Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Michał Sowiński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo Fundacji "[...]" w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 14 lutego 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 59/07 przekazał według właściwości skargę J. K. na pismo Fundacji "[...]" w W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Stosownie do treści przepisów art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 13 § 1 powołanej ustawy, sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na decyzje i inne akty wydane przez organy administracji publicznej. Powołana ustawa wprowadza ograniczenia właściwości sądu administracyjnego przez określenie prawnych form wykonywania administracji publicznej podlegających zaskarżeniu, podmiotów, na których działanie służy skarga, oraz enumeratywnie wymienionych spraw wyłączonych spod właściwości sądu administracyjnego, a także kryterium kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny.

Z uwagi na fakt, że Fundacja "[...]" nie jest organem administracji publicznej jej decyzje nie podlegają kontroli Sądu Administracyjnego. Przedmiotowa sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Działalność Fundacji "[...]" nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż zarówno porozumienie między rządami Polski i Niemiec zawarte 16 października 1991 r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez Fundację pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań nazistowskich, nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a Fundacją nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej (uchwała NSA z 3 grudnia 2001 r. sygn. akt OPS 3/01, ONSA 2002/3/99).

Rozstrzygnięcia Fundacji "[...]" w przedmiocie przyznania, względnie odmowy świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań nazistowskich nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania Fundacji w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo Fundacji "[...]".

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.