Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przy rozpoznaniu wniosku o cofnięcie pełnomocnictwa postanawia: odrzucić skargę.

E. M. w piśmie z 17 maja 2025 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przy rozpoznaniu wniosku o cofnięcie pełnomocnictwa.

Skarżący wyjaśnił, że w dniu 10 marca 2025 r. złożył do ZUS – oddział Biłgoraj wniosek o wycofanie pełnomocnictwa osobie do jego konta ZUS PUE. Pomimo upływu ponad 60-ciu dni skarżący nie otrzymał żadnej odpowiedzi od organu na złożony wniosek.

W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych przedstawił sekwencję zdarzeń następujących po złożeniu wniosku skarżącego. Z zaprezentowanej przez organ relacji wynika, że wniosek skarżącego o cofnięcie pełnomocnictwa ustanowionego A. K. wpłynęło do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 marca 2025 r. o godz. 14.56, a już w dniu 11 marca 2025 r. o godz. 8.47 pracownik Zakładu rozpatrzyła wniosek E. M. o odwołanie pełnomocnictwa, co skutkowało odnotowaniem zdarzenia w rejestrze pełnomocnictw prowadzonym przez ZUS.

W konsekwencji Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest do dokonania oceny jej dopuszczalności, w szczególności do dokonania oceny czy z uwagi na przedmiot skargi sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn., Dz. U. z 2024 r., poz. 1264) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zakres kognicji tych sądów został określony przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).

Sąd stwierdził, że odwołanie pełnomocnictwa i bezczynność przy rozpoznaniu wniosku w tym przedmiocie nie należy do kategorii spraw pozostających w kognicji sądów administracyjnych. Rozpoznanie wniosku o odwołanie pełnomocnictwa udzielonego przed organem administracji nie następuje w drodze decyzji, ani postanowienia, które podlega zaskarżeniu. Odwołanie pełnomocnictwa, na wniosek strony, która uprzednio je udzieliła stanowi wyłącznie czynność techniczną, która podlega odnotowaniu w odpowiednich rejestrach i systemach teleinformatycznych organu. Skarga na bezczynność organu w tym przedmiocie nie podlega więc rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.