Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2021 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca złożyła kopie uchwał potwierdzające wybór na członka zarządu osób podpisanych na skardze, Pana D. F. i Pani B. K. wraz z raportami z głosowania i protokołem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie jako p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z treścią art. 29 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
W rozpoznawanej sprawie strona co prawda złożyła kopie uchwał o wyborze członków zarządu, jednakże są to wyłącznie kserokopie, na których przybito pieczątkę o treści "za zgodność z oryginałem", jednakże nie zostały one uwierzytelnione w żaden sposób. Tymczasem w zarządzeniu wzywającym do uzupełnienia braków formalnych zaznaczono wyraźnie, że dokument ten winien być w oryginale, lub uwierzytelniony. Skoro strona skarżąca nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w sprawie, takiego uwierzytelnienia mógł dokonać notariusz. Tymczasem w sprawie złożone wyłącznie kserokopie.
Wobec takiej okoliczności, Sad zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucić. Orzeczenie o kosztach wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
