drukuj    zapisz    Powrót do listy

6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska, Odrzucenie skargi, Inspektor Ochrony Środowiska, Oddalono zażalenie, III OZ 587/22 - Postanowienie NSA z 2022-10-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III OZ 587/22 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2022-10-04 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Korzeniowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 998/22 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2022-07-14
Skarżony organ
Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329 art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lipca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 998/22 o odrzuceniu skargi M. B. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 24 marca 2022 r. nr DP-420/1540 A/2021/ask w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 14 lipca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 998/22, odrzucił skargę M. B. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 24 marca 2022 r., nr DP-420/1540 A/2021/ask, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr 29/I/2021 Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 4 października 2021 r., nr DID.7060.1.18.2021.MMT, o odmowie umorzenia administracyjnej kary pieniężnej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 9 czerwca 2022 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego. Wezwanie te zostało doręczone 29 czerwca 2022 r., jednak skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od wniesionej skargi w terminie, co było podstawą odrzucenia skargi w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a.").

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że skarżący w dniu 30 czerwca 2022 r. dokonał wpisu sądowego za pośrednictwem przelewu bankowego na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednakże w wyniku pomyłki w tytule wpłaty wpisano sygnaturę sprawy IV SA/Wa 997/22 zamiast IV SA/Wa 998/22. Zdaniem skarżącego pomyłka ta była łatwa do stwierdzenia przez sąd albowiem skarżący nie jest stroną postępowania w sprawie o sygn. IV SA/Wa 997/22. W ocenie skarżącego sąd winien zwrócić się do niego o wyjaśnienie pomyłki i przeksięgować opłatę do niniejszej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonej przez stronę skargi. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy p.p.s.a. i wynikają one z przedmiotowo-podmiotowego zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucji prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).

W niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powyższej ustawy, ani nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu.

Z akt sprawy wynika, że skarżący zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2022 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 29 czerwca 2022 r. Skarżący nie skorzystał z możliwości zaskarżenia zarządzenia i stało się ono prawomocne. W wyznaczonym terminie nie uiszczono żądanej zarządzeniem kwoty w wysokości 100 złotych.

Okoliczność omyłkowego – w ocenie skarżącego – uiszczenia wpisu do sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 997/22 zamiast do sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 998/22 nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Podnieść należy, że skarżący jest stroną postępowania zarówno w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 997/22, jak i w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 998/22. W obu tych sprawach skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi po 100 złotych. Skarżący uiścił jeden wpis, który opatrzony jest sygnaturą IV SA/Wa 997/22. W rejestrze opłat sądowych znajduje się tylko jeden wpis oznaczony sygnaturą IV SA/Wa 997/22. Jednocześnie nie ma wpisu zarejestrowanego do sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 998/22. W związku z powyższym nie zaszły okoliczności pozwalające uznać, że uiszczona przez skarżącego opłata w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 997/22 dotyczyła w rzeczywistości sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 998/22.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż w wyznaczonym terminie nie uiszczono żądanej kwoty w wysokości 100 złotych. Tym samym Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt