Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Paweł Dąbek, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku H. S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie skargi H. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2022 r., sygn. akt III FZ 111/22 odrzucającego zażalenie H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2022 r. sygn. akt III SPP/Wa 515/21 w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 6 września 2019 r., nr 1401-IEW1.4121.2.2019.KZ/AT w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia odrzucić wniosek.

W piśmie z 11 lipca 2022 r. skarżący H. S., zwany dalej "Skarżącym", wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędzi Naczelnego Sądu Administracyjnego Jolanty Sokołowskiej w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zakończonym postanowieniem NSA z 12 maja 2022 r., III FZ 111/22.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.

W punkcie wyjścia odnotować należy, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", (art. 18-24 p.p.s.a.) przewidują wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz wyłączenie przez sąd – na żądanie sędziego lub na wniosek strony (art. 19 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Instytucja wyłączenia sędziego, zarówno z mocy prawa, jak i na żądanie sędziego bądź na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 października 2018 r., sygn. akt I OZ 1022/18).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanego wniosku, przypomnieć należy, że wniosek Skarżącego dotyczy postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, które zostało zakończone postanowieniem NSA z 12 maja 2022 r., III FZ 111/22, mocą którego odrzucono zażalenie Skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt III SPP/Wa 515/21. Wobec tego, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym się nie toczy, bowiem sprawa już została rozpoznana, co zostało wyżej wskazane, uznać należy, że wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny. Nie ma on bowiem na celu zagwarantowania rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd – a taki jest cel instytucji wyłączenia sędziego. Niedopuszczalne byłoby bowiem merytoryczne rozpoznanie wniesionego wniosku, skoro aktualnie sprawa jest już zakończona prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2022 r., III FZ 111/22.

Naczelny Sąd Administracyjny zwraca też uwagę, że w rozpatrywanym wniosku, w jego uzasadnieniu Skarżący wskazał, że stronniczość Pani Sędzi Jolanty Sokołowskiej przejawiała się w tym, że "nie zaprosiła mnie na rozprawę, nie przeanalizowała argumentów i nie wskazała w skarżonym postanowieniu żadnych istotnych argumentów uzasadniających nie uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego". Argumentacja ta bardziej wskazuje jednak na dążenie przez Skarżącego do zmiany prawomocnego postanowienia NSA z 8 czerwca 2022 r., III FZ 111/22.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.