Zarządzeniem z 17 grudnia 2012 r. wezwano Z.S., pełnomocnika skarżącej A.S., do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie 3 jej odpisów. Z kolei zarządzeniem z 2 stycznia 2013 r. wezwano ww. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Wezwania zawierały pouczenie o konieczności wykonania obowiązków w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę doręczono na adres podany w skardze, która podjęta została 4 stycznia 2013 r. przez dorosłego domownika – E.G. Zarządzenia nie zostały wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "P.p.s.a."), w tym zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. należy do niej dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Natomiast jeżeli pismo podlegające opłacie sądowej nie zostało należycie opłacone przewodniczący wzywa obowiązanego, aby należną opłatę uiścił w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, ponieważ wobec braku opłaty sądowej Sąd nie podejmie żadnej czynności (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.). Pismem takim jest m.in. skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w rozumieniu art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., a zobowiązanym do uiszczenia wpisu ten, kto je wnosi do sądu.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że pomimo skutecznego doręczenia wezwań i udzielenia prawidłowego pouczenia braki skargi w ustawowym terminie nie zostały uzupełnione. Strona nie zgłosiła także wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym, że ww. braki uniemożliwiają nadanie sprawie prawidłowego biegu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.
