Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Asesor WSA Małgorzata Fita (spr.), Protokolant Stażysta Konrad Gałka, po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2006 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na pytanie prejudycjalne zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 lipca 2007 r. w sprawie I FSK 1062/06.

W dniu 2 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga "A" sp. z o.o. z siedzibą w Ch. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2006 r.

Zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołania skarżącej od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] określającej "A" sp. z o.o. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za okresy od sierpnia do grudnia 2006 r. w sposób odmienny niż zadeklarowany przez stronę w złożonych deklaracjach podatkowych oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za te okresy

W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.)

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Jak wskazano wyżej przedmiotem badania w sprawie niniejszej jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. nr [...], którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za okresy od sierpnia do grudnia 2006 r. oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wyżej wymienione okresy.

W zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego podstawę rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie stanowi art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zgodnie z którym w razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, Naczelnik Urzędu Skarbowego lub organ kontroli skarbowej określa kwotę zwrotu w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 procent kwoty zaniżenia tego zobowiązania.

Postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. sygn. akt I FSK 1062/06 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytania prejudycjalne dotyczącego wykładni przepisów prawa wspólnotowego o treści:

1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?

2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?

3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.)?

W ocenie sądu orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, będące odpowiedzią na pytanie prejudycjalne skierowane przez NSA, będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej, bowiem dopiero w jego świetle będzie możliwe dokonanie oceny, czy skarżąca spółka jest zobowiązana uiścić, na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług dodatkowe zobowiązanie podatkowe.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.