drukuj    zapisz    Powrót do listy

6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne 658, Przewlekłość postępowania, Burmistrz Miasta i Gminy, Oddalono zażalenie, III FZ 364/21 - Postanowienie NSA z 2021-07-06, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III FZ 364/21 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2021-07-06 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-04-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
658
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Sygn. powiązane
I SAB/Kr 4/20 - Wyrok WSA w Krakowie z 2020-08-17
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 175 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Dnia 6 lipca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Burmistrza B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Kr 4/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. [...] S.A. z siedzibą w B. na bezczynność Burmistrza B. z dnia 4 lutego 2020 r. w przedmiocie bezczynności burmistrza B. w sprawie zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2011 r. wraz z oprocentowaniem postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Kr 4/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną Burmistrza B. (dalej jako "Burmistrz") wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 sierpnia 2020. Podstawą niniejszego postanowienia był przepis art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

W uzasadnieniu WSA wskazał, że okoliczność, że skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez Burmistrza. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, a więc należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik wskazał, iż główka pisma zatytułowanego "skarga kasacyjna wskazuje, iż została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie z wyłączeniem przypadków, o których mowa art. 58 § 1 pkt 2 – 4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została podpisana przez Burmistrza. Wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę, jeżeli nie jest ona podmiotem wskazanym w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie jest, wbrew twierdzeniom pełnomocnika Burmistrza, brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej.

Wyjaśnić należy, że obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który wbrew stanowisku wyrażonemu w zażaleniu, nie podlega uzupełnieniu (tak m.in. postanowienie NSA z 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11 oraz postanowienie NSA z 5 kwietnia 2006 r., II OZ 349/06). Przymus zastępstwa procesowego strony skarżącej wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście przez stronę. Nadto, jeżeli skarga kasacyjna została sporządzona przez stronę, to nie można przyjąć, jak chciałby autor zażalenia, że jest ona dotknięta brakiem formalnym, który może zostać uzupełniony. Podlega ona wówczas odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Uchybienie to stanowi bowiem przypadek niedopuszczalności skargi kasacyjnej - zupełny brak jej skuteczności. Nie ma więc wątpliwości, że brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem formalnym nieusuwalnym, a zatem WSA prawidłowo skargę kasacyjną odrzucił, niewzywając strony do uzupełnienia tego braku.

Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zauważyć, iż do pisma zatytułowanego skarga kasacyjna nie zostało dołączone pełnomocnictwo. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika Burmistrza, WSA nie ma obowiązku "badać" kto sporządził skargę kasacyjną skoro została ona podpisana przez Burmistrza. Z treści nagłówka skargi kasacyjnej, wbrew twierdzeniom wskazanym w zażaleniu, nie wskazano że skarga kasacyjna została sporządzona przez adwokata. Ponadto pełnomocnictwo adwokata ustanowionego w sprawie zostało przedłożone dopiero wraz z zażaleniem na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (k. 99 akt sądowych).

Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt