Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2473/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 883/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2473/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił osobiście sporządzone przez K. P. zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 20 czerwca 2025 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącej od postanowienia z dnia 29 kwietnia 2025 r., odrzucającego skargę K. P.

Sąd uznał, że zażalenie skarżącej na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną jest niedopuszczalne, bowiem nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, pomimo że wymóg taki wynika z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Wspólnym pismem K. P. i R. P. (dalej: "skarżący") wnieśli zażalenie na postanowienie z dnia 24 lipca 2025 r. o odrzuceniu zażalenia K. P. W uzasadnieniu zażalenia zawarto argumentację odnoszącą się do trudnej sytuacji finansowej skarżących oraz zarzucono naruszenie przepisów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. jednoznacznie określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowanie znajduje art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 20 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej została prawidłowo pouczona o sposobie i trybie zaskarżenia tego orzeczenia. Pomimo tego skarżąca osobiście sporządziła zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie mając w tym zakresie wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, co stanowi formalny warunek wniesienia tego środka odwoławczego.

Sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co oznacza, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a.

Na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu zażalenia nie mogły mieć wpływu argumenty skarżących odwołujące się do jej sytuacji finansowej. Oceniając legalność zaskarżonego postanowienia należało ocenić, czy skarżąca spełniła warunki formalne wywiedzionego środka odwoławczego.

W związku z powyższym wniesione zażalenie należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.