Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] postanawia: odrzucić skargę

Skarżący D. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] odmawiające uzupełnienia decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w sprawie ustalenia lokalizacji drogi wojewódzkiej dla inwestycji polegającej na budowie wschodniej obwodnicy K..

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W przypadkach określonych w § 1 termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi (§ 2).

Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia (art. 111 kpa), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona. Natomiast zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (decyzji uzupełniającej albo postanowienia o odmowie uzupełnienia).

Należy wskazać, że Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji. Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, wydane w trybie art. 111 Kpa, jest zatem niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji ( nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Z tego względu nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego (por. Robert Kędziora ,,Kodeks postępowania administracyjnego - komentarz", C.H. Beck 2008 r., s. 593).

Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy tym samym stwierdzić, że skoro postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] nie ma waloru postanowienia, o którym mowa w ww. art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. brak jest możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ww. postanowienie.

Powyższe wskazuje, że wynik badania dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie jest negatywny, a to skutkuje odrzuceniem skargi.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.