Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 stycznia 2025 r. sygn. akt II SA/Bk 776/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. A. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 listopada 2024 r. nr WOP.7721.121.2024.BŁ w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2025 r. sygn. akt II SA/Bk 776/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 listopada 2024 r. w przedmiocie wykonania robót budowlanych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że argumentacja Z. A. (dalej "skarżąca") nawiązująca do finansowych aspektów wykonania zaskarżonej decyzji nie została wsparta przedstawieniem jakichkolwiek dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację majątkową w kontekście konkretnych kosztów finansowych związanych z wykonaniem decyzji. Uniemożliwia to rzetelną oceną, czy nakazane działanie istotnie wyrządzi stronie znaczną szkodę lub czy powstaną trudne do odwrócenia skutki. Istotniejsze znaczenie ma jednak fakt z jakim charakterem decyzji mamy do czynienia i co jest przedmiotem nałożonego obowiązku. Organy nadzoru budowlanego nakazały skarżącej i uczestniczce postępowania wykonanie dostępu do komina na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725, dalej: p.b.), bowiem obecnie obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu i zdrowiu osób w nim zamieszkujących. Celem decyzji wydawanych na podstawie art. 66 p.b. jest m.in. utrzymanie obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, niezagrażającym życiu i zdrowiu ludzi, jak i bezpieczeństwu mienia. W niniejszej sprawie odmawiając wstrzymania wykonania decyzji sąd ma zatem przede wszystkim na uwadze następstwa niewykonania decyzji nie tylko dla skarżącej ale wszystkich mieszkańców nieruchomości.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W złożonym zażaleniu strona podniosła zarzuty naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez błędną odmowę wstrzymania wykonania decyzji nakazującej wykonanie robót budowlanych i poczynienie wadliwych ustaleń w oderwaniu od całości informacji zawartych w aktach sprawy, uznając, że:

- skarżąca nie uprawdopodobniła finansowych konsekwencji wykonania decyzji w kontekście spełnienia przesłanek w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy z akt sprawy wynika że została zamontowana pompa ciepła, w związku z czym konieczne było ocieplenie poddasza, co uprawdopodabnia wystąpienie znacznych negatywnych konsekwencji finansowych związanych z wykonaniem decyzji, przy czym nie jest konieczne wykazanie tych okoliczności według reguł dowodowych, a jedynie uprawdopodobnienie,

- argumenty skarżącej odnoszące się do obciążenia ekonomicznego, komfortu termicznego, ochrony prawa własności, zaostrzenia sporu sąsiedzkiego nie mogą być uwzględnione z uwagi na prymat bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi, w sytuacji gdy stan komina pozostaje niezmienny od wielu lat, co wynika z akt sprawy, przez co nieuzasadnione jest wykonywanie robót przed rozstrzygnięciem skargi przez Sąd i ustalenie, czy możliwe jest zapewnienie dostępu na dach za pomocą metod alternatywnych, oprócz restytucji stanu poprzedniego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji słusznie zauważył, że finansowe aspekty wykonania decyzji nie mogą uzasadniać jej wstrzymania, ponieważ prowadzi to do zagrożenia życia i zdrowia ludzkiego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia 6 listopada 2024 r. wyraźnie stwierdzono, że "obiekt budowlany jest obecnie użytkowany w sposób zagrażający życiu i zdrowiu osób w nim zamieszkujących". Oceny tej nie zmienia oświadczenie skarżącej, że stan komina pozostaje niezmienny od wielu lat. Potencjalny stan zagrożenia, który może doprowadzić do tragedii wystarczy aby odmówić zastosowania w sprawie ochrony tymczasowej. Ochronę życia i zdrowia ludzkiego należy kwalifikować jako wartość nadrzędną i nie można jej zestawiać z potencjalnymi stratami finansowymi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.