Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko Sędziowie: sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.) asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2023 r. sprawy ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2022 r. znak: KOC/3677/Ar/22 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (SKO) postanowieniem z 22 sierpnia 2022r. KOC 3677/Ar/22, na podstawie art. 144 w zw. z art. 127 § 2 kpa i art. 17 pkt 1 kpa oraz art. 1 i 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. 2018.570) w zw. z art. 39 ust. 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2022.559), po rozpatrzeniu zażalenia [...] Spółki z o.o. w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta m st. W-wy z 11 maja 2022 r. nr 50/WŁO/22 o zawieszeniu z urzędu - na 9 miesięcy, postępowania wszczętego wnioskiem z 11 marca 2022 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi, lokalami usługowymi i infrastrukturą techniczną na dz. nr [...], [...] i [...], w obr. [...], przy ul. [...].

Po przytoczeniu art. 62 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2022.503 – dalej u.p.z.p.) SKO wskazało, że z ww. przepisu wynika, że przeszkodą wstrzymującą postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy będzie podjęcie (bądź zamiar podjęcia) i prowadzenie prac nad miejscowym planem na obszarze, na którym ma być realizowana inwestycja, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy (ust. 1 pkt 1 i 2). Użyty w ust. 1 zwrot "można zawiesić", zgodnie z utrwalonym poglądem w orzecznictwie odnosi się do tzw. uznania administracyjnego. Wstrzymanie postępowania jest dopuszczalne i celowe, gdy zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji o warunkach zabudowy z projektowanymi w planie i gdy zachodzi realne prawdopodobieństwo, że prace planistyczne nie zostaną zakończone w okresie, na jaki można zawiesić postępowanie.

SKO podzieliło stanowisko organu I instancji co do sprzeczności inwestycji z przeznaczeniem w planie i uchwalenia planu w okresie zawieszenia. Plan na tym obszarze przewiduje obiekty produkcyjne, składy i magazyny lub usługi (A.5.P/U), o wskaźniku zabudowy max 2 (dla części nadziemnej 1,5) i wysokości max 20m. Istnieje też sprzeczność co do przeznaczenia części terenu pod drogi publiczne oraz pozostałych parametrów dla linii zabudowy i m.in. wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej.

Dalej wskazało, że 22 listopada 2021 r. obwieszczono o wyłożeniu do 20 grudnia 2021 r. do publicznego wglądu projektu planu z prognozą oddziaływania na środowisko i dyskusji publicznej 9 grudnia 2021 r. Uwagi do planu można było składać do 10 stycznia 2022 r. Pismami z 13 kwietnia i 13 maja 2022 r. organ poinformował skarżącą, że rozpatrywane są uwagi do planu (ok. 400) i nie jest możliwe podanie terminu ich rozpatrzenia, ani uchwalenia planu, ale istnieje prawdopodobieństwo uchwalenia planu w okresie zawieszenia, bo prace są na końcowym etapie.

Podkreślono, że w zażaleniu nie wykazano, że ustalenia te były nieprawidłowe. Zachodzi sprzeczność między projektem planu, a inwestycją, jak i prace nad planem są mocno zaawansowane. Po rozpatrzeniu uwag i ewentualnym wprowadzeniu zmian do projektu planu projekt ten będzie mógł organ uchwalić. To, że organ I instancji nie podał dokładnego terminu uchwalenia planu nie zmienia faktu, że prawdopodobieństwo uchwalenia tego planu w ciągu najbliższych miesięcy istnieje.

Skargę na ww. postanowienie złożyła [...] Sp. z o.o. zarzucając

naruszenie przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego, mające wpływ na wynik rozstrzygnięcia:

- art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania wymienione w tym przepisie;

- art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i zaniechaniu rozważenia całości okoliczności sprawy, w tym brak uwzględnia załączonych do zażalenia dowodów potwierdzających, że organ planistyczny przed jak i po wydaniu postanowienia w I instancji nie znał i nie potrafił ustalić terminu uchwalenia planu i bezpodstawne utrzymanie w mocy zaskarżonego ostanowienia;

- art. 8 k.p.a. poprzez niestaranne prowadzenie postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa i podważenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.

Skarżąca wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

Zdaniem strony, opisane przez SKO etapy procedury planistycznej nie są gwarancją uchwalenia planu przed upływem 9 miesięcy od złożenia wniosku, a przyjęta przez SKO teza odbiega od stanowiska organu planistycznego, który w pismach z 13 kwietnia 2022 r. i 13 maja 2022 r. wskazał m.in., po wyłożeniu projektu planu do publicznego od 29 listopada do 20 grudnia 2021 r. obecnie rozpatrywanych jest 400 uwag do planu, które wpłynęły do 10 stycznia. Nie jest możliwe ustalenie terminu rozpatrzenia uwag i terminu uchwalenia planu.

SKO podzieliło stanowisko organu I instancji, winno zatem należycie uzasadnić czym się kierowało uznając, że plan zostanie uchwalony przed upływem 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

Powyższe wskazuje nie tylko na naruszenie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., ale także narusza art. 8 kpa - zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.

Na poparcie przedstawionej argumentacji skarżąca obszernie powołała orzecznictwo, którą powtórzyła w dalszej części uzasadnienia skargi, wskazując na ilość zgłoszonych uwag do projektu planu, a zatem małe prawdopodobieństwo, że żadna z tych 400 uwag nie spowoduje konieczności zmodyfikowania zapisów projektu planu, a tylko w takim przypadku nie powstałaby konieczność ponowienia procedury planistycznej, o której mowa w art. 17 u.p.z.p., co wynika z art. 19 ust. 1 u.p.z.p. i orzecznictwa.

Dodała, że wśród zgłoszonych uwag podnoszona była m.in. niezgodność projektu planu ze studium w zakresie przeznaczenia terenów, co dotyczy również m.in. nieruchomości spółki. Korekta projektu planu choćby tylko w tym zakresie wymagałaby ponowienia procedury planistycznej, włącznie z ponownym wyłożeniem projektu planu do publicznego wglądu. Jest to zaś tylko jedna z kwestii, które były przedmiotem uwag.

Skoro od 2010 r. Rada m.st. Warszawy nie była w stanie uchwalić planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] (uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] Nr XCIII/2741/2010 Rady m.st. Warszawy z 21 października 2010 r.) oraz od ponad 4 miesięcy Prezydent m.st. Warszawy nie był w stanie przeanalizować wszystkich 400 uwag do planu i dostrzegł w nich szeroki zakres problemowy, to nie sposób znaleźć realnych obiektywnych okoliczności wskazujących, że plan zostanie uchwalony przed 11.12.2022 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2021 r. poz. 137), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej - p.p.s.a.).

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie

Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 22 sierpnia 2022r. KOC/3677/Ar/22 utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta m st. Warszawy z 11 maja 2022 r., o zawieszeniu z urzędu - na 9 miesięcy od złożenia wniosku tj. od 11 marca 2022 r. - postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla zespołu budynków mieszkalnych, wielorodzinnych z garażami podziemnymi, lokalami usługowymi i infrastrukturą przy ul. [...] w Dzielnicy [...] (dz. ew. nr [...], [...] i [...], w obr. [...]).

Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 62 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo; 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.

Instytucja zawieszenia postępowania, zastosowana w powołanym przepisie, daje zatem organowi podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu. Skorzystanie z tego uprawnienia winno być uzależnione od wyniku ustaleń w zakresie wystąpienia realnych, obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie. Jedną z nich jest wszczęcie procedury w celu uchwalenia planu miejscowego. Zawieszenie postępowania ma ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby odmienne niż w wydanej decyzji (art. 65 § 1 pkt 2 u.p.z.p.). Uzasadnieniem zawieszenia postępowania jest zatem prawdopodobieństwo, że plan miejscowy, o treści sprzecznej z decyzją o warunkach zabudowy, zostanie uchwalony przed upływem 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy.

Jak wynika z wniosku, inwestor planuje na trzech działkach o nr [...], [...] i [...], w obr. [...] budowę 19 budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Natomiast zgodnie z projektem miejscowego planu w obszarze [...] na terenie (A.5.P/U) przewiduje się: obiekty produkcyjne, składy i magazyny lub usługi. Sprzeczność z projektem planu obejmuje również drogę publiczną 13.KD-L (ul. projektowana 3) przewidzianą w zachodniej części działki o nr ew. [...] i części działki nr ew. [...], a drogę publiczną 27.KD-D (ul. projektowana 11) na części działki nr ew. [...]. Na działkach nr [...] i [...] projekt planu przewiduje też fragment ul. [...] - l.KD-GP (połączenie z drogą publiczną 27.KD-D). Podobnie linie zabudowy od drogi publicznej 27.KD-D (ul. projektowana 11), jak i linie zabudowy od strony ul. [...] - l.KD-GP określono w odległościach mniejszych niż przewidywane w projekcie planu - 10 m.

Wniosek spółki jest zatem sprzeczny z projektem planu miejscowego.

Zdaniem Sądu, zaawansowanie prac planistycznych w tej sprawie jest wysokie.

Z ustaleń organów wynika bowiem, że w dniu 21 października 2010 r. została podjęta uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] Nr XCIII/2741/2010 Rady m.st. Warszawy. Niemniej, w dniu 22 listopada 2021 r. wydano obwieszczenie o wyłożeniu do 20 grudnia 2021 r. do publicznego wglądu projektu planu z prognozą oddziaływania na środowisko i poinformowano o dyskusji publicznej w dniu 9 grudnia 2021 r. Termin zgłaszania uwag do planu zakreślono do 10 stycznia 2022 r. Zgłoszono wprawdzie ok 400 uwag do planu, niemniej istniała w dacie orzekania organów realna możliwość ich rozpatrzenia, ewentualnego wprowadzenia i uchwalenia planu IV kwartale, do 11 grudnia 2022 r.

Z podanych przyczyn Sąd nie podzieli argumentacji przedstawionej w skardze.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.