Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 454/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 30 grudnia 2022 r. nr SOV.621.1.11.2022 w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z 8 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 454/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę G. M. (dalej jako skarżąca) na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 30 grudnia 2022 r. nr SOV.621.1.11.2022 w przedmiocie wymeldowania.

Sąd I instancji mając na uwadze treść art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako P.p.s.a.) odrzucił skargę skarżącej bowiem pomimo skutecznego wezwania przez Sąd nie uzupełniła ona w terminie do tego przewidzianym braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Doręczenie wezwania Sądu do uiszczenia wpisu oraz wezwania do usunięcia braków formalnych skargi (wskazanie nr PESEL, nadesłanie stosownego pełnomocnictwa) nastąpiło do rąk upoważnionego pracownika jej pełnomocnika w dniu 4 kwietnia 2023 r. a zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał 11 kwietnia 2023 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo oraz podał numer PESEL, nie uiścił jednak wymaganego wpisu sądowego.

Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuca naruszenie przepisów postępowania tj. art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w sytuacji gdy Sąd nie wezwał skarżącej do wniesienia opłaty od skargi.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej wskazuje, że wezwanie w sprawie braków formalnych skargi dotyczyło jedynie uzupełnienia numeru PESEL skarżącej oraz pełnomocnictwa. Nie zawierało w swej treści wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie z otrzymanym wezwaniem pełnomocnik uzupełnił braki formalne skargi tj. nr PESEL i pełnomocnictwo. Pełnomocnik twierdzi, że otrzymał jedynie wskazane wezwanie i odpis złożonej przez organ odpowiedzi na skargę. Do przesłanych dokumentów nie było dołączone zarządzenie przewodniczącego o uzupełnienie wpisu sądowego – nie było żadnego dokumentu wzywającego do uiszczenia brakującej opłaty. O istnieniu zarządzenia pełnomocnik dowiedział się podczas rozmowy telefonicznej z Wydziałem Sądu.

Pełnomocnik kwestionuje też zawartość wezwania do zapłaty powołując się na argumentację, z której wynika, że wezwanie o wpis powinno zawierać poza podaniem podstawy prawnej wskazanie całej wysokości wymaganego wpisu. Niewskazanie tej wysokości czyni wezwanie bezskutecznym. Niezastosowanie się do niego lub nieprawidłowe wykonanie nie powoduje dla strony ujemnych skutków procesowych w postaci pozostawienia pisma bez rozpoznania lub odrzucenia objętego pismem środka prawnego.

Mając na uwadze wskazane okoliczności pełnomocnik twierdzi, ze skarżąca wykonała wezwanie przewodniczącego Wydziału w zakresie w jakim zostało sprecyzowane. Skoro nie otrzymał zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, to nie zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi określone w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest opłacenie pisma procesowego jeżeli tego wymaga ustawa. Wymóg opłaty wpisu od skargi określa art. 230 § 1 P.p.s.a., stwierdzając, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W § 2 tego przepisu precyzuje się, które pisma sądowe wszczynają postępowanie przed sądem administracyjnym. Jest m.in. skarga.

Z kolei art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Zatem wymogiem skargi jest jej opłacenie. Kiedy strona nie uiści wpisu od skargi Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 220 § 1 zd. 2 P.p.s.a. wzywa wnoszącego skargę do jej opłacenia pod rygorem jej odrzucenia z art. 220 § 3 P.p.s.a.

W związku z powyższym skoro skarga nie została opłacona, to Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. zobligowany był wezwać skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podobnie właściwym zachowaniem było skierowanie wezwania do podania nr PESEL skarżącej i nadesłania pełnomocnictwa stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. i art. 46 § 3 P.p.s.a. Nieuzupełnienie ww. braków w przewidzianym w wezwaniu terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie odpowiednio na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Argumentacja zażalenia opiera się na tym, że zdaniem pełnomocnika skarżącej, Sąd nie doręczył mu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zatem nie określił jednoznacznie wysokości należnego wpisu i niezasadne jest twierdzenie Sądu, że wezwanie zostało skutecznie doręczone i był on nim związany.

Przeczą jednak temu akta sprawy, z których wynika, że do pełnomocnika skarżącej poza wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi (PESEL, pełnomocnictwo) zostało także skierowane wezwanie do uiszczenia wpisu, czego potwierdzeniem jest dowód doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwania do uiszczenia wpisu. Z informacji umieszczonych przez Sąd na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. 18 akt wynika, że upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika skarżącej doręczono nie tylko wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i odpis odpowiedzi na skargę lecz także stosowne wezwanie dotyczące wpisu, to jest zarządzenie Przewodniczącego z dnia 28 marca 2023 r.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z § 33 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1177) wezwanie do uiszczenia wpisu należy połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi. Łączne doręczanie jedną przesyłką wezwań o wpis oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, jest praktyką powszechnie stosowaną w sądach administracyjnych. Z akt sprawy wynika, że odbiór tych wezwań został poświadczony w dniu 4 kwietnia 2023 r. przez upoważnionego pracownika pełnomocnika skarżącej. Do zażalenia pełnomocnik nie dołączył żadnych dokumentów na potwierdzenie swoich twierdzeń o niekompletności przesyłki sądowej. Pełnomocnik powołuje się jedynie na fakt pozyskania informacji o wezwaniu do uiszczenia wpisu podczas rozmowy z Wydziałem Sądu. Nie wiadomo jednak kiedy rozmawiał z sekretariatem Wydziału i czy mając tę wiedzę próbował uzupełnić brakujący wpis jeszcze przed upływem terminu.

Oczywiście mogą zaistnieć sytuacje kiedy przesyłka sądowa jest niekompletna ale należy to wykazać np. przedstawiając rzeczywiście otrzymane pisma z sądu wraz z kopertą. W załączeniu do zażalenia pełnomocnik na potwierdzenie swojego stanowiska nie przedstawił żadnego dokumentu. Nie wskazał też na faktyczną zawartość przesyłki otrzymanej z Sądu. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia aby pełnomocnikowi skarżącej nie doręczono także wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W tym zakresie argumentacja zażalenia opiera się na twierdzeniach pełnomocnika skarżącej i jego wskazaniach, w sytuacji gdy z akt sądowych wynika, że Sąd podjął działania mające na celu doręczenie pełnomocnikowi skarżącej także wezwania do uiszczenia wpisu. Dlatego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że pomimo wezwania pełnomocnik skarżącej nie uiścił wpisu sądowego.

Okoliczność, że pełnomocnik uzupełnił braki formalne, o które wzywał Sąd a nie uiścił wpisu sądowego nie świadczy o tym, że wezwania do uiszczenia wpisu nie było w kierowanej do niego korespondencji z Sądu. Mogło się zdarzyć, że wezwanie do wpisu było w przesyłce ale z niewyjaśnionych powodów nie zostało wykonane w terminie. Mogło też ulec zagubieniu.

Z uwagi na liczne prawdopodobne zdarzenia, które mogły doprowadzić do nie poinformowania pełnomocnika o konieczności uiszczenia wpisu od skargi zasadnym jest przyjęcie, że potwierdzeniem zawartości przesyłki sadowej jest opis przesyłki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Opis zawartości przesyłki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korzysta z domniemania prawdziwości bowiem potwierdzenie to jest dokumentem urzędowym.

Wobec braku przedstawienia okoliczności podważających to domniemanie Sąd za podstawę swych twierdzeń przyjął zapisy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wynika z nich jednoznacznie, że przesyłka sądowa odebrana przez pełnomocnika 4 kwietnia 2023 r. wezwanie do uiszczenia wpisu zawierała.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny podziela w pełni stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Słusznie Sąd ten uznał, że brak fiskalny skargi nie został uzupełniony w przewidzianym do tego terminie i na tej podstawie odrzucił skargę stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.