Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Wójta Gminy Rudniki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę. 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 7 kwietnia 2023 r., nadanym w formie elektronicznej (przez platformę ePUAP), J. M. (zwany dalej skarżącym) wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Wójta Gminy Rudniki w przedmiocie bezczynności w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Na skutek zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi przez nadesłanie egzemplarza skargi prawidłowo podpisanego, tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wyjaśniono przy tym skarżącemu, że w wyniku weryfikacji podpisu stwierdzono, iż podpis nie został odnaleziony. Ponadto wezwano skarżącego, odrębnym pismem, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.

Powyższe wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwania zostały doręczone elektronicznie na adres e-PUAP skarżącego w dniu 5 maja 2023 r., co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (k. 28 akt sądowych).

W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący opłacił skargę, zaś w piśmie procesowym z dnia 13 maja 2023 r. wyjaśnił odnośnie do uzupełnienia braków formalnych skargi, że w sposób świadomy udziela odpowiedzi po upływie terminu wyznaczonego w wezwaniu, a to dlatego, że wezwanie w tym zakresie było bezpodstawne co najmniej z kilku powodów. Jednym z nich było stwierdzenie, że jego skarga nie zawierała podpisu, które to stwierdzenie bazuje na pobieżnej analizie akt, gdyż w aktach sprawy brak jest wydruku pisma przewodniego skierowanego od niego do organu, do którego został załączony plik ze skargą. Skarżący dowodził, że gdyby organ przekazał pismo przewodnie oraz UPP, to Sąd miałby możliwość porównania nazwy przekazanego pliku skargi z nazwą zawartą w tej korespondencji. Oznacza to, że plik przekazany do Sądu nie jest plikiem otrzymanym przez organ, tylko jego kopią lub zmodyfikowaną wersją, co mogło spowodować problemy z weryfikacją podpisu. Ponadto skarżący podniósł, że odrębną kwestią znajdującą odzwierciedlenie w aktach oraz w stanowisku organu jest to, że jego podpis był ważny w dniu opatrzenia nim pliku ze skargą, jak również weryfikacji podpisu przez organ. Natomiast w dniu weryfikacji dokonywanej przez Sąd sam podpis utracił swoją ważność. Nie oznacza to jednak, że podpis był nieważny w dniu podpisywania lub zniknął. Dodał skarżący, że na potwierdzenie powołanych okoliczności przesyła w załączeniu wydruk pisma przewodniego, w którym zawarta jest nazwa pliku przesłanego do organu. Podsumował, że "w związku z tym, że to organ ma obowiązek przekazać oryginał, to wezwanie powinno być skierowane do Wójta Rudnik i obejmować przekazanie oryginału skargi oraz pisma przewodniego wraz z UPP na okoliczność ustalenia terminu doręczenia skargi do organu. Dopiero po otrzymaniu oryginału skargi od organu Sąd będzie mógł przystąpić do weryfikacji podpisu z uwzględnieniem okoliczności" wskazanych powyżej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymogów jest jego podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wedle zaś art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z kolei przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną. Skarga z dnia 7 kwietnia 2023 r. została przekazana Sądowi w formie otrzymanej przez organ, lecz nie dołączono do niej pisma przewodniego czy innych załączników. Skarga nie została jednak podpisana w wymaganej przepisami prawa formie, co zostało zweryfikowane przez Sąd przy zastosowaniu dwóch programów (por. k. 8 i 9 akt sądowych). Z tego względu wezwano skarżącego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej prawidłowe podpisanie w sposób przewidziany dla formy elektronicznej. Wezwanie zawierało pouczenie, że niedokonanie żądanej czynności w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 5 maja 2023 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia ww. braku skargi upłynął zatem w dniu 12 maja 2023 r. (piątek). Pomimo upływu zakreślonego terminu wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony. Natomiast w dniu 13 maja 2023 r. skarżący złożył do tut. Sądu pismo, w którym zakwestionował zasadność i prawidłowość ustaleń Sądu w kwestii podpisania skargi, lecz - zdaniem Sądu - argumentacja skarżącego (opisana szczegółowo wyżej) nie zasługuje na uwzględnienie. Zważyć bowiem trzeba, że do Sądu została nadesłana skarga w formie doręczonej organowi, zatem Sąd miał możliwość ustalenia kwestii jej podpisania. Dokonana weryfikacja w tym zakresie - przy zastosowaniu dwóch programów - potwierdziła, że skarga nie została prawidłowo podpisana (pierwsza weryfikacja: "podpis złożony w pliku (...) w dniu 2023-04-07 (...) został negatywnie zweryfikowany", druga weryfikacja: podpis kwalifikowany złożony w dniu 2023-04-07 "nieważny"). Tak więc - wbrew twierdzeniom skarżącego - należało wezwać go do uzupełnienia omawianego braku formalnego skargi, a niewykonanie wezwania Sądu w zakreślonym terminie skutkowało uznaniem, że skarga nie została podpisana. Dodać jeszcze trzeba, że bez znaczenia dla takiej oceny pozostaje podniesiona przez skarżącego kwestia braku przesłania przez organ pisma przewodniego, przy którym wniesiono skargę, ponieważ również skarga stanowiąca - wnoszony w formie dokumentu elektronicznego - załącznik do pisma przewodniego powinna być podpisana we właściwy sposób (por. cyt. wyżej art. 46 § 2b P.p.s.a.). Stąd opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie świadczy o podpisaniu całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu.

W tym stanie rzeczy zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt 2 sentencji postanowienia o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi uzasadnia natomiast art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.