Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Olga Białek, asesor WSA Wojciech Śnieżyński, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 lutego 2021 r. w Wydziale II sprawy ze skargi K. R. na bezczynność i przewlekłość Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie we W. w przedmiocie wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji nakazującej wykonanie ekspertyzy bądź opracowania lub aktualizowania instrukcji gospodarowania wodą oddala skargę w całości.

Skargą z [...] IX 2020 r. K. R. (dalej "skarżący") zarzucił Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej "DRZGW") bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie nr [...] będącej następstwem wyroku tutejszego Sądu z dnia 29 X 2019 r. (sygn. akt II SA/Wr 582/19) w przedmiocie decyzji nakazującej wykonanie ekspertyzy bądź opracowania lub zaktualizowanie instrukcji gospodarowania wodą.

Jak wynika z uzasadnienia skargi, wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 29 X 2019 r. (sygn. akt II SA/Wr 582/19) uchylono postanowienie DRZGW z dnia [...] VII 2019 r. (nr [...]) utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Zlewni w Z. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej "DZZ") z [...] IV 2019 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji nakazującej zakładowi posiadającemu pozwolenie wodnoprawne na piętrzenie wody na "[...]" w miejscowości O., gmina S., wykonanie ekspertyzy bądź opracowania lub zaktualizowanie instrukcji gospodarowania wodą. Skarżący podniósł przy tym, że pomimo zwrócenia organom obu instancji akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, DRZGW do chwili wniesienia skargi nie wydał żadnej decyzji. W skardze zaznaczono przy tym, że w dniu [...] III 2020 r. skarżący zwrócił się o informację, na jakim etapie jest sprawa. Pismem z [...] VIII 2020 r. skarżący skierował do DRZGW ponaglenie. W ocenie skarżącego DRZGW dopuścił się rażącego naruszenia przepisów dotyczących załatwiania spraw.

W odpowiedzi na skargę DRZGW wniósł o oddalenie skargi. Zaznaczył przy tym, że przed DRZGW nie toczyło się i nie toczy żadne postępowanie o sygn. [...]. Wyjaśnił, że akta administracyjne, które zostały zwrócone wraz z prawomocnym wyrokiem zostały niezwłocznie pismem z [...] I 2020 r. przekazane do DZZ jako organu I instancji celem ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego. DRZGW oświadczył także, że pismem z dnia [...] IV 2020 r. (znak: [...]) odpowiedział na dwa pisma skarżącego wskazując, w jaki sposób problem związany z piętrzeniem wody może zostać uregulowany. W momencie gdy zostanie ustalona linia brzegowa i działka przejdzie na własność właściciela wód DRZGW będzie stroną postępowania prowadzonego przez wojewodę w trybie art. 419 ust. 3 ustawy Prawo wodne. W ocenie DRZGW pismo skarżącego zatytułowane jako ponaglenie w istocie nie było ponagleniem, gdyż ani przed DZZ ani przed DRZGW nie toczy się żadne postępowanie administracyjne. Obecnie DRZGW jako pełnomocnik właściciela wód jest stroną postępowania w sprawie o ustalenie linii brzegowej przed właściwym ministrem i po ustaleniu linii brzegowej będzie stroną postępowania w przedmiocie przejścia działki do zasobu Skarbu Państwa, a następnie w postępowaniu przed wojewodą w sprawie przejścia urządzenia wodnego na własność właściciela wód.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W okolicznościach sprawy skargę należało oddalić.

W skardze zakwestionowano bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez DRZGW. W rezultacie kontrola sądowa bezczynności i przewlekłości mogła objąć wyłącznie tak oznaczony zakres podmiotowy.

Kognicja sądów administracyjnych w zakresie skarg na bezczynność i przewlekłości obejmuje w istocie wszystkie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co wynika z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.) - dalej "ppsa".

Pojęcie "bezczynności" i "przewlekłości" nie zostało zdefiniowane w ppsa.

Według art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 VI 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, ze zm.) – dalej jako "kpa" "bezczynność" zachodzi wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 kpa.

"Przewlekłość" postępowania administracyjnego została zaś zdefiniowana w art. 37 § 1 pkt 2 kpa. Wynika z niego, że "przewlekłość" wystąpi wówczas, gdy "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy".

Jakkolwiek zakres powyższych definicji ogranicza się do spraw regulowanych przepisami kpa, jednak definicje te stanowić mogą wskazówkę interpretacyjną także w sprawach objętych innymi niż kpa regulacjami procesowymi, w tym także regulacjami ppsa (zob. T. Woś [w:] Postępowanie sądowoadministracyjne, praca zbior. pod red. T. Wosia, Warszawa 2017, s. 112).

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy DRZGW nie dopuścił się bezczynności ani też przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jak wynika z akt administracyjnych, DRZGW postanowieniem z dnia [...] VII 2019 r. (nr [...]) rozpatrzył zażalenie skarżącego utrzymując w mocy postanowienie DZZ z [...] IV 2019 r. (znak [...]) odmawiające skarżącemu wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji nakazującej wykonanie ekspertyzy bądź opracowania lub zaktualizowanie instrukcji gospodarowania wodą. W okresie od IX 2019 r. do I 2020 r. sprawa znajdowała się w tutejszym Sądzie, który wyrokiem z dnia 29 X 2019 r. (sygn. akt II SA/Wr 582/19) uchylił zarówno postanowienie DRZGW jak i utrzymane nim w mocy postanowienie DZZ. Wyrok ten z dniem [...] I 2020 r. uzyskał walor ostateczności i został przekazany wraz z aktami sprawy do DRZGW, który z kolei pismem z [...] I 2020 r. przekazał akta do DZZ, jako organu pierwszej instancji.

W świetle takiego stanu faktycznego nie sposób uznać, że DRZGW pozostawał na dzień wniesienia skargi w bezczynności lub też dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Sąd zwraca uwagę, że mocą powołanego wyroku zostały uchylone zarówno orzeczenie DRZGW jak i orzeczenie DZZ. W konsekwencji obowiązek dalszego procedowania oraz wykonania wskazań sformułowanych w tym wyroku spoczywa na DZZ jako organie pierwszej instancji, a nie na DRZGW będącym organem odwoławczym. Z akt administracyjnych ani też z treści skargi nie wynika, by po wydaniu wyroku skarżący uruchamiał przed DRZGW jakiekolwiek postępowanie drugoinstancyjne wnosząc odwołanie lub zażalenie od orzeczeń DZZ. Niezasadny jest więc zarzut dopuszczenia się przez DRZGW bezczynności lub przewlekłości postępowania.

Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 ppsa.