VI SA/Wa 419/09 - Wyrok

Data orzeczenia	2009-05-07	
Data wpływu	2009-03-05	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Andrzej Wieczorek /sprawozdawca/
Magdalena Bosakirska /przewodniczący/
Pamela Kuraś-Dębecka	
Symbol z opisem	6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu	
Hasła tematyczne	Transport	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję	
Powołane przepisy	Dz.U. 2005 nr 108 poz 908; art. 72 ust. 1 i ust. 2a;  Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071; art. 77 par. 1, art. 80, art. 138, art. 107 par. 3; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2009 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2008 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu.	
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Z. M. od decyzji Starosty Z. z dnia [...] września 2008 r. orzekającej o odmowie rejestracji pojazdu marki D. działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. Nr 79 z 2001 r., poz. 856 ze zm.), oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), postanowiło zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy.

Wskazano że Z. M. złożył wniosek do Starosty Z. o zarejestrowanie samochodu osobowego, sprowadzonego z USA marki D. o numerze VIN: [...]. Do wniosku dołączył:

1) amerykański dokumentem "Certificate of Salvage for a Vehicle" (Certyfikat Pojazdu Mechanicznego z Odzysku (Akcji Ratowniczej) wydany w stanie [...] wraz z tłumaczeniem przez tłumacza przysięgłego z języka angielskiego),

2) amerykański dokument kupna pojazdu z dnia [...] maja 2008 r. wraz z tłumaczeniem przysięgłym z jęz. angielskiego,

3) zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...].VII.2008r.,

4) niemiecki dokument odprawy celnej przywozowej wraz z tłumaczeniem przysięgłym z jęz. niemieckiego,

5) niemieckie zaświadczenie Głównego Urzędu Celnego [...] z dnia [...] czerwca 2008r. wraz z tłumaczeniem przysięgłym z jęz. niemieckiego,

6) dowód wpłaty opłaty recyklingowej z dnia [...] sierpnia 2008 r.,

7) dowód wpłaty opłaty komunikacyjnej nr kw. [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r.

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego organ rejestrujący w Z. wydał w dniu [...] września 2008r. decyzję Nr [...] odmawiającą rejestracji przedmiotowego pojazdu.

Od decyzji organu I instancji odwołał się skarżący wnosząc o jej uchylenie oraz orzeczenie o zarejestrowaniu przedmiotowego pojazdu. Wskazał na pismo Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] marca 2006r. nr [...] wyrażające stanowisko w sprawie dokumentów (SALVAGE) składanych do wniosków o rejestrację na terytorium RP pojazdów sprowadzanych z USA i Wielkiej Brytanii.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w wyniku ponownej analizy materiału dowodowego, utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] września 2008 r.

Wskazano, że art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, póz. 908 z późn. zm.) określa dokumenty stanowiące podstawę do rejestracji. Ust. 1 pkt 5 tegoż artykułu mówi, że rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Zgodnie art. 72 ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym w przypadku pojazdu sprowadzonego z terytorium państw nie będących państwem członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacją Szwajcarską lub państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zamiast dowodu rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, dopuszcza się przedstawienie innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w tym państwie.

Strona postępowania przedstawiła do rejestracji dokument o nazwie "Certificate of Salvage for a Vehicle", który jak wynika z tłumaczenia jest "Certyfikatem Pojazdu Mechanicznego z Odzysku (Akcji Ratowniczej)".

Organ pierwszej instancji zwrócił się do Konsula Generalnego RP w Nowym Jorku z zapytaniem, czy wspomniany dokument może być uznany za potwierdzenie rejestracji w USA. Z odpowiedzi wynika, że na podstawie w/w dokumentu nie można w sposób bezpośredni zarejestrować pojazdu i że nie jest on potwierdzeniem rejestracji w USA. Jednakże z pisma tego wynika też, że rejestracja takiego pojazdu jest możliwa w USA w przypadku, gdy po naprawie i odpowiednim postępowaniu sprawdzającym dokument ten zostanie opatrzony wpisem "R" oznaczającym "reconstructed", czyli pojazd zrekonstruowany. Dokument przedstawiony do rejestracji w rozpatrywanej sprawie takiego wpisu nie posiada.

Zdaniem organu II instancji na podstawie w/w dokumentów oraz wpisów w dokumentach należałoby wysnuć wniosek, że zamieszczony wpis "R" stanowiłby podstawę do wydania "odtworzonego" świadectwa tytułu własności jakim jest podstawowy dokument spełniający wymagania odnośnie rejestracji powołanych wyżej przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym czyli "Certificate of Title". W świetle zebranego w sprawie rejestracji pojazdu, materiału dowodowego stwierdzono, że do rejestracji strona postępowania nie przedstawiła dokumentu, który można byłoby uznać za dokument spełniający wymogi cytowanego wyżej art. 72 ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zdaniem organu żaden z przedstawionych dokumentów nie potwierdza, że przedmiotowy pojazd był zarejestrowany na terytorium USA.

Skargę na tę decyzję wniósł skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzucił organowi obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 72 ust.1 pkt.5 i ust.2 a ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna.

Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzja administracyjna, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, musi być oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią. Tych wymogów nie spełniają wspomniane wyżej decyzje administracyjne.

Istota postępowania prowadzonego w trybie art. 138 k.p.a., zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, polega na ponownym, merytorycznym rozpoznaniu sprawy przez organ odwoławczy w pełnym zakresie. Kontrola instancyjna organu odwoławczego obejmuje więc zarówno kontrolę legalności rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji, jak i ocenę przez organ odwoławczy stanu faktycznego sprawy (por. przykładowo wyroki NSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2000 r. w sprawie II SA 1599/99, z dnia 15 października 1999 r. w sprawie IV SA 1654/97, czy z dnia 11 czerwca 1999 r. w sprawie IV SA 2498/98). Innymi słowy organ odwoławczy nie może ograniczyć się do stwierdzenia prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez organ pierwszej instancji, lecz jest obowiązany rozpoznać sprawę ponownie, weryfikując prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia. Decyzja ostateczna o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji nie jest bowiem decyzją zatwierdzającą decyzję zaskarżoną, gdyż do zatwierdzenia decyzji nie mają zastosowania przepisy o odwołaniu. W związku z tym organ odwoławczy obowiązany jest ocenić prawidłowość decyzji zaskarżonej nie tylko w granicach zarzutów wskazanych w odwołaniu, lecz również pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego ze wskazaniem na jakich przepisach i dowodach oparł swoje rozstrzygnięcie i dlaczego ewentualnie innym dowodom odmówił uznania, wyjaśniając również dlaczego konkretny przepis miał zastosowanie w sprawie (art. 107 § 3 k.p.a.). Dlatego organ odwoławczy powinien rozpatrzyć sprawę w świetle całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) dokonując jego oceny zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 80 k.p.a.

W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało streszczenia stanu faktycznego, a następnie w swoich ustaleniach zacytowało przepis art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przy tak dokonanych ustaleniach stwierdzono, że nie było możliwości rejestracji wnioskowanego pojazdu.

Takie odniesienie się do materiału zgromadzonego w sprawie i dowodów, nastąpiło z naruszeniem wymienionych przepisów postępowania. Faktycznie bowiem ustalenia organu odwoławczego sprowadzone zostały do wnioskowania, gdyż organ administracji nie odniósł się do dowodów zgromadzonych w sprawie przez dokonanie ich analizy pod kątem spełnienia wymagań z określonych przepisów, na podstawie których dokonuje się rejestracji pojazdu.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 72 ust. 1 i ust. 2 a ustawy Prawo o ruchu drogowym w przypadku pojazdu sprowadzanego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacją Szwajcarską lub państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zamiast dowodu rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, dopuszcza się przedstawienie innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w tym państwie.

Strona postępowania przedstawiła do rejestracji dokument o nazwie "Certificate of Salvage for a Vehicle", który jak wynika z tłumaczenia jest "Certyfikatem Pojazdu Mechanicznego z Odzysku (Akcji Ratowniczej)". Dokument ten nie zawierał żadnych wpisów, które ograniczałby możliwość rejestracji w USA. Jednocześnie zgodnie z informacją z Konsulatu Generalnego RP w Nowym Jorku omawiany dokument może zostać opatrzony wpisem R – "reconstructed". Wpis ten zostaje umieszczony na dokumencie po naprawie i odpowiednim postępowaniu sprawdzającym w USA. Jest niesporne, że na amerykańskim dokumencie nie ma wpisu "R". Ale jednocześnie jest też niesporne, że pojazd został naprawiony

w Polsce i przeszedł stosowne procedury diagnostyczne w Polsce. Zatem zarówno kwestie własnościowe, jak i techniczne nie budzą wątpliwości. Dokument amerykański potwierdza zgodne z prawem pochodzenie pojazdu, a dokument polski – jego właściwy stan techniczny. Jeżeli więc nie ma wątpliwości co do własności pojazdu oraz jego stanu technicznego potwierdzonego odpowiednim badaniem technicznym dokonanym w Polsce, to też nie ma podstaw odmawiania rejestracji takiemu pojazdowi.

Sąd administracyjny, opierając się na decyzjach administracyjnych poddanych jego kontroli powinien posiadać pełne stanowisko organu administracji oparte na wykazanych ustaleniach uzasadniających dokonane rozstrzygnięcie w sprawie, tymczasem w sprawie niniejszej organ w ogóle nie rozważał kwestii znaczenia obu omawianych dokumentów oraz ich wzajemnego uzupełniania się.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja administracyjna,

z naruszeniem art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., nie przedstawiła rozpatrzenia całego materiału dowodowego w konsekwencji nie dokonując jego całościowej oceny i uzasadnienia spełniającego wymagania art. 107 § 3 k.p.a.

Ponieważ naruszenie wymienionych przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.