Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus as. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w wydziale IV na rozprawie w dniu 14 lutego 2007r. sprawy ze skargi F.G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. oddala skargę /-/I. Kucznerowicz /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus KB/

IV SA/Po 336/06

UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] października 2005 roku nr [...] na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r., Nr 90. poz. 575 ze zm.) w związku z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115- zwanego dalej rozporządzeniem) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu F.G. W uzasadnieniu Organ wskazał, iż w wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono prawostronne odbiorcze upośledzenie słuchu typu pozaślimakowego o wielkości 46,6 dB oraz lewostronne odbiorcze upośledzenie słuchu typu pozaślimakowego z komponentą przewodzeniową o wielkości 70 dB. Organ mając na względzie wykaz chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia, stwierdził, że wykryta u Skarżącego choroba nie stanowi choroby uprawniającej do wydania orzeczenia o stwierdzeniu choroby zawodowej albowiem do stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest ustalenie obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego.

Pismem z dnia [...] października 2005 roku F.G. złożył odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, że się z nią nie zgadza. Ponadto podkreślił, że nigdy w życiu nie chorował na uszy i nikt w jego rodzinie także. Nadto, że pracował w Spółdzielni Kółek Rolniczych jako kierowca i operator sprzętu narażony na hałas.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku, numer [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r., Nr 90. poz. 575 ze zm.) w związku z § 8 rozporządzenia oraz art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Organ wskazał, iż rozpoznany u Skarżącego typ ubytku słuchu nie spełnia kryteriów narzuconych przez wykaz chorób zawodowych.

Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję domagając się jej zmiany. Ponadto Skarżący wniósł o przeprowadzenie nowych dowodów, a to: miesięcznej karty pracy z czerwca 1984 roku, karty zasiłkowej, przesłuchania dwóch świadków: J.B. oraz Z.G. na okoliczność wypadku, jakiemu uległ w czerwcu 1984 roku podczas wykonywania pracy traktorzysty. Zdaniem Skarżącego wypadek z czerwca 1984 roku spowodował znaczne i nieodwracalne uszkodzenie słuchu.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Nadto Organ podkreślił, że w świetle przeprowadzonych badań podnoszenie w skardze okoliczności związanych z wypadkiem mającym miejsce w czerwcu 1984 roku nie zasługuje na uwzględnienie. Organ stwierdził, że jest związany rozpoznaniem chorobowym umieszczonym w orzeczeniu jednostki upoważnionej i nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej ppsa) sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego oraz procedury administracyjnej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia orzeczenie lekarskie wydaje się na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. Ocenę narażenia zawodowego zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia odnosi się m. in. do sposobu wykonywania pracy - określenia stopnia obciążenia wysiłkiem fizycznym oraz chronometrażem czynności, które mogą powodować nadmierne obciążenie odpowiednich narządów lub układów organizmu ludzkiego. Jednocześnie przy rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela ustalenia faktyczne i poglądy prawne zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, w szczególności, że jednostka chorobowa rozpoznana u skarżącego nie jest chorobą zawodową.

Na podstawie § 1 rozporządzenia ustalony został wykaz chorób zawodowych, stanowiący załącznik do rozporządzenia. W pozycji nr 21 wyżej wskazanego załącznika została wymieniona choroba zawodowa - obustronny trwały ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1,2 i 3 kHz.

Z orzeczenia lekarskiego Centrum Medycyny Pracy nr [...] z dnia [...].05.2005 r. wynika, że stwierdzono u Skarżącego obustronny, asymetryczny niedowład nerwów słuchowych, brak cech klinicznych choroby zawodowej narządu słuchu. Po przeanalizowaniu całości dostarczonej dokumentacji dotyczącej przebiegu pracy zawodowej, narażenia na hałas oraz w oparciu o dokumentację lekarską i wyniki aktualnie przeprowadzonych badań otolaryngologicznych audiometrycznych brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej narządu słuchu.

Wyniki badań:

audiometria progowa - ubytek słuchu obliczony wg obowiązujących norm wynosi 43 dB w uchu prawym i 85 dB w uchu lewym

audiometria nadprogowa - DLI ucho prawe 0,6 dB (2000 Hz), ucho lewe 1,0 dB (500 Hz)

audiometria słowna - osiąga 100 % dyskryminacji mowy na ucho prawe przy poziomie 70 dB oraz 25 % na ucho lewe przy poziomie 90 dB.

Stwierdzone uszkodzenie słuchu nie jest typowe dla skutków ekspozycji na hałas.

Orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy nr [...] potwierdza, że przeprowadzone komputerowe badania audiologiczne zweryfikowanie audiometrią obiektywną (tympanometria, ABR) uzupełnione audiometrią słowną wykazały prawostronne odbiorcze upośledzenie słuchu typu pozaślimakowego o wielkości 46,6 dB oraz lewostronne odbiorcze upośledzenie słuchu typu pozaślimakowego z komponentą przewodzeniową (rezerwa ślimakowa - 20 dB) o wielkości 70 dB.

Charakter stwierdzonego ubytku słuchu nie spełnia warunków wymaganego kryterium zawartego w pozycji 21 wykazu do rozpoznania choroby zawodowej.

Analiza przebiegu pracy zawodowej wykazała, iż badany przez 23 lata pracował jako traktorzysta w narażeniu na hałas o poziomach 87-95 dB. Pomimo udokumentowanego wieloletniego narażenia na hałas w środowisku pracy w tym przypadku ze względu na charakter stwierdzonego ubytku słuchu brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia za chorobę zawodową uważa się chorobę ujętą w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.

Jest bezsporne, iż Skarżący wiele lat pracował w narażeniu na hałas ponadnormatywny. Jednak przeprowadzone badania lekarskie nie potwierdziły istnienia u Skarżącego schorzenia umieszczonego w wykazie chorób zawodowych. Rozpoznane zmiany chorobowe narządu słuchu nie wykazały cech choroby zawodowej.

Organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest związany rozpoznaniem chorobowym zamieszczonym w orzeczeniu jednostki upoważnionej i nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia.

Z przeprowadzonych badań, niekwestionowanych przez Skarżącego, dokonanych przez Instytut Medycyny Pracy w dniu [...] września 2005 rokuj oraz przez Centrum Medycyny Pracy w P. Ośrodek w K. w dniu [...] maja 2005 roku, bezspornie wynika, iż u Skarżącego nie rozpoznano choroby zawodowej wymienionej w pozycji nr 21 załącznika do rozporządzenia.

Podnoszony w skardze fakt wypadku, jakiemu uległ Skarżący w czerwcu 1984 i wniosek o przeprowadzenie kolejnych dowodów związanych z przebytym wypadkiem nie zasługuje na uwzględnienie w świetle badań lekarskich przeprowadzonych przez uprawnione jednostki orzecznicze i wydanych na ich podstawie orzeczeń lekarskich.

W tej sytuacji mimo potwierdzonego narażenia zawodowego na nadmierny hałas nie można stwierdzić u Skarżącego choroby zawodowej narządu słuchu.

Wobec powyższego na podstawie art. 151 ppsa skargę należało oddalić.

/-/I. Kucznerowicz /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus

KB/