Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na uchwałę Rady Miejskiej w Żukowie z dnia 24 września 2024 r. nr VI/59/2024 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Gminy Żukowo postanawia odrzucić skargę.

J. G. wniósł do Rady Miejskiej w Żukowie skargę na Burmistrza Gminy w Żukowie wraz z wnioskiem odszkodowawczym za popełnione błędy urzędnicze polegające na niewłaściwej interpretacji prawa. Wnioskodawca w skardze kwestionował decyzję wydaną w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i postępowanie egzekucyjne wszczęte na skutek braku opłat ustalonych tę decyzją.

Rada Miejska w Żukowie uchwałą z dnia 24 września 2024 r. nr VI/59/2024 uznała skargę J. G. na działalność Burmistrza Gminy Żukowo za bezzasadną.

W dniu 18 października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku wpłynęła skarga J. G., przekazane przez Radę Miejską

w Żukowie, w której skarżący domagał się zasądzenie odszkodowania za błędy urzędnicze wyrządzone mu przez "zorganizowaną grupę przestępczą wywodzącą się z Urzędu Gminy Żukowo". W treści skargi skarżący opisał nieprawidłowości, które jego zdaniem wystąpiły, przy podejmowaniu uchwały Rady Miejskiej w Żukowie

z dnia 24 września 2024 r. nr VI/59/2024. Skarga ta została przez Sąd potraktowana jako skarga na uchwałę dołączoną do skargi.

Z uwagi na stwierdzone braki formalny skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2024 r., skarżący został wezwany do podania nr PESEL.

W zarządzeniu zakreślono termin siedem dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została uznana za doręczoną w dniu 7 listopada 2024 r. Zakreślony w wezwaniu termin upłynął bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz nr PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 (publ.: ONSAiWSA 2023/6/82) niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi (podania numeru PESEL) w ustawowym terminie siedmiu dni liczonym od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie, po dwukrotnym jej awizowaniu, została w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznana za doręczoną w dniu 7 listopada 2024 r. Zatem od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 14 listopada 2024 r., braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na fakt, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2024 poz. 609 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 572), dalej powoływanej w skrócie jako "k.p.a.", i dotyczyła skargi na działalność Burmistrza Gminy Żukowo.

Uchwała ta została podjęta w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., regulujących instytucję tzw. skargi powszechnej. Instrument ten służy społecznej kontroli działalności administracji publicznej i nie jest związany z bezpośrednim kształtowaniem sytuacji prawnej wnoszącego ją podmiotu.

Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargę składa się do organów właściwych do ich rozpoznania, które zostały wymienione w art. 229 pkt 1-9 k.p.a. Stosownie do tych przepisów skargi dotyczące zadań i działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, rozpoznaje rada gminy. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.).

Z powyższych regulacji wynika, że zaskarżona uchwała nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Stanowi ona w istocie zawiadomienie, o którym mowa w art. 237 § 3 k.p.a. Uchwała ta nie rozstrzyga konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej, a jedynie kończy jednoinstancyjne uproszczone postępowanie poprzez zawiadomienie strony skarżącej o sposobie rozpoznania skargi. Nie ma w tym wypadku znaczenia, że w rozpatrywanej sprawie zawiadomieniu temu nadano formę uchwały, bowiem forma taka wynika ze specyfiki działania organów kolegialnych (w realiach sprawy - Rady Miejskiej w Żukowie).

Powyższe stanowisko znalazło poparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie wskazuje się, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego (uregulowanych w dziale VIII k.p.a.) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 listopada 2021 r. o sygn. akt III OSK 6749/21, skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Działania te nie mają także formy aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.), albowiem nie dotyczą one uprawnień lub obowiązków podmiotu składającego skargę "powszechną", czyli skargę "w interesie ogólnym".

Dodatkowo wskazać należy, że sąd administracyjny nie był także właściwy do orzekania o dochodzonym przez skarżącego od organu odszkodowania. Właściwość w tym zakresie nie wynika z przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. ani z przepisów szczególnych, a o roszczeniach odszkodowawczych orzekają, co do zasady, sądy powszechne - cywilne.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.