Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2022 r. sprawy ze skargi E. P., R. P. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w K. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę.

Wnioskiem z 10 marca 2022 r. kierowanym do Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w K. (dalej: "organ") E. P. i R. P. (dalej: "wnioskodawcy", "strona", "skarżący"), działając na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 3, art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018r., poz. 1330; dalej: "u.d.i.p."), wnieśli o udostępnienie informacji publicznej, tj.:

1. W jakich dniach w okresie od 1.05.2021r. do 31.06.2021r. dyżur pełnił lekarz, który odbierał poród urodzonej dnia [...]r. dziewczynki córki E. P.?

2. Jaki okres czasu może trwać dyżur lekarza?

3. Którą dobę na dyżurze pełnił lekarz, który odbierał poród urodzonej dnia [...]. dziewczynki córki E. P.?

4. Ile "cesarskich cięć" zalecił/przeprowadził lekarz, który odbierał poród urodzonej dnia [...]r. dziewczynki córki E. P. w okresie od 1.01.2021r. do 31.06.2021r.?

5. Ile było porodów przy których złamano/zwichnięto obojczyk lub bark SPZZOZ w K. w okresie od 1.01.2021r. do 31.12.2021r.?

6. Ile było porodów z rozpoznaniem u dzieci zamartwicy urodzeniowej w SPZZOZ w K. w okresie od 1.01.2021r. do 31.12.2021r.?

7. Ile było zgonów dzieci podczas porodów w okresie w SPZZOZ w K. od 1.01.2021r. do 31.12.2021r.?

Zgodnie z żądaniem wnioskodawcy udostępniona informacja miała zostać przesłana w formie pisemnej – tabelarycznej.

Uzasadniając przedmiotowy wniosek strony wskazały, iż powodem jego złożenia jest fakt doznania podczas porodu uszczerbku na zdrowiu ich dziecka.

W odpowiedzi na powyższy wniosek organ, pismem z dnia 17 marca 2022r., udzielił stronom odpowiedzi na zapytania zawarte w punktach 2, 5, 6 i 7. Odnosząc się zaś do zapytań zawartych w punktach 1, 3, i 4 odmówił udzielenia informacji w żądanym zakresie. Poinformował wnioskodawców, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje prawo do uzyskania informacji publicznej, w tym prawo do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem organu, treść wniosku nie pozwala na kategoryczne stwierdzenie, że pozyskanie informacji jest szczególnie istotne z punktu widzenie publicznego.

Pismem z dnia 5 maja 2022 r. skarżący wnieśli skargę na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w K. przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Autorzy skargi zarzucili brak udzielenia odpowiedzi na niektóre pytania wniosku z 10 marca 2022r. Jednocześnie wnieśli skargę na działalności szpitala oraz oddziału ginekologiczno-położniczego w sprawie jakości oferowanych świadczeń. Wobec powyższego wnieśli o przeprowadzenie czynności wyjaśniających i kontrolnych oraz udzielenie im informacji w formie pisemnej w zakresie podjętych działań mających na celu wyjaśnienie zaistniałego zdarzenia oraz uniknięcia podobnych sytuacji w przyszłości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w sprawie bezczynności Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w K. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej z uwagi na wydanie decyzji w zakresie wnioskowanym przez skarżących. W przypadku zaś stwierdzenia przez Sąd braku podstaw do wydania wskazanego rozstrzygnięcia, wniósł o oddalenie skargi.

Organ zauważył m.in., że pomimo wątpliwości interpretacyjnych odnoszących się do wniosku skarżących o udostępnienie informacji publicznej, w dniu 29 czerwca 2022 r. została wydana decyzja administracyjna w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Zdaniem organu, fakt wydania przez organ rozstrzygnięcia we właściwej formie czyni, w jego ocenie, bezprzedmiotowym dalsze procedowanie niniejszej sprawy. Niezależnie od powyższego organ wskazał także, iż w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżących udzielił wnioskodawcom informacji w zakresie ujętym w pkt 2, 5, 6 i 7 tj. odnośnie czasu pracy, dyżuru lekarza. Jednocześnie Organ odmówił udzielenia informacji w przedmiocie zagadnień z pkt 1, 3 i 4 wniosku tzn. w zakresie - w jakich dniach pełnił dyżur lekarz, którą dobę pełnił lekarz dyżur, ile przeprowadził cesarskich cięć - z uwagi fakt, iż - w ocenie organu - stanowi ona informację publiczną przetworzoną, której udostępnienie jest warunkowane koniecznością wykazania przez wnioskodawcę istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Organ w odpowiedzi na wniosek poinformował wnioskodawców o niemożności zakwalifikowania ich żądania w zakresie pkt 1, 3 i 4 jako szczególnie istotnego z punktu widzenia interesu publicznego. Jednocześnie organ zauważył, iż wnioskodawcy, zarówno w złożonym wniosku, jak też po doręczeniu im pisma z dnia 17 marca 2022 r., rzeczonego interesu nie wykazali.

Zdaniem organu, zaniechanie przez wnioskodawców ustosunkowania się do stanowiska sformułowanego w treści pisma organu odnośnie nie wykazania by ich żądanie było szczególnie uzasadnione z punktu widzenia interesu publicznego nie pozwala na stwierdzenie, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie zgłoszonego żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że art. 21 u.d.i.p. stanowi, iż do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a."). Powyższy przepis, odsyłając do stosowania przepisów p.p.s.a., określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych do rozpatrywania skarg nie tylko na decyzje odmawiające udostępnienia informacji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ale i bezczynność podmiotu obowiązanego do jej udostępnienia (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym kontekście podkreślenia wymaga, że w przedmiocie udostępniania informacji publicznej bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy wniosek dotyczy dostępu do informacji będącej informacją publiczną, a organ ani nie udziela tej informacji wnioskodawcy, ani nie informuje o innym sposobie otrzymania danej informacji, ani nie informuje o braku posiadania wnioskowanej informacji publicznej, ani też nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji (ewentualnie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania, decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o wysokości opłat za udzielenie takiej informacji) albo decyzji umarzającej postępowanie. Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął jednej z ww. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określona informacja publiczna nie została przekazana wnioskodawcy. Skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt l OSK 601/05, LEX nr 236545). Dla skuteczności wniesienia takiej skargi nie wymaga się jej poprzedzenia środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 p.p.s.a., ponieważ – zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. – przepisy k.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym przepisy k.p.a. nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym do czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednocześnie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 119 p.p.s.a. niniejsza sprawa należy do kategorii spraw, które mogą zostać rozpoznane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym, natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1-4a. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu bądź podjęcia określonej czynności. Jak już wspomniano pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej na gruncie u.d.i.p. oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p., stosownych czynności. Decyzja o odmowie udostępnienia informacji jest przewidziana dla sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej, określonych w art. 5 u.d.i.p. Nie ma natomiast podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji w sytuacji, gdy organ żądanych informacji nie posiada. O tym fakcie organ winien jednak powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę – gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Nie ma również podstaw do wydania decyzji odmownej w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, która nie stanowi informacji publicznej. Wówczas organ winien pisemnie zawiadomić wnoszącego, że żądane dane nie posiadają charakteru publicznego i jako takie nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym ustawy. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w K. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej charakter informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (kwestia ta nie budzi między stronami sporu). Sąd odstępuje zatem od dalszych rozważań w tym aspekcie, stwierdzając, że zakres podmiotowy u.d.i.p. jest w rozpatrywanej sprawie spełniony. Istota sporu w rozstrzyganej sprawie dotyczy natomiast kwestii, czy organ pozostaje, jak twierdzą skarżący, w bezczynności w załatwieniu wniosku z dnia 10 marca 2022r.

Dokonując takiej oceny, Sąd w pierwszej kolejności zauważa, że organ pismem z dnia 17 marca 2022 r. udzielił odpowiedzi na ww. wniosek skarżących. Otóż przekazał wnioskodawcom informacje w zakresie zapytań zawartych w punktach 2, 5, 6 i 7 tj. odnośnie czasu trwania dyżuru lekarza, ilości porodów w okresie od 1.01.2021 do 31.12.2021r., w trakcie których złamano/zwichnięto obojczyk lub bark oraz w trakcie których rozpoznano zamartwice urodzeniową, jak i ilości zgonów dzieci. Jednocześnie organ odmówił udzielenia informacji w przedmiocie zagadnień zawartych w punktach 1, 3 i 4 wniosku tj. dotyczących wskazania dni, w których pełnił dyżur lekarz odbierający poród córki skarżących, jak i wskazania którą dobę na dyżurze pełnił ww. lekarz oraz ile przeprowadził cesarskich cięć - z uwagi fakt, iż stanowi ona informację publiczną przetworzoną, której udostępnienie jest warunkowane koniecznością wykazania przez wnioskodawcę istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Sąd zauważa także, iż oprócz wskazanego powyżej pisma z 17 marca 2022r., organ, działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., wydał w dniu 29 czerwca 2022r. decyzję nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej.

Z przedstawionej chronologii zdarzeń wynika zatem, że organ – wbrew twierdzeniu skargi – załatwił wniosek skarżących z dnia 10 marca 2022r., poprzez udzielenie wnioskowanej w punktach 2, 5, 6 i 7 informacji oraz wydanie, w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzji z dnia 29 czerwca 2022r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej wnioskowanej w punktach 1, 3 i 4 wniosku, co nastąpiło przed rozpoznaniem przez Sąd wniesionej skargi na bezczynność.

Dlatego też, w ocenie Sądu, zarzut bezczynności organu w załatwieniu wniosku skarżących jest bezpodstawny, gdyż do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie organ rozpoznał przedmiotowy wniosek skarżących.

Jak już bowiem wskazano wcześniej, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2011, s. 109).

Powyższej konstatacji, w ocenie Sądu, nie zmienia okoliczność, że organ początkowo błędnie odmówił udzielenia informacji w przedmiocie zagadnień z pkt 1, 3 i 4 wniosku w piśmie z 17 marca 2022r., co sanował wydając decyzję w tym zakresie. Należy zauważyć, iż skoro celem skargi na bezczynność jest przede wszystkim doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, to w przypadku merytorycznego załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym taki stan już nie istnieje. Z powyższych względów, Sąd uznał skargę na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w K. za niezasadną.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.