Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędziowie NSA Barbara Adamiak del. WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 361/07 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 czerwca 2007r. oddalił skargę M. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2006r. ( znak. [...]), mocą której odmówił uwzględnienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej uprzednią decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2006r. ( znak [...]), odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2005r.(znak [...]) Wyrok zapadł przy następujących ustaleniach faktycznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 lipca 2004r., wydanym w sprawie IISa/kr223/01 uchylił decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2000r., mocą której utrzymano w mocy decyzję Starosty Ostrowieckiego z dnia [...] listopada 2000r. , orzekającą o wprowadzeniu z urzędu zmian w ewidencji gruntów wsi S. w Gminie B. odnośnie działek [...],[...]. Uzasadniając wyrok Sąd podkreślił zróżnicowanie prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 17.05.1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne instytucji ewidencji gruntów jako zbioru danych mających charakter informacyjny oraz regulowanej tą samą ustawą procedury rozgraniczania nieruchomości w wypadkach spornych. Sąd ten wskazał, że zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków normowały wcześniej akty wykonawcze do zacytowanej ustawy. Stanowiły one podstawę do podejmowania działań m.in. w zakresie prostowania błędów i omyłek w ewidencji gruntów i budynków . Akty te utraciły moc z dniem 1 lipca 2000r., nie obowiązywały w okresie wydawania decyzji kontrolowanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Brak stosownych regulacji w zakresie prostowania stwierdzonych błędów i omyłek nie wykluczał zdaniem Sądu merytorycznego rozpoznania sprawy odnośnie wprowadzenia koniecznych zmian do ewidencji. Organy przy tym obowiązane są działać z zachowaniem zasad z art. 7, 77§1kpa. Tymczasem przy wydawaniu kontrolowanej decyzji organ II instancji nie dochował tym zasadom na gruncie obowiązującej wówczas regulacji.

Dnia [...] stycznia 2005r. Starosta Powiatowy w Ostrowie Świętokrzyskim zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania, prowadzonego w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów, nieruchomości położonych w S., polegającej na zmianie numeru, powierzchni działek niżej wymienionych:

-nr [...] o pow. [...] ha na działkę nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność M. i H. K.,

-działki [...] o pow. [...] ha na działkę nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność M. i J. małż. C..

Dnia [...] marca 2005r. Starosta Ostrowiecki decyzją (znak [...] )odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie S. Gm. B. na działki:

-[...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] stanowiące własność małżonków K.,

-nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność małżonków C.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. ( znak : [...]) Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach po rozpatrzeniu odwołania M. K. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i umorzył postępowanie I instancji .

Podniósł, że Starosta Ostrowiecki wszczął postępowanie w odniesieniu do nieruchomości, które w dacie wszczęcia postępowania nie figurowały w ewidencji gruntów. Sentencja zaskarżonej decyzji nie jest spójna z treścią zawiadomienia o wszczęciu postępowania w zakresie określenia nieruchomości stanowiących przedmiot postępowania. Zapisy w ewidencji w odniesieniu do nieruchomości małżonków K. w dacie wszczęcia postępowania były zgodne ze stanem ujawnionym w KW [...] i zgodne z decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...].04.1995r.( [...]). Wobec powyższego prowadzenie postępowania sankcjonującego wprowadzone już zmiany podczas aktualizacji operatu ewidencyjnego w 1988r. należy uznać za nieuzasadnione.

Dnia [...] marca 2008r. M. K. sporządził pismo do Głównego geodety Kraju, w którym zarzucił Świętokrzyskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach, że wydaje decyzje fikcyjne , sprzeczne z prawdą, przeciwstawne wydanym postanowieniom Prokuratur i Sądów. Decyzje wydaną [...] czerwca 2005r. określił jako zbudowaną na podłożu przestępstw kryminalnych. Dopuszczono się zdaniem wnoszącego sfałszowania wszelkich dokumentów, wniosków, podpisów, decyzji, szkiców, map. Powyższe pismo wpłynęło do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii [...] marca 2006r., do Departamentu Informacji o Nieruchomościach wpłynęło [...] marca 2006r.

Dnia [...] września 2006r. Główny Geodeta Kraju decyzją, po rozpatrzeniu wniosku M. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2005r. odmówił stwierdzenia nieważności w/w orzeczenia. W uzasadnieniu podkreślił, że pismem z dnia [...] marca 2006r. M. K. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji. Podniósł, że w istocie postępowanie administracyjne co do zmian w ewidencji w istocie było bezprzedmiotowym skoro dotyczyło wpisów już istniejących. Decyzja z dnia [...] czerwca 2005r. odpowiadała prawu, brak zatem było podstaw do stwierdzenia jej nieważności.

Dnia [...] listopada 2006r. M. K. wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy do Głównego Geodety Kraju. Podniósł, że jego ocenie decyzja z dnia [...] września 2006r. zatwierdza przestępcze działania dokonane przez Starostwo Powiatowe w Ostrowcu. Dopuszczono się zdaniem w/w sfałszowania wniosku o podział gruntu, jego podpisu na dokumentach, decyzji Urzędu Gminy B. dot. podziału gruntu, sfałszowania map, operatów.

Dnia [...] grudnia 2006r. Główny Geodeta Kraju decyzją, powołując się na art. 127§3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku M. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...].09.2006r. odmówił jego uwzględnienia. W uzasadnieniu wywiódł, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zawiera żadnych nowych argumentów ponad te, które były już znane Głównemu Geodecie. Z tego też względu podtrzymać należało stanowisko zaprezentowane w pierwotnej decyzji z dnia [...] września 2006r, powtórzono zawartą tam argumentację.

Organ wywiódł, że brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności.

Główny Geodeta podkreślił, że odrębną kwestią pozostaje rozpatrzenie sprawy i wydanie rozstrzygnięcia w zakresie żądania M. K., które było przedmiotem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6.07.2004r., wydanego w sprawie o sygn. II SA/kr223/01.

Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Starosta Ostrowiecki winien ponownie wydać decyzję rozstrzygającą o wprowadzeniu bądź o nie wprowadzaniu zmian, które stanowiły przedmiot decyzji tegoż Starosty z dnia [...] grudnia 2000r. Tymczasem zdaniem Głównego Geodety Kraju z akt sprawy nie wynika, aby po uchyleniu decyzji wspomnianym wyrokiem Starosta Ostrowiecki wydał orzeczenie w tej sprawie.

W skardze na tę decyzję, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K. podniósł, że przy prowadzeniu ewidencji gruntów i budynków doszło do szeregu nieprawidłowości, w tym fałszowania operatów, aktów notarialnych, ksiąg wieczystych, decyzji o podziale gruntów, map, co doprowadziło do zmniejszenia powierzchni działki skarżącego o 700 m. Zdaniem skarżącego dokonano sfałszowania mapy ewidencyjnej z1999r., stanowiącej podstawę wpisów w księdze wieczystej, fałszowaniu podlegały wcześniej sporządzane mapy, dotyczące podziału działki o poprzednim numerze [...] jak i decyzje w przedmiocie podziału. Skarżący wywodził, że jego stanowisko potwierdza postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej z 1999r. W jego ocenie nie zrealizowano wytycznych z wyroku Sądu Krakowskiego wydanego w sprawie [...]. Podkreślił, że nieprawidłowości, które doprowadziły do bezprawnego zajęcia części jego działki były skutkiem przestępczej działalności, określonych osób.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że Główny Geodeta Kraju odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] .06. 2005r. trafnie uznał, że nie została wydana z naruszeniem prawa, przy czym możliwość wzruszenia w tym trybie byłaby dopuszczalna wyłącznie w przypadku wydania jej z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 §1 pkt.2kpa. Jednocześnie wywiódł, że bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie są podnoszone przez skarżącego okoliczności, że orzeczenie wydano w wyniku przestępstwa, czy też że oparto je na fałszywych dowodach. Okoliczności te mogłyby odgrywać znaczenie jedynie jako przesłanki wznowienia postępowania.

Sąd I instancji podkreślił, że trafność decyzji z 2005r. wynika z braku w aktualnym porządku prawnym podstaw do orzekania w trybie decyzji administracyjnej w przedmiocie kwestii związanych z ewentualnymi nieprawidłowościami związanymi z ujawnianiem danych w ewidencji gruntów i budynków. Obecne regulacje normatywne nie dopuszczają postępowania w przedmiocie usunięcia błędów i pomyłek, co dopuszczały wprost obowiązujące do lipca 2000r. regulacje normatywne, z uwagi na kompletne uregulowanie zasad ewidencji przepisami rozporządzenia Ministra rozwoju Regionalnego budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wejście w życie wskazanego rozporządzenia stanowiło zmianę uwarunkowań formalnych w stosunku do istniejących na dzień wydania orzeczeń z 2000r., które podlegały ocenie sądu administracyjnego w sprawie o sygn. IISA/Kr223/01. W zakresie w jakim udzielone przez tamtejszy Sąd wskazówki dotyczą stanu prawnego, który uległ zmianie nie wiążą one organów orzekających ponownie. Zdaniem Sądu I instancji zgodzić należało się z Głównym Geodetą Kraju, że postępowanie dotyczące wprowadzenia przedmiotowych zmian do ewidencji było bezprzedmiotowe. Działki [...],[...] nie figurowały już w ewidencji, odnośnie zaś działek, które były tam wpisane nie przedłożono stosownego wniosku ani wymaganych dokumentów. Ewentualne wprowadzenie wadliwych danych do ewidencji może zostać zweryfikowane wyłącznie w trybie postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Domniemane nieprawidłowości w zakresie prowadzenia ewidencji gruntów i ksiąg wieczystych nie mogą być rozważane w postępowaniu administracyjnym, czy też sądowoadministracyjnym. Skarżący może w tym zakresie zawiadamiać organy prokuratury. Sąd I instancji zwrócił uwagę, iż główny Geodeta Kraju wadliwie wywiódł, że sprawa sprostowania powierzchni działek nr [...],[...], będąca przedmiotem sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie stanowi odrębną sprawę w stosunku do rozpatrywanej przez organy obu instancji w 2005r., których dotyczył wniosek o stwierdzenie nieważności. W istocie bowiem decyzje z 2005r. były kontynuacja postępowania, które podlegało kontroli sądowoadmonistracyjnej, zakończonej wyrokiem wydanym w sprawie IISA/Kr223/01. Oceny tej nie podważa zdaniem Sądu I instancji nadanie pismu z dnia [...] stycznia 2005r. formy informacji o wszczęciu postępowania.

Wadliwe tym samym było stwierdzenie w zaskarżonej decyzji, że sprawa powierzchni działek nr [...],[...] wymaga zakończenia wydaniem stosownego orzeczenia. Uchybienie to jednak nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy z uwagi na brak związania organu niższej instancji oceną wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu I Instancji jako nie mające istotnego znaczenia dla wyniku sprawy uznać należało wadliwe w świetle art. 127§3kpa w zw. z art. 138§1pkt.1kpa sformułowanie sentencji zaskarżonej decyzji.

Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył M. K..

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.

-145 § 1 pkt. 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 7, 77§1, 80,107§3 kpa i oddalenie skargi mimo naruszenia przez organy administracyjne wymienionych norm w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

-art. 145§1pkt.1 lit.c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 127§3, 138§1pkt.1 kpa i oddalenie skargi mimo naruszenia przez organy administracyjne wskazanych przepisów w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazując na powyższe naruszenia zawnioskował o:

-uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w Warszawie w całości do ponownego rozpoznania,

-zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie sposób zgodzić się z Sądem I instancji, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Poważne wątpliwości budzą ustalenia faktyczne organu w kontekście zakresu przedmiotowego sprawy. Zgodnie zaś z art. 7 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest w toku postępowania podejmować wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia stany faktycznego. Jako dowolne potraktować należy ustalenia faktyczne oparte na materiale dowodowym niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym.

Pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów proceduralnych, które ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Główny Geodeta Kraju wbrew swemu obowiązkowi nie ustosunkował się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów.

W ocenie skarżącego naruszenie norm zawartych w art. 127§3 w zw. z art.138§1pkt.1 kpa przejawiało się w wadliwym sformułowaniu treści rozstrzygnięcia.

W istocie bowiem Główny Geodeta Kraju orzekając ponownie zamiast wydać decyzję utrzymującą w mocy poprzednio wydaną przez siebie orzekł o odmowie uwzględnienia wniosku M. K. o ponowne rozpoznanie sprawy.

Tego rodzaju wadliwość powoduje rozbieżność pomiędzy stanowczym rozstrzygnięciem, a uzasadnieniem decyzji, co prowadzi w istocie wbrew intencjom ustawodawcy do wyprowadzenia rzeczywistej treści decyzji z uzasadnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 183§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. 2002.153.1270ze zm.), dalej p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego też względu sąd ten związany jest granicami skargi kasacyjnej. Podstawą skargi kasacyjnej mogą być wyłącznie zarzuty naruszenia prawa przez sąd.

Według art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lud niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania , jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi oznacza, że skarga kasacyjna musi zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.

W przedmiotowej sprawie skarżący zarzucił Sądowi I Instancji naruszenie przepisu postępowania w postaci art. 145§1pkt.1 lit.c) p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi mimo naruszenia przez organy administracji przepisów art. 7, 77§1, 80kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie skarżącego w postępowaniu administracyjnym dopuszczono się wadliwości przy ustalaniu stanu faktycznego, w tym również w kontekście zakresu przedmiotowego sprawy, co umknęło uwadze Sądu I Instancji.

Zdaniem Naczelnego Sadu Administracyjnego zarzut ten okazał się w pełni uprawniony. W istocie bowiem w niniejszej sprawie wątpliwości budził przyjęty przez organ i zaakceptowany przez Sąd I Instancji zakres przedmiotowy sprawy. Główny Geodeta Kraju wszczął postępowanie na podstawie wniosku skarżącego. Wniosek ten stanowiąc żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określał zatem przedmiot tego postępowania. Organ dokonując jego oceny związany był zakresem żądania strony co do przedmiotu postępowania. Przy czym o ile charakter wniesionego pisma budzi wątpliwości organ administracji ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony. Ma przy tym na podstawie artykułu 9 kpa obowiązek czuwania nad tym, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu powinien udzielić jej w razie potrzeby niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Oznacza to, iż organ administracji nie jest sam uprawniony do precyzowania treści żądania, mogłoby to prowadzić do niedopuszczalnej zmiany kwalifikacji prawnej żądania, wbrew intencjom osoby wnoszącej podanie.

Tymczasem w niniejszej sprawie wbrew zapisom decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2006r. w aktach administracyjnych brak wniosku M. K. z dnia [...] marca 2006r., który wg organu stanowił żądanie wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności. W aktach znajduje się pismo Wyżej Wymienionego, które dnia [...] marca 2006r. wpłynęło do Departamentu Informacji o Nieruchomościach, sporządzone jednak zostało co wynika z poczynionych na nim adnotacji dnia [...] marca 2006r.

O ile w istocie pismo to zapoczątkowało zdaniem organu wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności, wskazana zaś w decyzji data jest wyłącznie wynikiem omyłki, to zabrakło zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonania jakichkolwiek rozważań przez organ co do zakreślonego nim przedmiotu sprawy. Wprawdzie skarżący nie wskazał, do czego zresztą nie był zobligowany podstawy prawnej swojego żądania, jednakże nie zwalniało to organu przed badaniem żądania w świetle norm zawartych w art. 156§1pkt. 1-7 kpa.

Z obydwu decyzji Głównego Geodety Kraju nie wynika jakiego rodzaju wadą w ocenie skarżącego dotknięta była decyzja z 2005r., istnienie której to wady organ wykluczył.

Rozważania odnośnie przesłanek stwierdzenia nieważności organ ograniczył do lakonicznego stwierdzenia ich braku.

Główny Geodeta Kraju w podstawie prawnej rozstrzygnięcia zarówno decyzji z dnia [...] września 2006r. jak i z dnia [...] grudnia 2006r. nie wskazał mimo prowadzenia postępowania w przedmiocie nieważności, któregokolwiek z uregulowań zawartych w art. 156§1pkt.1-7 kpa.

Nie odniósł się też w żaden sposób do podnoszonych przez skarżącego w piśmie z dnia [...] marca 2008r. zarzutów co do sfałszowania dokumentów, które były podstawą istotnych ustaleń dla sprawy.

Zarzut sfałszowania szeregu dokumentów M. K. podnosił konsekwentnie w toku całego postępowania przed Głównym Geodetą Kraju, także we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia [...] października 2006r. Zarzuty w tym względzie powołał także składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty w tym względzie winny skłonić Głównego Geodetę Kraju do rozważań( które winny mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji), czy w istocie intencją skarżącego nie było żądanie wznowienia postępowania. Wszak przepis art. 145§1pkt.1-2 kpa stanowi, że wznawia się postępowanie, jeżeli dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe, decyzja została wydana w wyniku przestępstwa. Zgodzić należało się ze składającym skargę kasacyjną, że powyższe uchybienia stanowiły naruszenie norm zawartych w art. 7, 77§1, 80kpa.

W istocie bowiem wbrew obowiązkowi Główny Geodeta Kraju nie podjął wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przy czym pamiętać należy, że z zasady tej wynika m.in. także obowiązek dokładnego ustalenia przez organ treści żądania strony, które wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego.

Nie wyjaśnienie wątpliwości co do rzeczywistego przedmiotu postępowania, objętego intencją M. K. stanowiło w istocie naruszenie prawa procesowego przez organ, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145§1pkt.1 lit.c) p.p.s.a. Przedstawione uchybienia umknęły uwadze Sądu I Instancji.

Oddalając skargę przy wykazanych uchybieniach Głównego Geodety Kraju Sąd I instancji naruszył zarzucany w skardze kasacyjnej przepis art.145 §1pkt.1lit.c) p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie.

Mając na względzie powyższe rozważania nie sposób także podzielić stanowiska Sądu I instancji, iż w niniejszej sprawie nie miały znaczenia podnoszone przez skarżącego okoliczności, iż orzeczenie organu wydano w wyniku przestępstwa, czy też oparto je na fałszywych dowodach. Okoliczności te miały bowiem zasadnicze znaczenie przy ocenie charakteru żądania M. K., zakreślającego zakres przedmiotowy sprawy, o czym wspomniano wyżej .

Nie można odsyłać strony na drogę innych postępowań, toczących się nawet przed tym samym organem dopóki nie zbada się ponad wszelką wątpliwość treści złożonego już przez nią żądania.

Z kolei wbrew zarzutom skargi kasacyjnej zgodzić należało się ze stanowiskiem Sądu I Instancji, iż charakteru naruszenia w rozumieniu cyt. wyżej przepisu nie miało wadliwe w świetle art. 127§3 kpa w zw. z art.138§1pkt.1 kpa sformułowanie rozstrzygnięcia decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2006r. ani też błędne przyjęcie w zaskarżonej decyzji odrębności postępowania toczącego się w sprawie sprostowania powierzchni działek, objętej kontrolą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie pod sygn. IISa/Kr223/01, względem postępowania zakończonego decyzją Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2005r. (znak: [...]) .

W tym stanie rzeczy wobec stwierdzenia uchybień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które wyczerpują znamiona przepisu art.174 pkt.2 p.p.s.a. zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu w całości, sprawa zaś przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (art.185§1p.p.s.a).