Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy nakazu wstrzymania użytkowania obiektu oraz nakazu przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów p o s t a n a w i a odmówić B. F. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika M. K.

B. F. wraz ze skarżącym podpisała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy nakazu wstrzymania użytkowania obiektu oraz nakazu przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów

Następnie zarządzeniem z dnia 25 listopada 2008 r. B. F. została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi z dnia 27 października 2008 r. przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).

W odpowiedzi na wezwanie B. F. pismem z dnia 3 grudnia 2008 r. oświadczyła, że jest sąsiadką M. K .

Zgodnie z art. 35 § 1 ww. ustawy pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Tymczasem, jak wynika z pisma B. F. z dnia 3 grudnia 2008 r. jest ona sąsiadką M. K , zatem nie należy do grona osób wymienionych w powołanym przepisie i nie może być pełnomocnikiem skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Z powyższych względów, na podstawie art. 35 § 1 cyt. ustawy, należało orzec jak w postanowieniu.