Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. i E. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r. w ten sposób, że w sentencji wyroku Sądu w wersie 19 w miejsce "adw." wpisać "r. pr.".

W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., nr 270 - dalej zwana p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania, uzupełnienia lub wykładni wyroku sąd może dokonać także na wniosek stron, o czym świadczy treść art. 159 p.p.s.a.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.

W sentencji wyroku z dnia 5 listopada 2012 r. błędnie wskazano, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej przyznano na rzecz adw. R. S. zamiast na rzecz r. pr. R. S. Określenie niewłaściwego tytułu pełnomocnika było zabiegiem niezamierzonym i stanowiło wynik oczywistej omyłki.

Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.