Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę.

J. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 25 marca 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia 26 lutego 2020 r. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2019 r. i nakazującą skarżącemu wykonanie określonych robót budowlanych w budynku na działce nr [..] w W. przy ul. S. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Gd 259/20.

Następnie, w dniu 30 marca 2020 r. skarżący reprezentowany przez innego pełnomocnika profesjonalnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem organu, skargę na tą samą decyzję. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Gd 260/20.

Obie skargi zostały przekazane przez organ do Sądu w dniu 10 kwietnia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

"Stan sprawy w toku" stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny. Niedopuszczalne jest zatem skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tej samej sprawie, tj. w warunkach tożsamości przedmiotu postępowania oraz tożsamości jego stron.

Skarżący wniósł dwie skargi na tę samą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lutego 2020 r. w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w budynku na działce nr [..] w W. przy ul. S. Tożsamość przedmiotu i stron postępowania w obu sprawach nie budzi wątpliwości.

W niniejszej sprawie skarga wcześniejsza została wniesiona skutecznie i zarejestrowana została pod sygn. akt I SA/Gd 259/20, dlatego też późniejsza skarga wniesiona na tę samą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego podlega odrzuceniu.

Ponadto, wobec braków formalnych skargi w postaci braku wskazania numeru PESEL i dokumentu pełnomocnictwa, pełnomocnik skarżącego wezwany został do ich uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 kwietnia 2020 r. Jednakże ze względu na wprowadzony stan zagrożenia epidemicznego, a następnie stan epidemii, od dnia 14 marca 2020 r. terminy procesowe i sądowe nie rozpoczynały biegu. Ze względu na doręczenie pełnomocnikowi wezwania w dniu 20 kwietnia 2020 r. termin do uzupełnienia braków nie rozpoczął wówczas biegu.

Dopiero wejście w życie, z dniem 16 maja 2020 r., ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020, poz. 875) dało podstawę do rozpoczęcia biegu wskazanych terminów. Przepis art. 68 ust. 6 powołanej wyżej ustawy stanowi, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46 (ustawa COVID-19), których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosownie do art. 76 in principio ustawa ta weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, tj. w dniu 16 maja 2020 r., co oznacza, że bieg terminów rozpoczął się w dniu 24 czerwca 2020 r.

W konsekwencji przyjąć należało, że upływ 7 – dniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 1 czerwca 2020 r.

We wskazanym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 4 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, odrzucił skargę w niniejszej sprawie.