.

Nawet jeżeli przepis art. 22 ust. 2 u.s.p. nie określa żadnych warunków ani kryteriów, jakimi miałaby kierować się rada powiatu przy podejmowaniu decyzji o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego lub jej odmowy, to kompetencja rady powiatu do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie daje prawa do odmowy w każdej sytuacji. Wadliwa byłaby taka uchwała, której motywy byłyby nie do pogodzenia z zasadami porządku prawnego, która nie miałaby oparcia w stanie faktycznym, w jakim wypowiedzenie zostało dokonane. Odmowa wyrażenia zgody na zwolnienie musi być podporządkowana ochronie wartości, które są istotne i chronione przez porządek prawny. Motywy dla jakich podjęto uchwałę udzielającą zgody bądź odmawiającą udzielenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy powinny wynikać z treści uzasadnienia tej uchwały. O motywach, jakimi kierowała się rada rozpoznając wniosek pracodawcy o rozwiązanie stosunku pracy z radnym można dowiedzieć się bowiem tylko z uzasadnienia uchwały. Przyjmuje się więc, że uchwała odmowna powinna być należycie uzasadniona, co wynika nie tylko ze standardów demokratycznego państwa prawnego, ale również z zasady jawności działania władzy publicznej. W przeciwnym razie nie będzie wiadomo, z jakiego powodu rada gminy udzieliła, względnie odmówiła udzielenia takiej zgody. Rada powinna więc zbadać merytorycznie wskazane we wniosku motywy pracodawcy oraz odpowiednio się do nich ustosunkować. Motywy odmowy wyrażenia zgody musza mieć zatem oparcie w stanie faktycznym dotyczącym powodów rozwiązania stosunku pracy (por. wyrok NSA z 6 maja 2003 r., II SA/Kr 363/03).

Wskazać także należy, że przy procedowaniu nad wnioskiem o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, "ocena postawy radnego powinna być rzetelna i wolna od stronniczości oraz osobistych sympatii pozostałych radnych. Dlatego uchwała rady, bez względu na swoją treść (odmowa zgody lub zezwalająca na rozwiązanie stosunku pracy) powinna być uzasadniona - w sensie obiektywnie weryfikowalnych argumentów, przemawiających za określonym rozstrzygnięciem. Uchwała rady musi być ponadto wynikiem wszechstronnej i starannej analizy stanu faktycznego i nie może być wydana bez odniesienia się do norm powszechnie obowiązujących w krajowym porządku prawnym. Uchwała odmawiająca zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie może stanowić nadużycia prawa, czyli nie może naruszać art. 8 kodeksu pracy" (por. A. Szewc, Komentarz do art. 25 ustawy o samorządzie gminnym, (w:) Lex).

Jak zastrzegł Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku w sprawie sygn. akt II OSK 2620/20, również odwołując się do stanowiska Sądu Najwyższego, rada gminy nie ma obowiązku zbierania danych o rzeczywistych przyczynach zamiaru pracodawcy, co nie oznacza, że dokonując oceny wniosku, może pominąć wyjaśnienia samego radnego oraz okoliczności powszechnie znane. Jeżeli ocena taka zostanie dokonana przez pryzmat wszystkich znanych jej okoliczności oraz znajduje poparcie w zasadach logiki i doświadczenia życiowego, to ocena taka (a w konsekwencji podjęta w jej rezultacie uchwała), będzie korzystać z przymiotu legalności i ochrony przewidzianej w art. 25 ust. 2 u.s.g.

W okolicznościach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, uzasadnienie uchwały Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim tych wymogów w wystarczającym zakresie nie spełnia, a wskazane w nim okoliczności nie są przedstawione dostatecznie obiektywnie.

W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, że Wójt Gminy Żelechlinek został powiadomiony o terminie posiedzenia Komisji Skarg Wniosków i Petycji, miał możliwość osobistego wzięcia udziału w posiedzeniu, jak również otrzymał link pozwalający na udział zdalny ale nie skorzystał z tej możliwości, ani nie przedłożył żadnej dokumentacji na okoliczności zadane we wniosku. W skardze wniesionej do Sądu Wójt Gminy podnosi, że nie jest to prawdą, gdyż o posiedzeniu Komisji został powiadomiony telefonicznie przez Przewodniczącą niedługo przed posiedzeniem, kiedy wykonywał obowiązki służbowe poza siedzibą urzędu i nie miał możliwości uczestniczyć w posiedzeniu. Fakt powiadomienia Wójta o terminie posiedzenia w dniu, w którym się ono odbyło Rada potwierdziła w odpowiedzi na skargę podając, że powiadomienie zostało przesłane drogą mailową w dniu 22 09 2021 r. o godz. 11.05 a potem telefonicznie, a posiedzenie - jak wynika z protokołu nr 41/2021 rozpoczęło się w dniu 22 .09 o godz. 14.00. Stwierdzenie, że Wójt Gminy miał możliwość wzięcia udziału w posiedzeniu Komisji, w świetle bezspornych okoliczności, jest nieprawdziwe, bo dostarczenie takiej informacji w dniu posiedzenia na mniej niż

3 godziny przed jego rozpoczęciem nie spełnia żadnych standardów zapewnienia pracodawcy możliwości przedstawienia swojego stanowiska i skonfrontowania go wyjaśnieniami radnej. Takie postępowanie jest sprzeczne z zasadami demokratycznego państwa prawnego, które gwarantują obu stronom możliwość wypowiedzenia się przed podjęciem decyzji. Biorąc pod uwagę, że wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie umowy o pracę wpłynął do Biura Rady Powiatu w dniu 30 sierpnia 2021 r. a posiedzenie Komisji odbywało się 22 września 2021 r. były możliwości powiadomienia Wójta Gminy Żelechlinek z takim wyprzedzeniem, aby zapewnić mu realną możliwość wzięcia w niej udziału i przedstawienia stanowiska, w tym także w odniesieniu do zarzutów jakie pojawiły się w pismach skierowanych przez Radnych Rady Gminy Żelechlinek i Radną T.S. które zostały przyjęte przez Radę, jako zasadne. Resumując, Wójt Gminy nie został powiadomiony o posiedzeniu Komisji w terminie, który dawałby mu możliwość wzięcia w niej udziału, a więc Rada nie umożliwiła mu złożenia wyjaśnień, a stwierdzenia, że został powiadomiony o posiedzeniu, ale nie skorzystał z tej możliwości, nie polegają w pełni na prawdzie.

Wskazać także należy, że przedstawione przez Wójta Gminy Żelechlinek będącego pracodawcą radnej Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim, przyczyny rozwiązania umowy o pracę z radną nie zostały w żaden sposób ocenione przez tę Radę. W uzasadnieniu uchwały Rada przytoczyła wprawdzie treść wniosku, ale stwierdziła, że po zbadaniu sprawy doszła do przekonania, że wyłączną przyczyną rozwiązania stosunku pracy były zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu. Fakt wykorzystania stanowiska pracy do celów prywatnych w godzinach pracy, polegający na zainstalowaniu bez zgody pracodawcy na obsługiwanym stanowisku komputerowym programu Team Viewer, który został pobrany z Internetu, został oceniony tylko jako pretekst do wypowiedzenia umowy. W uzasadnieniu uchwały zupełnie pominięto wyjaśnienia zaproszonego na posiedzenie Komisji Informatyka zatrudnionego w Starostwie, który stwierdził, że w urzędzie są ograniczenia jeżeli chodzi o instalowanie czegokolwiek na komputerze i użytkownicy nawet wygaszacza ekranu nie mogą zmienić. Nie znajdują potwierdzenia w treści protokołu Komisji stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu uchwały, że " informatyk wyjaśnił, że instalacja programu Team Viewer, w sytuacji, gdy na ekranie komputera, jak w przedmiotowym przypadku, była widoczna jedynie strona poczty internetowej, przy zamkniętych innych plikach, aplikacjach i programach, których uruchomienie wymaga loginu i hasła, nie stwarzała realnego zagrożenia uzyskania dostępu do danych znajdujących się na dysku." Nie można też znaleźć takiego stwierdzenia informatyka, "że prawidłowe zabezpieczenia komputerów przez pracodawcę nie powinno umożliwić zainstalowania programu Team Viewer". Takie wyjaśnienia składała natomiast Radna, której dotyczył wniosek Wójta Gminy. Rada oceniła, że nie doszło do ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, uznała za nieuzasadniony zarzut, że Radna naraziła pracodawcę na ujawnienie zgromadzonych przez niego danych podmiotom nieuprawnionym i spowodowała ryzyko odpowiedzialności pracodawcy wobec osób, których dane były Urzędzie Gminy na jej stanowisku zgromadzone, usprawiedliwiając jej działanie silnym wzburzeniem i strachem o własne finanse. Uznała, że skoro Radna miała - jak twierdzi - otwartą jedynie prywatną pocztę elektroniczną, miała kontrolę nad komputerem i nie udostępniała danych służbowych, to zainstalowanie programu nie zagrażało interesowi pracodawcy. Nadto pracownik nie powinien ponosić konsekwencji niewłaściwie przygotowanego przez pracodawcę miejsca pracy, bo to pracodawca powinien stosować odpowiednie zabezpieczenia sprzętu komputerowego. Takie wnioski w ocenie Sądu są zbyt daleko idące, naruszają zasady logiki, doświadczenia życiowego i podstawowe zasady korzystania ze służbowych komputerów i Internetu. Brak dostatecznych zabezpieczeń sieci nie zwalnia żadnego pracownika z obowiązku przestrzegania zakazu instalowania jakichkolwiek programów zewnętrznych na służbowym stanowisku pracy. Skutki zainstalowania takiego programu są trudne do przewidzenia, nawet jeżeli w danym momencie nie były otwarte aplikacje z danymi z ewidencji prowadzonej na danym stanowisku pracy. Potencjalna możliwość uzyskania dostępu do danych osobowych zgromadzonych na stanowisku pracy Radnej, a była ona zatrudniona na stanowisku inspektora ds. m.in. działalności gospodarczej, obrony cywilnej, zarzadzania kryzysowego i archiwum, stwarzała po stronie pracodawcy obowiązek zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych organowi nadzorczemu bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 72 godzin po stwierdzeniu naruszenia. Obowiązek ten wynika z art. 33 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych ) ( Dz. U. UE. L. 2016.119.1). Z art. 34 tego Rozporządzenia wynika też obowiązek zawiadomienia osób, jeżeli naruszenie ochrony danych osobowych może powodować wysokie ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Ustawa z dnia 10 maja 2018 r, o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r poz. 1781) przewiduje obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych jeżeli Prezes Urzędu uzna, że mogło dojść do naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych i może też nałożyć na podmiot obowiązany do przestrzegania przepisów karę (art. 90 i 101 ustawy). Wywiązanie się przez Wójta Gminy z obowiązków wynikających z powyższych przepisów nie może być potraktowane przez Radę jako szykanowanie Radnej i celowe nagłaśnianie sprawy (wysłanie zawiadomień do 285 osób). O powyższym zdarzeniu został powiadomiony Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Zostało złożone do Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 267 § 2 Kodeksu karnego. Postępowania te nie zostały jeszcze zakończone. Zarzut, że zwolnienie Radnej jest szykaną za to, że była kontrkandydatką obecnego Wójta w Wyborach Wójta Gminy w 2006 r. nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia jeżeli od tamtego czasu Radna przez cały czas pracowała w Urzędzie Gminy i otrzymywała bardzo dobre i dobre oceny pracy. Samo przekonanie, że rozwiązanie umowy o pracę jest umotywowane politycznie, jeżeli nie wynika z faktów nie daje podstaw do takich twierdzeń. Należy też podkreślić, że co do zasady, okoliczności, które legły u podstaw złożonego przez pracodawcę wypowiedzenia umowy o pracę nie były przez radną kwestionowane, choć umniejszała ona ich znaczenie i skutki. Rada Powiatu podejmując zaskarżoną uchwałę przyjęła, iż podstawą rozwiązania umowy o pracę z radną są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnego. Stanowisko to nie zostało jednak przekonująco uzasadnione i nie znajduje oparcia w faktach. Wskazać należy, że Rada Powiatu doszukując się innych motywów działania pracodawcy, niż podane we wniosku powinna wykazać związek przyczynowo-skutkowy między argumentami radnego, a zdarzeniami, które legły u podstaw wniosku pracodawcy. Brak takiego związku uzasadnia natomiast przyjęcie, że zamiar pracodawcy nie jest związany z wykonywaniem przez radnego mandatu. Rada powiatu podejmując zaskarżoną uchwałę przyjęła wyjaśnienia radnej, w których wskazywała, iż w jej ocenie podstawą rozwiązania umowy o pracę były okoliczności związane ze sprawowaniem mandatu radnego, zaś zdarzenie nie kwalifikowało do zwolnienia w trybie dyscyplinarnym. Organ pominął natomiast te wyjaśnienia radnej, w których nie kwestionowała, iż dopuściła się czynu, który stanowił podstawę złożenia przez pracodawcę oświadczenia o wypowiedzeniu jej umowy o pracę. Rada nie dokonała w niniejszej sprawie rzeczywistej i racjonalnej oceny okoliczności wskazanych przez pracodawcę. W ocenie Sądu akcentowane przez Radę Powiatu przekonanie o braku podstaw do rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 51 § 1 pkt 1 k.p. nie należy do oceny organu, lecz do sądu pracy, który oceni zasadność i skuteczność wypowiedzenia. Podnoszone zaś przez radną okoliczności dotyczące postępowania pracodawcy w stosunku do jej osoby i dyskomfort jaki radna odczuwa z tego powodu mają charakter subiektywny i nie stanowią wystarczającego uzasadnienia, iż rzeczywistą przyczyną rozwiązania stosunku pracy było wykonywanie mandatu radnego. Różnice ideologiczne, odmienne zdania w zakresie rozwiązywania problemów gminy, czy też fakt, iż w 2006 r. radna była kontrkandydatem Wójta w wyborach nie stanowią podstaw do czynienia Wójtowi Gminy Żelechlinek zarzutu o dyskredytowaniu pracownicy jako radnej. Okoliczności w zakresie informowania odpowiednich organów o zajściu przedmiotowego zdarzenia należało zaś do sfery obowiązków pracodawcy.

Zawarta w uzasadnieniu uchwały ocena działań Wójta Gminy Żelechlinek, przedstawiająca go jako pracodawcę działającego niezgodnie z przepisami prawa i dyskredytującego pracowników, nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Rada Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim sformułowała wnioski, które nie wynikają z ustalonych przez nią faktów. Nie wykazała, dlaczego motywy wskazane przez radną, a nie te podane przez Wójta Gminy Żelechlinek, uznała za miarodajne do wydania uchwały o odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radną stosunku pracy i nie udowodniła swoich racji.

W tej sytuacji, odmowa udzielenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną, z argumentami, które nie znajdują potwierdzenia w faktach, niektóre fakty przekręcają a inne przemilczają, nastąpiła z naruszeniem art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 7 i art. 2 Konstytucji, co skutkowało stwierdzeniem nieważność zaskarżonej uchwały.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.

W kwestii kosztów postępowania orzeczono stosownie do art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 780 zł złożył się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi (300 zł), wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 t.j.).

d.cz.