VIII SA/Wa 921/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-26	
Data wpływu	2025-12-30	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Iwona Szymanowicz-Nowak /przewodniczący sprawozdawca/
Justyna Mazur
Marek Wroczyński	
Symbol z opisem	652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych	
Hasła tematyczne	Inne	
Skarżony organ	Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 146; art. 5 pkt 21, art. 8 ust. 6, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 69 ust. 1, art. 82, art. 109; Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j.)
Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 3,art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1, 2 i 3, art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Marek Wroczyński, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Jeromin, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2026 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. D. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w W. z dnia 10 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu oddala skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją z 10 października 2025 r. Nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: organ, Prezes NFZ), działając na podstawie art. 109 ust. 1

i ust. 4, art. 5 pkt 21, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) i art. 69 ust. 1 oraz art. 82 ust. 1 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz.146 z późn. zm., dalej: u.ś.o.z) oraz art. 8 ust. 6 pkt 4 i art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350 z późn. zm., dalej: u.s.o.s.), ustalił, że M. D. (dalej: skarżąca, strona) podlega od dnia 14 grudnia 2016 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność będąca wspólnikiem spółki komandytowej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (Nr KRS [...]).

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że pismem z 20 czerwca 2023 r. znak: [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział

w [...] (dalej: ZUS) wystąpił o wydanie decyzji w zakresie podlegania przez skarżącą obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu od 14 grudnia 2016 r. jako wspólnikowi spółki komandytowej. Jednocześnie ZUS poinformował organ, że:

- zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: KRS) nr [...] od 14 grudnia 2016 r. skarżąca jest wspólnikiem spółki komandytowej [...] Sp. z o.o. Spółka komandytowa;

- z tytułu bycia wspólnikiem spółki [...] Sp. z o. o. Sp. k. skarżąca nie zgłosiła się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego od 14 grudnia 2016 r. oraz nie składała miesięcznych deklaracji rozliczeniowych od grudnia 2016 r.;

- z zapisów na indywidualnym koncie ubezpieczonej w ZUS wynika, że od 15 lutego 2013 r. skarżąca jest zgłoszona do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych

i ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę

w pełnym wymiarze czasu pracy.

Ponadto ZUS poinformował, że 2 czerwca 2023 r. wezwał skarżącą do złożenia brakujących dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych. W odpowiedzi skarżąca dostarczyła do Oddziału ZUS kopię umowy z 31 grudnia 2016 r. sprzedaży udziałów spółki [...] Sp. z o. o. Sp. k. Umowa nie została sporządzona notarialnie i nie została zgłoszona do KRS. ZUS nie prowadził ze skarżącą dalszej korespondencji i nie posiada innych dokumentów, mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Do wniosku ZUS dołączył kserokopię ww. umowy z 31 grudnia 2016 r. sprzedaży udziałów spółki [...] Sp. z o. o. Sp. k.

Rozpatrując przedmiotową kwestię, pismem znak: [...]

z 15 września 2025 r., Prezes NFZ zawiadomił skarżącą, że toczy się postępowanie

w sprawie wydania decyzji dotyczącej podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu od 14 grudnia 2016 r. jako wspólnik spółki komandytowej [...] Spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa oraz że strona ma możliwość zapoznania się z dokumentami i złożenia dodatkowych wyjaśnień, mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Jednocześnie do strony wysłano prośbę

o uzupełnienie materiału dowodowego poprzez dostarczenie kopii potwierdzonej notarialnie umowy z 31 grudnia 2016 r. sprzedaży udziałów spółki.

Skarżąca odebrała korespondencję 18 września 2025 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Jednak do dnia wydania niniejszej decyzji nie złożyła żadnych dodatkowych wyjaśnień ani dowodów w sprawie.

Dalej organ wyjaśnił, że na podstawie danych zawartych w Rejestrze Przedsiębiorców KRS, dostępnym poprzez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości, ustalono, że skarżąca od 14 grudnia 2016 r. jest wspólnikiem spółki komandytowej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (rubryka 7 - dane wspólników, Ip. 2), Nr KRS [...].

Z przekazanej przez ZUS kopii umowy sprzedaży wynikało, że 31 grudnia 2016 r. skarżąca sprzedała R. D. ogół praw komandytariusza w spółce [...] Spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa. Umowa nie jest sporządzona notarialnie i nie została zgłoszona do KRS.

Organ przytoczył treść przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia i wyjaśnił, że w przypadku wspólnika spółki komandytowej należy uznać, że osoba ta podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu,

a w konsekwencji również ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie pozostawania wspólnikiem spółki komandytowej z wyłączeniem okresów zawieszenia działalności spółki. Organ zaznaczył, że spółka komandytowa jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusz) jest ograniczona. Z kolei zgodnie z art. 109 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm., dalej: k.s.h.) spółka komandytowa powstaje w momencie wpisu do rejestru.

Zatem podleganie przez wspólnika takiej spółki obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym należy odnosić do okresu posiadania statusu wspólnika w spółce prowadzącej działalność gospodarczą, niezależnie od rzeczywistego uczestnictwa

w działalności takiej spółki oraz faktycznego włączenia się w prowadzenie jej spraw (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10 lipca 2013 r., sygn. akt III AUa 1796/12, publ. LEX nr 1345533; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt III AUa 1455/14, publ. LEX nr 1711394).

Dalej organ wyjaśnił, że z dokumentacji zgromadzonej w przedmiotowej sprawie wynika, iż skarżąca od 14 grudnia 2016 r. jest wspólnikiem spółki komandytowej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa. Wprawdzie strona przedstawiła umowę, według której 31 grudnia 2016 r. sprzedała ogół praw komandytariusza w ww. spółce R. D., jednak umowa ta nie jest zawarta

w formie aktu notarialnego i jej zawarcie nie znajduje potwierdzenia w KRS.

Mając na względzie powyższe ustalenia, na podstawie przedstawionego materiału dowodowego, tj. dokumentów nadesłanych przez ZUS oraz zapisów w KRS, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa organ uznał, że skarżąca podlega od 14 grudnia 2016 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność będąca wspólnikiem spółki komandytowej [...] Spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (Nr KRS [...]).

Skarżąca w skardze na ww. decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię

i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności:

a) naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 a) i c) w związku z art. 5 pkt 21 u.ś.o.z.

w związku z art. 8 ust. 6 u.s.u.s. w związku z art 10 k.s.h. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że od 14 grudnia 2016 r. skarżąca jest wspólnikiem spółki komandytowej, tj. osobą prowadzącą pozarolniczą działalność w rozumieniu u.s.u.s., co skutkować ma objęciem skarżącej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, podczas gdy skarżąca przedstawiła umowę sprzedaży posiadanego ogółu praw

i obowiązków na rzecz R. M. D. w dniu 31 grudnia 2016 r., a umowa ta

z uwagi na dyspozycję art. 10 k.s.h. wymaga wyłącznie formy pisemnej, nie zaś, jak błędnie stwierdził organ, notarialnej;

b) naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 a) i c) w związku z art. 69 ust 1 i art. 82 ust. 1 u.ś.o.z. w związku z art. 13 pkt 4 u.s.u.s. poprzez błędne przyjęcie, że od 14 grudnia 2016 r. skarżąca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej;

c) naruszenie art. 10 w związku z art. 103 k.s.h. poprzez ich błędną wykładnię

i przyjęcie, że zmiana składu osobowego spółki komandytowej będącej spółką osobową polskiego prawa handlowego, związana z przeniesieniem własności ogółu praw

i obowiązków komandytariusza, wymaga dla swojej skuteczności wpisu do KRS i że wpis ten jest konstytutywny, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów wskazuje, że wpis zmiany składu osobowego wspólników spółki komandytowej jest obowiązkowy, ale jest to wpis deklaratoryjny;

2. naruszenie przepisów postępowania, tj.:

a) art. 7, art. 75, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zaniechanie przeprowadzenia dowodów zmierzających do wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego (w tym w szczególności zaznajomienia się z aktami KRS spółki) oraz oparcie decyzji na niepełnym materiale dowodowym i bez weryfikacji istotnych

w sprawie dokumentów,

b) brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności umowy sprzedaży ogółu praw i obowiązków, z której jednoznacznie wynika, że skarżąca dokonała skutecznego zbycia posiadanego przez nią ogółu praw

i obowiązków, a tym samym przestała być komandytariuszem spółki 31 grudnia 2016 r.,

c) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że skarżąca była wspólnikiem (komandytariuszem) [...] Spółka z o.o. Spółka komandytowa od 14 grudnia 2016 r., podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadzi do wniosków odmiennych, tj., że była wspólnikiem ww. spółki do 31 grudnia 2016 r., kiedy to zbyła posiadany przez nią ogół praw i obowiązków, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia, że podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca działalność - wspólnik spółki komandytowej, co jest nieprawdą z uwagi na zbycie przez nią całego posiadanego ogółu praw i obowiązków zgodnie

z obowiązującymi przepisami.

W konsekwencji podniesionych zarzutów skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i uznanie, że skarżąca była objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym jako wspólnik spółki komandytowej [...] Sp. z o.o. Sp.k. wyłącznie w okresie od 14 grudnia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r., ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Strona wniosła również o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania oraz dopuszczenie dowodu z następujących dokumentów: - umowy zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce [...] Spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z 31 grudnia 2016 r. na potwierdzenie faktu, że z tym dniem skarżąca przestała być wspólnikiem tej spółki i tym samym nie mogła być objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym jako wspólnik spółki komandytowej po tej dacie, - umowy spółki [...] Sp. z o.o. Sp.k. na potwierdzenie faktu braku przeciwności do przeniesienia ogółu praw i obowiązków

w spółce, braku obowiązku uzyskania zgody w tym zakresie, spełnienia wszelkich wymogów dotyczących przekazania ogółu praw i obowiązków;

W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że spółka komandytowa jest spółką osobową i do przeniesienia ogółu praw i obowiązków przez skarżącą na rzecz osoby trzeciej nie była wymagana żadna szczególna forma, a już na pewno nie forma aktu notarialnego. Podkreśliła, że umowa spółki, w której była wspólnikiem, nie zastrzegała w swojej treści szczególnej formy przeniesienia ogółu praw i obowiązków.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy, czy nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji lub z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 1, 2 i 3 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Po dokonaniu oceny legalności zaskarżonej decyzji według wskazanych wyżej reguł Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak

i zastosowanie do jego oceny przepisów prawa.

W niniejszej sprawie Prezes NFZ wydał zaskarżoną decyzję na wniosek ZUS, działając na podstawie art. 109 ust. 1 i ust. 4 u.ś.o.z. Z treści przywołanego przepisu wynika, że Prezes Funduszu rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego, do których zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń (ust. 1), w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia ich wniesienia, wydając decyzję wraz z uzasadnieniem (ust. 4). Wniosek

o rozpatrzenie sprawy, o której mowa w art. 109 ust. 1 u.ś.o.z., może zgłosić (tak jak

w przedmiotowej sprawie) ZUS (art. 109 ust. 3 u.ś.o.z.). W zakresie kompetencji Prezesa NFZ leży zatem jedynie ustalenie, czy skarżąca jest objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu pozostawania wspólnikiem spółki komandytowej

i od jakiej daty.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.ś.o.z. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą lub osobami z nimi współpracującymi,

z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U.2021.162 ze zm.) lub przepisów o ubezpieczeniach społecznych lub ubezpieczeniu społecznym rolników. W myśl art. 69 ust. 1 u.ś.o.z. obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób prowadzących działalność pozarolniczą powstaje

i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym.

Natomiast w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu, do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa

w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie (art. 82 ust. 1 u.ś.o.z.). Wśród rodzajów działalności wskazanych w art. 82 ust. 5 pkt 3 tej ustawy wymieniono działalność gospodarczą prowadzoną w formie spółki komandytowej.

Z kolei według art. 5 pkt 21 u.ś.o.z. osoba prowadząca działalność pozarolniczą to osoba, o której mowa w art. 8 ust. 6 u.s.u.s. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 pkt 4 u.s.u.s. za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się m. in. wspólnika spółki komandytowej.

Na wstępie należy podkreślić, że obowiązek ubezpieczenia społecznego wspólnika spółki komandytowej, jako osoby prowadzącej działalność pozarolniczą, wynika z przepisów prawa i nie jest uzależniony od woli ubezpieczonego lub organu. Co istotne, wspólnik spółki prawa handlowego objęty jest obowiązkiem ubezpieczenia społecznego (w tym zdrowotnego) bez względu na fakt prowadzenia działalności gospodarczej; obowiązek ten powiązany jest jedynie z posiadaniem przez niego statusu wspólnika spółki, trwa od dnia uzyskania tego statusu do dnia jego utraty oraz jest niezależny od prowadzenia działalności gospodarczej i osiągania przychodów.

Prawnie doniosła okoliczność prowadzenia pozarolniczej działalności związana jest wyłącznie z posiadaniem określonego statusu prawnego, tj. pozycji wspólnika

w spółce (por. wyrok SN z 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt II UK 227/12, publ. OSNP 2014/7/103). Innymi słowy, z perspektywy art. 8 ust. 6 pkt 4 u.s.u.s. podstawowe znaczenie ma uzyskanie statusu wspólnika spółki. Obowiązek ubezpieczeniowy ustawodawca powiązał bowiem z określoną normatywnie sytuacją wspólnika (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 25 września 2014 r., sygn. akt SK 4/12, publ. OTK-A 2014/8/95).

Zatem – jak stwierdził w orzecznictwie SN oraz sądy apelacyjne - podleganie przez wspólnika spółki prawa handlowego (w tym spółki komandytowej) obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym w okresie od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności pozarolniczej do dnia zaprzestania jej wykonywania - należy odnosić do okresu posiadania statusu wspólnika w spółce prowadzącej działalność gospodarczą, niezależnie od rzeczywistego uczestnictwa w działalności takiej spółki oraz faktycznego włączania się w prowadzenie jej spraw (por. wyroki Sądu Najwyższego z: 7 grudnia 2012 r., sygn. akt II UK 121/12, publ. Lex nr 1400086; 3 lutego 2011 r., sygn. akt II UK 271/10, publ. Lex nr 817528, wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt III AUa 1455/14, publ. Lex nr 1711394). Zatem obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wynika wyłącznie z członkostwa w spółce komandytowej, o rozpoczyna się już od momentu wpisu do KRS. Bez znaczenia pozostaje kwestia daty rozpoczęcia faktycznego wykonywania czynności na rzecz spółki (por. również wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10 lipca 2013 r., sygn. akt III AUa 1796/12, publ. Lex nr 1345533).

Okolicznością bezsporną w przedmiotowej sprawie jest zawarcie umowy spółki pod nazwą: [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa

z dniem 5 grudnia 2016 r. (dowód z tego dokumentu Sąd przeprowadził na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a.). Wprawdzie została ona zawarta bez wymaganej formy aktu notarialnego, przewidzianej w art. 106 k.s.h., jednak 14 grudnia 2016 r. dokonano rejestracji tej spółki w KRS (Nr KRS [...]), a zatem zgodnie z art. 109 k.s.h. od tej daty należy liczyć jej powstanie. Z umowy spółki wynika, że skarżąca jest jej wspólnikiem - komandytariuszem, a R. D. drugim wspólnikiem - komplementariuszem. W § 13 umowy przewidziano, że przeniesienie ogółu praw

i obowiązków na inną osobę nie wymaga pisemnej zgody wszystkich pozostałych wspólników.

Natomiast okolicznością sporną w przedmiotowej sprawie jest to, czy skarżąca

w przyjętym przez organ okresie od 14 grudnia 2016 r. była wspólnikiem przedmiotowej spółki komandytowej, w sytuacji kiedy z pisemnej umowy sprzedaży z 31 grudnia 2016 r. wynika, że przysługujący jej ogół praw komandytariusza sprzedała R. D.. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego skarżąca przekazała organowi ww. umowę sprzedaży ogółu praw komandytariusza (nie sprzedaży ogółu praw

i obowiązków), której sporządzenie w formie pisemnej - wbrew twierdzeniom organu - zgodnie z art. 10 k.s.h. jest dopuszczalne, jednak jej treść nie znalazła potwierdzenia

w KRS. Skarżąca została wykreślona z rejestru dopiero 21 września 2023 r. Natomiast R. D., który był stroną umowy sprzedaży ogółu praw komandytariusza, został ujawniony w rejestrze dopiero 6 maja 2025 r., a zatem blisko 11 lat od daty zawarcia umowy sprzedaży praw. Co ważne, w międzyczasie został wpisany inny wspólnik, tj. R. M., co według organu jak i Sądu świadczy o tym, że zmiany w rejestrze były dokonywane.

Podkreślić należy, że w związku z powstałymi nieścisłościami wynikającymi

z treści przekazanej umowy oraz wpisów do KRS, organ w toku prowadzonego postępowania administracyjnego pismem z 15 września 2025 r. zwrócił się do skarżącej z prośbą o dostarczenie kopii umowy z 31 grudnia 2016 r. potwierdzonej notarialnie. Skarżąca odebrała korespondencję 18 września 2025 r., jednak do dnia wydania decyzji przez organ nie złożyła żadnych dodatkowych wyjaśnień ani dowodów

w sprawie. Nie można było zatem ustalić, czy w niniejszej sprawie rzeczywiście zostały zachowane wyżej omówione warunki pozwalające na uznanie, że skarżąca z dniem 31 grudnia 2016 r. przestała być wspólnikiem w spółce [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa. Prawidłowo zatem Prezes NFZ wydał orzeczenie na podstawie dostępnego materiału dowodowego. Nie można czynić organowi administracji zarzutu, że przy bierności strony postępowania wydał orzeczenie w oparciu o dostępny materiał dowodowy, w tym informacje zawarte w KRS. W ocenie Sądu organ w przedmiotowej sprawie sprostał wymogom należytego przeprowadzenia postępowania dowodowego.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2025 r. poz. 869, dalej: ustawa o KRS) domniemywa się, że dane wpisane do KRS są prawdziwe. Przepis ten zawiera domniemanie prawne wzruszalne. Oznacza to, że osoba trzecia powołująca się na dane wynikające z rejestru nie musi wykazywać ich prawdziwości. Zatem ciężar dowodu, wobec zastosowania przedmiotowego domniemania, spoczywa na osobach, które kwestionują prawdziwość danych. Osoby te muszą wykazać, że stan w rejestrze jest nieprawdziwy, czego skarżąca w okolicznościach tej sprawy nie uczyniła.

Jak już wyżej wskazano, strona została wykreślona z KRS dopiero 21 września 2023 r. Nie można więc uznać na podstawie jedynie kopii umowy sprzedaży, że

z dniem 31 grudnia 2016 r. skarżąca skutecznie przeniosła ogół swoich praw

i obowiązków na innego wspólnika. W takiej postaci dowód ten nie jest wiarygodny. Dlatego organ prawidłowo ocenił przedmiotowy stan faktyczny na podstawie wpisów zawartych w KRS. Na treść zaskarżonej decyzji nie ma zatem wpływu nieprawidłowe przyjęcie przez organ, że zmiana składu osobowego spółki komandytowej wymaga dla swojej skuteczności wpisu do KRS (w tym wypadku wpis ma charakter jedynie deklaratoryjny).

Reasumując, w ocenie Sądu, organ prawidłowo ustalił, zarówno fakt objęcia skarżącej obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności, jak również okres podlegania temu ubezpieczeniu (datę początkową, zgodnie z wnioskiem ZUS). Tym samym zarzuty skargi naruszenia prawa materialnego oraz procesowego nie zasługują na uwzględnienie. Sąd z urzędu również nie dopatrzył się uchybień skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji. Dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.