Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A] Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 777/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [A] Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 777/20, w ten sposób, że w wierszu trzecim od góry zamiast "Dnia 24 czerwca 2020 r." wpisać "Dnia 24 czerwca 2021 r."; 2. oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 777/20, odrzucił skargę [A] Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z [...] września 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Uzasadniając rozstrzygnięcie, Sąd I instancji wskazał, że skarżąca – pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, doręczonego 26 kwietnia 2021 r. – nie wykonała obowiązku opłacenia skargi, co obligowało sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd wskazał, że strona nie została zwolniona z ponoszenia kosztów sądowych.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka, zarzucając naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu, zasad dobrej legislacji oraz naruszenia Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej art. 47-50. Wskazała, że nie dysponuje środkami na pokrycie kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Jak wynika z akt sprawy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 6 kwietnia 2021 r. – w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy – wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniany rygor wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wezwanie doręczono stronie w dniu 26 kwietnia 2021 r. – k 25 akt sądowych.

Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, ustawowy siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał 3 maja 2021 r., ale ponieważ ostatni dzień terminu wypadał w dzień ustawowo wolny od pracy, dlatego też z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 p.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na sobotę lub dzień wolny od pracy na następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, ostatnim dniem terminu na uiszczenie wpisu w niniejszej sprawie był 4 maja 2021 r. Strona nie uiściła w tym terminie wpisu od skargi.

W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Argumenty zażalenia nie podważają dokonanej oceny, ponieważ skarżąca nie kwestionuje faktu nieopłacenia skargi. Przeciwnie, podnosi w zażaleniu, iż nie ma środków do uiszczenia wpisu. Wobec tego należy podkreślić, że w związku z odmową przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, okoliczność ta nie ma wpływu na ocenę zasadności odrzucenia skargi z powodu jej nieopłacenia. Nie doszło tym samym do pozbawienia strony prawa do sądu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 2. postanowienia oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Na podstawie art. 156 § 1 i 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 1. postanowienia orzekł o sprostowaniu sentencji zaskarżonego postanowienia w związku z omyłkowym wskazaniem w wierszu trzecim od góry daty postanowienia jako 24 czerwca 2020 r., zamiast – prawidłowo – 24 czerwca 2021 r.