H. K., reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazane powyżej postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w którym organ utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], którym stwierdzono podstawę do uznania części zarzutów w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w tym czasie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo.
W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, zwana dalej ustawa nowelizującą), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą ma zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy nowelizującej).
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wraz z wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga datowana jest na dzień 19 kwietnia 2016 r. Wpłynęła do organu dnia 21 kwietnia 2016 r., a organ przekazał ją zgodnie z procedurą tutejszemu Sądowi. Tym samym zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. już w znowelizowanym brzmieniu.
Zaskarżone postanowienie dotyczy rozpatrzenia zażalenia na stanowisko Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odnośnie zarzutów zgłoszonych przez stronę skarżącą w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Tytuł ten został wystawiony przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa działającego z upoważnienia Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, będącego wierzycielem strony skarżącej i jej męża z uwagi na brak spłaty nienależnie pobranych płatności. Z tego względu skarga na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten nakłada na Sąd obowiązek odrzucenia skargi jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
