drukuj    zapisz    Powrót do listy

648 Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego, Odrzucenie zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, I OZ 52/10 - Postanowienie NSA z 2010-02-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I OZ 52/10 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2010-02-02 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-01-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Ewa Dzbeńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
648 Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
II SA/Gd 12/09 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2010-08-17
I OZ 51/10 - Postanowienie NSA z 2010-02-02
I OZ 285/11 - Postanowienie NSA z 2011-04-27
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.83 § 3, art. 194 § 2, art. 184 w zw. z art.197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 12/09 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 5 sierpnia 2009 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 12/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W. K. wniesione na postanowienie tego Sądu z dnia 5 sierpnia 2009 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2009 r. doręczone zostało skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2009 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 3 września 2009 r. Skoro zażalenie na powyższe postanowienie skarżący złożył w dniu 4 września 2009 r., to zażalenie na podstawie art. 194 § 2 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) podlegało odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. K. Skarżący podniósł, że zażalenie zostało wniesione w terminie, tj. w dniu 3 września 2009 r., bowiem w tym dniu zostało wrzucone do skrzynki pocztowej, znajdującej się w budynku poczty w B.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 5 sierpnia 2009 r. doręczone zostało W. K. w dniu 27 sierpnia 2009 r. (k. 58 akt), zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 3 września 2009 r. Skarżący wniósł zażalenie w dniu 4 września 2009 r., zatem po upływie zakreślonego terminu.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu to wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się koperta, na której widnieje prezentata poczty z datą 4 września 2009 r. Oznacza to, iż w tym dniu poczta przyjęła przesyłkę, co jest w tym przypadku równoznaczne z datą jej nadania i zgodnie z art. 83 § 3 powołanej ustawy z wniesieniem pisma do Sądu. Ryzyko wynikające z faktu, iż skarżący wysłał przedmiotowe zażalenie listem zwykłym, a nie poleconym a polegające na opóźnionym przyjęciu przesyłki ponosi w tym przypadku nadawca – wnoszący zażalenie. Dla Sądu miarodajne jest bowiem jedynie poświadczenie daty na przesyłce, z którego wynika termin jej przyjęcia - nadania przesyłki zwykłej.

Prawidłowe jest zatem poczynione w zaskarżonym postanowieniu ustalenie dotyczące przekroczenia przez skarżącego terminu do złożenia zażalenia. Skoro zaś czynność procesowa, jaką było wniesienie zażalenie po terminie, nie mogła odnieść skutku procesowego, to działając na podstawie art. 178 w zw. z 197 § 2 P.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie.

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt