Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.H.U.P. "A" J.C., S.K. Spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2004r. Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe, zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 100 zł (słownie: sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

I SA/Rz 106/04

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Decyzją z dnia [...] września 2005r. /nr [...]/ wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej p.s.a. - Dyrektor Izby Skarbowej uwzględniając w całości skargę Spółki uchylił decyzję własną z dnia [...] marca 2004r. /nr [...]/ oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2003r. /nr [...]/ i umorzył postępowanie w sprawie.

Pismem z dnia 31 października 2005r. /nr [...]/ Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1, 2 i 3 sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie: cofnięcia skargi przez skarżącego, śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Do przyczyn tych należy zaliczyć uwzględnienie skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy przez organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w trybie autokontroli, tj. zgodnie z art. 54 § 3 p.s.a. - co w niniejszej sprawie zostało przez organ w zakresie swojej właściwości uczynione. Tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.

Z powyższych przyczyn uznając, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej uwzględniła żądanie skargi w całości, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.s.a.