Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 1188/23 o odrzuceniu skargi R. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 27 października 2023 r., nr SKO.450.154.2023 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Skarżący R. R. pismem z dnia 30 października 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 27 października 2023 r., nr SKO.450.154.2023, w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy.

Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku z dnia 10 stycznia 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL i złożenie siedmiu odpisów skargi, a także uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił zarówno braków formalnych, jak i fiskalnych skargi. W dniu 25 stycznia 2024 r. skarżący złożył natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków skargi.

Postanowieniem z dnia 29 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 1188/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OZ 181/24, oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.

Mając na względzie powyższe orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych i fiskalnych skargi, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2024 r. odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.". Równocześnie w punkcie 2 przedmiotowego postanowienia zwrócono ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie. Argumentując swoje stanowisko wskazał, iż sprawa została rozpatrzona jakby celowo nie dopełnił obowiązku złożenia dokumentów w terminie. Ponadto zwrócił uwagę, że poprzez postanowienia Sądu można odnieść wrażenie jakoby obywatel Polski w każdym postępowaniu był skazany na jeden wyrok, który brzmi dla strony skarżącej "skarga odrzucona".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Równocześnie zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism zostały uregulowane w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku. Do pisma strony należy również dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych, o czym stanowi art. 47 § 1 P.p.s.a.

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga złożona przez R. R. nie zawierała numeru PESEL skarżącego, odpowiedniej liczby odpisów, a także nie został od niej uiszczony należny wpis. Powyższe nie było kwestionowane przez skarżącego. Z uwagi na wyszczególnione braki formalne i fiskalne Sąd pierwszej instancji, celem nadania skardze dalszego biegu, prawidłowo wezwał wyżej wskazanego do uzupełnienia skargi w powyższym zakresie zakreślając odpowiedni termin oraz wskazując rygor odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 15 stycznia 2024 r. Tym samym termin do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 22 stycznia 2024 r. W tym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi. Okoliczność powyższa nie jest kwestionowana przez skarżącego. W związku z powyższym, mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów, Sąd pierwszej instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi.

Odnosząc się do uzasadnienia złożonego w sprawie zażalenia wskazać należy, że okoliczności jakie wpłynęły na uchybienie terminowi nie mają wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji. Mogą być one brane pod uwagę jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu. Przedmiotem toczącego się obecnie postępowania zażaleniowego jest jedynie postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był przedmiotem odrębnego postępowania przed sądem, zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 29 lutego 2024 r., którym odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Orzeczeniem tym jest związany Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający zażalenie w niniejszej sprawie, co wynika z art. 170 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, że konsekwencją odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych jest odrzucenie skargi.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.